Een paard dat insulineresistent is, is lastig te behandelen. Daar waar er voor mensen wel geneesmiddelen zijn tegen insulineresistentie, zijn die er niet voor paarden.
Je zou eigenlijk moeten laten onderzoeken wat de oorzaak van de insulineresistentie is. Bij mensen kan het vele oorzaken hebben. Het feit of je paard een te hoog of te laag magnesiumgehalte heeft is niet alleen bepalend en door je paard extra magnesium te geven, verhelp je het probleem niet.
Bij mensen helpt het al ze gezond eten en meer bewegen. Uit onderzoek is gebleken dat de insulineresistentie daardoor al behoorlijk kan afnemen. Belangrijk voor dit paard is dus eerst van die spierbevangenheid afkomen. Beweging is superbelangrijk, hoe gek het ook nu klinkt, omdat spierbevangen paarden helemaal niet mogen bewegen. Er vanuit gaande dat het paard straks niet meer spierbevangen is, bouw de training langzaam op. De spieren leren op deze manier weer te reageren op insuline en zal het paard geen gebruik meer hoeven te maken van zijn/haar vetreserves om aan brandstof te komen. Laat ook de leverfunctie testen. Kenmerkend voor insulineresistentie is namelijk ook een hoge glucoseproductie vanuit de lever die veroorzaakt kan worden door diverse oorzaken.
Heel veel succes.