Nou, tussen alle succes verhalen dan een doem verhaal.
Mijn vorige paardje had OCD aan beide voorbenen, grote gaten in het gewricht met daartussen grote losse stukken (het waren overigens zijn knieen)
Nu weet ik dat voorbenen vaak problematischer zijn dan achterbenen maar meld het hier toch even.
Paard is eerst behandeld met de zogenaamde gouden spuit, hielp helemaal niets.
Daarna via een kijkoperatie de losse stukjes eruit laten halen en het leek even beter te gaan, 6 weken aan de hand stappen, 3n toen mocht ik 3 weken onder de man stappen.......ik had nog nooit een paard horen piepen van de pijn maar het moment dat ik er voor het eerst weer op stapte kromp mijn paard ineen en begon te piepen en daarna te gillen, ik ben nog nooit zo snel van een paard af gesprongen.
In totaal ben ik er 9 maanden mee bezig geweest, heeft ontzettend veel geld gekost maar dat kon mij niets schelen, alles heb ik geprobeert maar na 9 maanden was het echt einde verhaal voor hem, hij wilde het land niet eens meer op en lag alleen nog maar in zijn stal, dat was voor mij het sein om de stekker eruit te trekken. Dit is overigens al meer dan 15 jaar geleden hoor, wellicht zou nu alles anders zijn en zijn ze een stuk verder met de behandeling van ocd gekomen.
Een van de paarden die ik nu heb zou volgens V. Schie ook O.C.D. hebben, toen ik het hoorde storte mijn wereld in want ook dit was aan de voorbenen. Ik ben met hem naar Utrecht gegaan voor een second opinion en daar konden ze niets vinden, ja, lichte artrose, dat is inmiddels al weer 6 jaar geleden en dat paard staat hier nog ontzettend vrolijk te zijn.
Ik denk dus niet zo licht over OCD als jullie dat doen, maar ja, als je er al eens een paard door verloren bent is dat ook wel een beetje logisch.