Geplaatst Ik wil eventjes dit verhaaltje vertellen over mijn knolletje, het is niet van pas geleden maar ja toch is het wel iets wat terug kan komen
2 jaar geleden toen ik naomi pas 4 maandjes had is het op stal helemaal fout gegaan. Naomi is bij de vorige eigenaar mishandeld ( door mijn familie, voor mij zijn het mensen die zo dood mogen vallen heb ook nooit meer een woord met ze gewisseld) nu moest ze toch echt bekapt worden dus ik een hoefsmid er bij die echt super aardig en rustig was maar ze liet het gewoon niet toe, nu wilde ik een andere hoefsmid proberen van een medestalgenoot.
De nachtmerrie die ik niemand wens:
Omdat mijn paard die kerel niet toe liet pakte hij de zweep die tegen de muur stond en naomi was al helemaal nerveus en aan het gillen en trappen en ik hield haar als 15 jarig meisje vast. Hij begon haar dus te slaan, waar bij ze begon te steigeren en ik riep echt kei hard ophouden maar hij luisterde niet.. ik riep ook naomi ophouden maar ook zij luisterde niet... ze werd helemaal gek ze is vanaf de plaats waar ze stond 5meter achter uit gesteigerd en geschoten en hij bleef slaan
toen kwamen we bij een stuk aan waar de staleigenaar bezig was met de drainage,, waar dus een kuil lag van een halve meter diep, naomi gleed daar in en toen is er iets fout gegaan. ik riep ophouden en zag dat der oog bloedde maar verder leek er niks aan de hand te zijn. en dat oog was helemaal dik zo erg. ik was kwaad moest huilen en alles tegelijk. maar verder was er nog niks aan de handde volgende dag toen ik smorgens vroeg op stal kwam wilde ikhaar en een paar andere naar buiten zetten, ze kon gewoon bijna niet lopen maar met de pas leek het steeds beter te gaan dus heb ik haar toch in de wei gezet. toen ik smiddags terug kwam zag ik dat het helemaal fout was, dierenarts erbij, en ja ze is mishandeld en laat echt bijna niemand bij haar toe. en ook deze dierenarts niet, die wilde haar temperatuur op meten, en ze trapte naar die kerel (terwijl ze pijn had) en de koorts thermometer vloog 5 meter door de lucht. zelfs met praam op wat ik liever niet wilde lukte het niet. naja de conclusie was dat ze kreupel was en over 2 weken moest ik maar weer proberen te rijden.
2 weken later geen haar beter ( ondertussen da nog geweest kon er niks aan doen/ zien zei alleen dat ze kreupel was) ze moest trouwens totale rust hebben hele dag op stal dus. en afentoe wandelen. toen was de conclusie dat ze gewoon lang op rust moest komen te staan en dat het misschien wel nooit meer goed zou komen,, mensen dat komt echt heel hard aan! geloof mij maar.
2 maanden later zijn wij naar een kliniek gereden die ons door een kennis was aangewezen. (de lingehoeve in lienden) en moest ik haar op longeren en is ze onderzocht wat ze toeliet!
gelukkig eindelijk liet ze een onderzoek toe! bij het longeren zei de da van de praktijk dat het niet in haar benen zat maar dat het in haar rug zat, waar geen enkele da mij ooit op gewezen had. toen zijn er foto's gemaakt om te zien waar de blessure zat. dus wij met een wat gelukkiger gevoel naar huis,, ze zou weer beter kunnen worden. ze kreeg ook een onstekingsremmer mee die ze een maand moest slikken , daarna kon er een fysiotherapeut komen!
de dag van de fysio:
jaaa mijn paardje zou weer beter worden
hij is wel 3 uur met der bezig geweest en heeft vanalles met der gedaan en ze liet het eigenlijk allemaal wel toe. het leek wel of ze voelde dat het goed voor haar was. ik moest haar na de behandeling 2 weken op rust zetten ze mocht wel in de wei maar niet rijden/longeren. na 2 weken moest ik haar 10 dagen longeren aan de bijzet wat ze niet echt leuk vond.
de dag dat ik er weer op mocht:
en jaa hoor toen mocht ik er weer op! geweldig !!! en het ging mij heus niet om het rijden maar doordat ik weer kon rijden wist ik dat ze beter was. heerlijk! en ze was echt braaf tuurlijk heb ik de eerste keer alleen gestapt en ben ik het daarna op gaan bouwen.
door deze ziekte hebben wij een band waar nooit iemand tussen kan komen! ik kan niet zonder haar en zij niet zonder mij ( denk ik
) alles bij elkaar heeft het ongeveer een half jaar geduurd! echt ik heb er soms nog nachtmerries van dat ik zie dat ze valt in de kuil. maar nu heb ik echt een super paard en loopt ze heerlijk ik kan weer bijna alles met haar ( alleen het springen mag niet hoog zijn, durf ik toch niet zo goed dus is niet erg!)Helaas moet ik wel iets voorzichtiger met haar doen want deze blessure kan altijd terug keren.
ik ben weer terug bij de eerste hoefsmid en ze laat het steeds beter toe, maar ze is nog niet altijd even lief! maar dat kom wel goed!
sorry van het lang verhaal maar ik moest het eventjes kwijt!!!!
