Pffffffffff...
Bij mijn paard werd in januari een distorsie van de ondervoet geconstateerd. Een vorm van een peesblessure, heb ik begrepen. Eerst moest ze twee weken op volledige boxrust, met pijnstillers. Daarna moest ze nog vier weken op stal blijven. Vervolgens was het tijd voor staptherapie. Tussendoor nog een aantal keren bij de kliniek geweest en het genezingsproces vorderde gestaag. Ongeveer een maand geleden was de kreupelheid zo goed als over. De pees zou er volgens de VA een half jaar tot een jaar over doen om volledig te genezen. Dus nog altijd heel rustig aan doen met haar. Maar goed, een maand geleden ben ik er weer voor het eerst op gestapt. Ze was behoorlijk wild en bokte me er een paar keer bijna af. Daarop heb ik de VA gebeld met de vraag of ik haar wat meer kon laten doen. Ik bedoel, ze had duidelijk geen pijn, anders zou ze niet van die frisse bokbuien blijven hebben. Langzaam mocht ik het werk opbouwen. Tussentijds heb ik haar elke dag aan de hand laten grazen in het weiland. Zo kon ze goed wennen aan de wei en had ik toch controle. Dat ging allemaal heel goed en vorige week heb ik haar voor het eerst weer losgelaten in de wei. Op zich ging dat allemaal prima, maar nu twijfel ik eraan of ik het wel goed heb gedaan. Eergisteren reed ik haar en toen voelde ze niet goed aan. Ze leek onregelmatig, maar nu aan de voorkant. Gister heeft ze een dagje vrij gehad en vandaag begon ik met frisse moed. Maar het was een en al tegenvaller. Onder het zadel voelde ze niet goed en toen ik haar na het rijden nog even in de wei zette, draafde ze een behoorlijk stuk rechtuit. Ze was duidelijk kreupel. Ik heb haar uit de wei gehaald en nog een paar keer over het harde laten draven. De kreupelheid was duidelijk weer terug.
Ik weet niet goed wat ik er nu mee aan moet. Vrijdag ga ik met haar naar de dierenarts, maar is er iemand die ervaring heeft met dit soort dingen. Zijn er behandelmethodes, die te overwegen zijn? Wat zouden jullie doen?
Alvast bedankt en ik hoop op het beste voor m'n merrie.....