nou het eerste jaar dat het begon bij haar was ze 4. Die jaren ervoor hebben we nooit wat ontdekt. Maar toen wij het zagen schrokken we eigenlijk best wel. Vanalles gehaald, alles geprobeerd. Maar goed, het ging maar niet over.. Dierenarts ontzettend vaak geweest. Ook die wist het niet meer. Allemaal middeltjes zalfjes van alles. Ze was een Tinker/Fries, maar als je die manen zag, verschrikkelijk
Die hebben we op een gegeven moment helemaal kort geknipt. Haar staart zag er niet meer uit. De wortel was helemaal rood en kapot. En dan haar onderkant van de buik, die was helemaal erg. Die was gewoon van voor tot achter helemaal kapot. Ook echt kapot. Kon geen singel om niets. Haar gezicht was zelfs al helemaal kapot, de jeuk verspreiden zich steeds meer... overal wondjes die begonnen te jeuken.
Steeds kreeg je weer te horen, dit helpt, dat helpt. NIETS HELPT
We hebben zelfs medicijnen uit belgie overlaten komen, want dat zou het echt zijn. "Wondermiddel tegen zomereczeem" Ja daag!
Helemaal niets.. Nou een boett deken dan, 1 uur en die was al helemaal kapot hielp ook niet. Ze lag en zat meer (om te schuren) dan dat je haar zag grazen. En als ze niet aan het schuren was, stond ze natuurlijk op stal. Zelfs daar hebben we over schrikdraad moeten bevestigen van binnen. Je kreeg tranen in je ogen om tezien hoeveel last ze had. Tot de dieren zei dat er gewoon helemaal nix meer aan tedoen was. Normaal begon het rond mei juni. Bij haar was het nooit helemaal overgegaan, maar begon het in februarie al heel erg.
Tot in mei. Het ging niet meer. En om haar te verlossen, was telaten inslapen. Ook de zee hielp niet zei de dierenarts. Ze lag gewoon overal open.
Dat is het verhaal van "Shelby" Alleen haar moeder, heeft nu precies hetzelfde en ook daar weet ik niet meer wat ik er mee aan moet...