Hebben jullie dat ook?
Mijn pony had:
Linksvoor bij de ondervoet een beschadiging van de buitenste collateraalband (gewrichtsband van het hoefgewricht), plus zwelling vd diepe buigpees in de kootholte; bovenste straalbandje, onderste straalbandje onregelmatig en thv de aanhechting van de diepe buigpees aan het hoefbeen een gedeeltelijke verdikking van de diepe buigpees. Rechtsahter een forse reactie rond de diepe buigpees, een oude blessure t.h.v. de aanhechting van de tussenpees aan het pijpbeen. Bekkenscheefstand. Spierknopen voor, rug zit vast.
Op rontgenfoto's: Li. voor en re. voor een vernauwing van de gewrichtsspleet van het hoefgewricht, kraakbeen op die plaats is dunner dan normaal. Rechtsvoor zou nog moeten worden gescand (dit is het been waar zij het meest kreupel mee liep, al een jaar).
Dit zou de therapie zijn geweest:
Beide voorbenen behandelen in het hoefgewricht met een hoog geconcentreerd Hydralonzuur; re.achter aanhechting van tussenpees; schokwave therapie. Bekkenscheefstand wanneer pony weer mag bewegen in later stadium proberen op te lossen. Fysiotherapie.
Ik heb deze pony een jaar geleden gekocht en na een week al merkte ik dat ze kreupel liep. Alles een jaar lang onder controle van de dierenarts laten behandelen (vond geen afwijkingen) en uiteindelijk een opname in de kliniek van Wassenaar moeten doen. Hierop kwamen deze afwijkingen naar voren. Het paardje is vanaf 2e jaar beslagen geweest, ondervoed in de 1 en 2 jarige leeftijd en al vrij snel bereden, terwijl geen leeftijd van paard echt bekend was. Dit alles maakt dat de hoeven niet volgroeid zijn, te kort en te nauw waren, waardoor de belasting van de hoefgewrichten compleet waren.
Omdat ik al een jaar lang aan het emmeren was heb ik na de opname in de kliniek besloten (min of meer op aanraden van de arts, omdat genezen nooit 100% zal zijn) om mijn pony niet te laten doorleven.
WAAROM hebben mensen geen begrip voor je situatie. Als ze maar de helft horen zeggen ze al: belachelijk dat je dit besluit. Waarom kan iemand niet een beetje logisch bedenken dat je een paard niet ZOMAAR wegbrengt. Ik ben hier echt teleurgesteld over. In paardenland weet toch al iedereen het beter maar als je écht verdrietig bent verwacht je niet dat iedereen zijn hoofd omdraait, omdat ZIJ het anders zouden hebben gedaan.
Vanmorgen werd mijn paardje kreupel uit de wei gehaald, ik weet goddank dat ik een goede keuze heb gemaakt maar waarom is er zo weinig begrip?
Graag reageren per mail!