Afgelopen woensdagavond is mijn paardje in een weer eens jolige bui tekeergegaan op het gras.
Je weet het wel, goed warm geweest dus de ondergrond is hard, even geregend dus gras nat en glad.
Ben liet me even mooi zien hoe groot ie wel niet is op twee benen(wat altijd goed gaat) maar zijn achterbenen gleden onder hem vandaan, waardoor hij vervolgens vol gas achteroverklapt.
Die dreun vergeet ik niet meer...
Het overeindkrabbelen ging niet zo vlot, paniek speelt ook een rol.
Op het moment dat hij stond merkte ik dat er iets niet goed zat.
Na tien minuten rustig op adem te komen en uit te bibberen wilde ik Ben een stukje laten stappen.
Meneer wilde niet, echt geen goed teken en de animo voor het gras was ook weg.
Wat mij vooral opviel is de schoft, die mij plat en anders als normaal oogde.
Terug naar stal, wilde niet eten. Toch maar even aangekeken.
Donderdag ochtend:
Ben wilde nog steeds niet eten, voelde zich beroerd en had zichtbaar pijn. Veearts gebeld die pas eind van de middag kon komen. Kuilgras hoog neergelegd waar hij het wel at.
Besloten om foto's te laten maken, aangezien het rare loopje (als ie al liep), niet omlaag willen brengen van het hoofd, etc.
Afspraak op de kliniek om 11 uur maandag ochtend.
Dat was dus vandaag. op naar emmeloord waar de vermoedens bevestigd werden op de foto.
de eerste 5 doornuitsteeksels van de schoft zijn gebroken en licht gedisloceerd.
De prognose is vrij slecht. Twee keuzes die beiden geen garantie geven op volledig herstel.
6 maanden of meer op rust op de wei met pijnstillers en hopen dat de losse delen dusdanig inkapselen dat hij h=geen last meer heeft
of een operatie: de losgeraakte delen vastzetten met plaatjes zodat deze wat mooier kunnen genezen. nadeel is dat het weefsel eromheen ook flink beschadigt. Deze operatie is niet alleen kostbaar maar geeft net zoveel garantie op herstel als de rust.
De kans bestaat dus ook dat hij er altijd last van blijft houden, en dus nooit meer onder het zadel kan.
Jammer van het paard (net 8 jaar) maar niet het ergste, als hij maar geen pijn meer heeft...
Nu zou ik willen weten of er nog meer mensen zijn die zo'n soortgelijk geval hebben gehad en de resultaten, positief of negatief, om voor mezelf af te wegen welke keuze voor mijn paard.
Alvast bedankt voor jullie eventuele reacties...