Ik snap het eigenlijk niet hoe dat zomaar kan. Mijn bijrijdster heeft Omar gisteren een beetje gereden en daar zat ik bij, dat ging heel ontspannen en goed, hij was wel behoorlijk heet zei ze. Ze heeft een paar min. gedraafd met hem en toen weer uitgestapt. Hij is namelijk 2 weken geleden tijdens een fotoshoot uitgegleden op het asfalt omdat hij heel druk deed en is toen gevallen. Van de fysio moest ik 2 weken rustig aandoen omdat er wat vocht in zijn achterbeen zat (hij had ook allemaal schaafwonden op zijn benen). Ik mocht maar 5 min. draven per dag en 40 min. in totaal stappen.Na het rijden heeft mijn bijrijdster Omar wat slobber gegeven, wat appels en wortels en zijn deken omgedaan. Omdat het warm was heb ik later zijn deken afgedaan en gaf hem een appel, hij ging heel raar staan opeens toen ik die appel gaf... strekte zijn hals en deed alleen zijn voorbenen naar voren (soort plasstand).... bij mij ging opeens de alarmbel af... ik ging het even checken en ging weer een appel pakken met de deur open, normaal staat hij dan bijna buiten en te brommen naar me maar nu keek hij alleen om de hoek zonder dat hij zich bewoog. Ik heb hem uit stal gehaald maar hij wou er niet uit
: en toen liep hij als een oud paard... zijn ogen helemaal duf, het was gewoon Omar niet, hij liep of hij veel pijn had in zijn lijf. Veearts dus gebeld die meteen bloed kwam prikken en dacht meteen dat mijn conclusie juist was. Ze belde me na 2 uur, die heel erg lang leken op en zei dat hij idd spierbevangen was en dat het net daarvoor gebeurd was, dat kunnen ze uit de waarden van het bloed lezen.De enige verklaring die ik kan vinden is dat ik ben vergeten hem terug te zetten in het voer, nu hij sinds 1 week rustig aan moest doen van de fysio vanwege zijn achterbeen, waar wat vocht inzat door de val op het asfalt tijdens de fotoshoot. Ik mocht in totaal maar 5 min. draven per dag en hij is dus qua training flink achteruit gegaan omdat hij 3 wkn geleden de endurance van Katwijk nog heeft gelopen. Ik heb hem dus op hetzelfde voer gehouden en op stal hadden we erg eiwitrijk kuilgras wat ze op hem moment kregen.
Omdat het zo'n 2,5 jaar geleden is dat Omar voor het eerst bij mij spierbevangen werd ben ik qua voer wat nonchalanter geworden. Ik voel me zo stom nu en ben zo verdrietig want hij moet van de DA een week boxrust :shock: ik heb tranquigel gekregen en betacam ofzo en vitamine E met selenium. Over een week komt ze weer bloedprikken. Arme Omar
ik vind het echt vreselijk om hem boxrust te geven. Omar zit dus weer flink in de lappenmand en ik ben best bang voor de toekomst... ik ben zo voorzichtig met hem en nu na 2,5 jaar krijgt hij het weer terug. De vorige keer begrijp ik dat hij het heeft gekregen want toen deed ik dingen verkeerd met hem. Zou het dan toch door dat voer komen
: kan hij de endurance lichamelijk dan toch niet aan
: Dat zou ik zo erg vinden want daar genieten we samen zo van. Mijn fysio neemt maandag contact op met mijn DA om samen een plan te maken voor Omar en ze komt hem maandag masseren en samen gaan we kijken of de endurance misschien te veel is. Ik kan het me bijna niet voorstellen want Kootwijkerbroek was in augustus en na die endurance is hij alleen maar beter gaan lopen en vooruit gegaan in de dressuurtraining. Hij had nog nooit zo fijn gelopen, na Katwijk ook. Ik hoop maar dat hij weer helemaal beter wordt.Iemand nog wat tips misschien, het is voor mij 2,5 jaar geleden en weet niet meer precies wat ik toen allemaam moest doen.


wat sneu zeg... Helaas weet ik er ook weinig vanaf om je tips te geven, maar ik wens jullie veel sterkte toe.
hoop dat hij snel weer de oude is!
die had meteen mooie aanleiding. Ben toen gauw naar zijn box gegaan en tranquigel erin gespoten en na half uur met hoofdstel en hengstenketting weer geprobeerd en toen was hij gelukkig heel rustig en mak. Hij mag zich absoluut niet opwinden en geen stress... nou is dat voor een paard als Omar erg moeilijk!
Sterkte meis