Mijn vorige paard is vorig jaar met shockwave behandeld. Dit als laatste poging haar nog goed genoeg te krijgen voor grasmaaier. Zij had een gat in de tussenbotpees en een totaal uit het verband getrokken oppervlakkige buigpees (op de slechtste plek 23% normaal weesel, 28% herstellend weefsel, voor de rest pap). Na drie behandelingen was het gat in de tussenbotpees dicht, wat de veeartsen niet hadden verwacht. De oppervlakkige buigpees liet ook wel herstelweefsel zien, maar door verkalking in de pees, werd het gezonde weefsel ernaast weer doodgedrukt.
Dus op zich hielp de shockwave wel, alleen was de blessure te ernstig. Na acht maanden stappen en niet meer kans op meer herstel heb ik besloten Toscana in te laten slapen, want de pees kon nooit meer sterk genoeg worden om zelfs maar een sprintje over het weiland te kunnen trekken.