Ik herken je probleem maar al te goed. Mijn merrie had dit ook. Zij had als 2-jarige een gebroken been opgelopen en daardoor 6 maand op stal moeten staan. Hierdoor waren de lymfebanen op bepaalde plaatsen dichtgegroeid zei de veearts en hoe ouder ze werd hoe erger het zou worden. In't begin kreeg ze dit maar 1x per jaar dus dat viel mee. Maar toen ze met een veulen stond had ze dit vaker. Dit had ook te maken omdat veulen had vastgestoken en zenuw was half verlamd. Nu ja mijn acupuncturist beweerde dat het daarmee ook te maken had dat het zo vaak terug kwam. Zij kon dan echt niet uit de voeten, niet achteruit of vooruit. Echt zielig. De zwaartste medicatie kreeg ze. Na 3 weken had ze meestal terug een normaal formaat van been.
Zij kreeg dit ook van het kleinste wondje, zelfs als een vlieg haar prikte kon het prijs zijn. Toen ze met haar veulen liep deed ik zelfs een tijdje transportbeschermers aan want veulen besprong haar altijd langs achteren en maakte soms kleine wondjes.
De eerste zes maand na de geboorte heeft ze zeker 4 keer lymfevatonsteking gehad. Zelfs de zwaarste medicatie werkte niet meer zo goed. En uiteindelijk bleef haar been altijd wel wat dikker maar ze had er niet veel last van.
Ik moet nu wel erbij zeggen dat deze merrie ook vooral afzag van die verlamming van de zenuw in haar achterhand. Ze was toen ook zwak. Ze was toen ook 19 jaar oud.