Omdat we er vorige zomer zijn achtergekomen, dat ons paard OCD heeft, heeft ze verplicht een half jaartje rust gekregen. Wel heeft ze nog dagelijks op de wei gelopen. (Ik zal er even bij vermelden dat ons paard 18 jaar is, en opereren geen zin heeft op deze leeftijd, zeker omdat ze alleen maar recreatief gereden wordt, en niet op topniveau.) Na dit half jaartje zijn we weer terug gegaan naar de DA, foto's gemaakt, en het was al wat beter, maar helemaal weg/over zou het niet zijn. Maar we mochten het weer proberen dmv rustig opbouwen, met vooral veel stappen op het verharde. Zo hebben we het langzaam opgebouwd, zijn weer rustig aan in de manege gaan rijden, en toen we eenmaal weer de galop probeerde in de bak, had ze er na 3 keer weer last van. We hebben haar toen een rustperiode gegeven, en na 3 maanden zijn we weer begonnen.
In het belang van haar hebben we besloten om voortaan alleen nog maar buitenritten te gaan maken (wat we overigens beide het leukst vinden ), en het dan gewoon lekker rustig aan doen. Op de zachte stukken doen we nog wel een klein gallopje of een draf, maar verder vooral veel stappen.

Tijdens het half jaar van rust kregen we van veel mensen te horen dat we het wel konden vergeten om nog te kunnen rijden, dat we haar beter konden wegdoen (no way, wat een banketstaaf opmerking!), etc. Echter ook wel positieve reacties, maar dus ook de negatieve.

Nu vroeg ik me af wie er nog meer ervaring heeft met OCD, wat jullie hieraan gedaan hebben, en hoe het ermee afgelopen is. Hoe gaat het nu?

En hebben jullie nog tips wat we nu nog kunnen doen? Voorkomen is immers beter dan genezen! Waar moeten we op letten?