Ik heb 2 van die 'kneusjes' staan. Moeder en dochter(heb ze samen gekocht).
Moeder had het heel licht en dat is nu met voldoende beweging en wat binnendoor zetten opgelost. Alleen als ze een keer echt gek gedaan heeft heeft ze er heel licht last van.
Haar dochter heeft er sinds deze zomer(ze word dit jaar 2) last van. Eerst licht, toen was binnendoorzetten en wat met haar wandelen en fietsen voldoende. Maar het werd zo erg dat ze later spierversterkers kreeg. Toen dat nog niet hielp en ze zelfs weg begon te kwijnen (ze viel vaak omdat haar beide knieen opslot zaten en ze niet weg kon lopen voor de andere pony's, en dan niet meer over eind kunnen komen en dergelijke) heb ik haar laten opereren.
Na 1 nachtje op de kliniek, 2 daagjes wat gevoelige knietjes en een paar weekjes rustig aan is ze helemaal terug van weg geweest. Mijn super bijdehante, brutale twenter is weer helemaal terug. Ze loopt als een trein. Ze heeft alleen op haar ene knie nu een bultje zitten, littekenweefsel van de operatie waar ze verder geen last van heeft. Ze kan nu zelf haar knieen niet meer op slot zetten(om te slapen of zoezelen) dus staat met haar achter benen meer op rust dan een ander paard en ze ligt ook vele meer omdat ze dus niet meer staand kan slapen. Maar ik heb er nog geen moment spijt van gehad.
Maar vaak is wat beweging en binnendoor zetten voldoende, net als bij de eerst genoemde pony.
Het komt ook relatief vaak voor bij jonge paarden die in de groei zijn en binnen 'gesloten' rassen(zoals de shetlander en bij friezen die geen bloed van buiten af hebben).
Geplaatst 
). 
)Heb ik dus niet. 
