Ik heb een keer een jong(er) paard gekend die hetzelfde deed.
Dit was een Frans paardje waar ik een week een trektocht mee had gereden in Frankrijk. Als we 's middags een paar uur gingen pauzeren werden de paarden aan een gespannen touw of een boom gebonden. De begeleider pakte dan altijd alvast wat denneappels/kleine steentjes en dan was het afwachten. Meestal met een minuut of 30-45 zag je dat koppie van dat paard steeds lager en lager zakken en op het moment dat de achterbenen begonnen te knikken gooide die begeleider een denneappel of een steentje naar de kont van het paard en was tie weer wakker
En dat herhaalde zich tijdens die pauzes nog wel een keer of 2.
Dus ik ga mee de verklaring van Mireille1970