Goh zeg! Zou ik een mede-iemand gevonden hebben?
Vanaf dat ik Stan ben gaan rijden heeft ie een knobbel in z'n mondhoek, absoluut niet gevoelig. Keihard ding en dan zo groot als een (tja, als een wat...?) grote knikker. Dan groeide het in 3 weken uit tot een golfbal om daarna weer langzaam te verdwijnen, die tijd reed ik dan ook niet.
Het was dus standaard 1x rijden en dan een maand niet meer.
2 jaar geleden heb ik de DA gebeld, wilde toch dat het eens uitgezocht werd. In eerste instantie dachten ze aan iets met z'n tanden, alles is nagekeken en dat bleek het dus niet te zijn. Toen kwamen ze een klein haakje tegen en hebben ze die weggevijld, maar het probleem was hier niet mee verholpen.
De hoogste piefen van de Faculteit Utrecht zijn erbij geweest en niemand had dit ooit gezien of hiervan gehoord, dus ze besloten een monster te nemen. Hebben 7x (!) moeten prikken en hadden toen heel iets weefsel. De uitslag was eigenlijk nietszeggend, er zat geen onstekingsweefsel of ander raar iets in.
Zij zaten met de handen in het haar en zeiden dat ik maar tijdelijk met hackamore moest gaan rijden.
De enige manier om het misschien op te lossen was om het open te snijden, open te houden en gedurende een week uit te spoelen, maar het was geen garantie op 'genezing'.
Nu rij ik dus al 2 jaar met hack en heb best het idee beperkt te zijn. Vorig jaar heb ik een aantal wedstrijdjes gereden; oefenen deed ik met hack en de proef met bit, wat dus puur bagger was. Ik kon ook simpelwg niet van hem verwachten dat hij dan braaf het bit zou accepteren als hij het niet meer gewend was.
Laatst heb ik er weer over gedacht en besloten dat ik wil dat het verder uitgezocht gaat worden, maar ik vraag me af of er ooit boven tafel gaat komen wát het dan is en wat eraan gedaan kan worden. En aan de andere kant vraag ik me af of ik mijn pony wel door die medische mangel wil laten gaan...
Moeilijk...
Ik hoop voor jou dat het een makkelijker op te lossen iets is.