Mijn 18 jarige haflinger loopt sinds juni onregelmatig aan haar rechter achterbeen. Vorig jaar is ze ook een tijdje kreupel geweest (4 maanden), ik ben toen naar de kliniek geweest maar er was niks te vinden op foto's en scan.
Ook dit jaar ben ik in juli met haar naar de kliniek gegaan. Het kreupelheidsonderzoek slaagde niet, omdat ze haar kogel niet verdoofd krijgen door middel van injecties (dit lukte vorig jaar ook niet), ze blijft dus voor een groot deel gewoon gevoel houden.
Er zijn weer foto's gemaakt van de kogel, sprong en knie. Deze foto's waren weer helemaal in orde, alleen in de kogel was ietsje meer slijtage te zien ten opzichte van vorig jaar.
Op de scan was dit keer wel een klein donker vlekje te zien op de diepe buigpees, maar dit zag eruit alsof het alweer herstellende was, en volgens de veearts kon een paard hier ook absoluut niet zo kreupel van lopen als Evita deed. Er moest dus meer aan de hand zijn, maar op de kliniek konden ze niet veel meer voor me doen dan gewoon afwachten. De buigproeven aan dat been waren ook allemaal positief.
In augustus is Steffi van der Laarse langs geweest, zij vond haar rug erg vast zitten (door het scheve lopen wat Evita doet), en zij vermoed dat Evita een knieblessure heeft, maar kon dat ook niet met zekerheid zeggen. Ze heeft haar rug gemanipuleerd.
Na die behandeling is Evita wel vooruit gegaan, ze staat nog steeds op rust (weiland) en ze loopt weer zuiver in stap.
Wat ik alleen erg vreemd vind, is dat Evita tijdens het lopen ineens een zichtbare knak heeft in haar kogel. Dit heeft ze al vanaf het begin dat ze kreupel was, het is wel minder geworden.. maar met name als ze een heuveltje oploopt of op ongelijke ondergrond schiet die knak er weer in.
Ook hoor ik regelmatig een tik, maar ik weet niet of dat nou uit haar kogel of uit haar knie komt.
Heeft iemand hier misschien enig idee waar dit vandaan kan komen? Is het misschien iets wat wel eens voorkomt bij knieblessures of peesblessures?