Spat kan niet weggaan. De ontsteking kan weggaan, de schade is permanent en onomkeerbaar. De last die een paard van spat kan krijgen, heeft alles te maken met de ontsteking, die maakt dat het paard kreupel is. Zolang de spat onstoken is, dus actief is, zal het paard pijn hebben aan de spat. Wanneer de ontsteking voorbij is en de spat tot rust komt, zal het paard weinig pijn eraan hebben. Bij ernstige botaantasting door spat zal het paard zijn sprong verminderd kunnen buigen, waardoor ze absoluut niet meer geschikt zijn als rijdier.
Een paard met spat mag nooit meer springen. Een paard met spat is niet meer geschikt voor zwaardere dressuur. Een paard met spat is niet meer geschikt voor zwaardere belasting waarbij het de achterbenen goed moet buigen. Het is dan ook niet altijd eerlijk om een paard met spat lange afstanden te laten lopen, zowel onder het zadel als aangespannen.
Maar enig plezier is zeker niet uitgesloten, ook al heeft het paard spat. De ontsteking heeft zijn tijd nodig om uit te woekeren, maar als dat achter de rug is, liggen er misschien nog een aantal jaren recreatief gebruik in het verschiet. Dat weet je niet eerder dan dat het zover is.
Een paard met spat moet je gewoon gebruiken. Ze worden echt nooit weer beter, maar je kan ze met beleid wel heel lang goed houden. Rust roest, dus je mag ze best lichte beweging geven. In een porseleinkastje zetten om te sparen zal overbodig zijn. Zie het als 'loop of sloop'. Gebruik je verstand en je hart. Geen sport meer, maar nog wel leuke tijden.