Dampigheid
Men is er langzamerhand over eens dat dampigheid (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) als oorzaak een allergisch probleem heeft.
De volgorde is meestal; virusinfectie - beschadiging longepitheel - irritatie aan het afweersysteem - ontstaan van overgevoeligheid - reageren op stoffen waarop een normale long niet hoort te reageren - ontstekingsreacties en bronchusvernauuwing - dampigheid.
De optredende bronchusvernauwing is dan astma in engere zin, maar dat is lang niet het enige wat er aan de hand is. Bij ver voortgeschreden gevallen ontstaat uiteindelijk longemfyseem, het knappen van de longblaasjes, wat leidt tot onherstelbare schade. Uit de omschrijving van wat er aan de hand is, volgt de behandeling van de kwaal ook al; in de acute fase het behandelen van een eventueel achterliggende infectie, opheffen van de bronchuspasme met spasmolyca, het taaie slijm dunner maken om het ophoesten te vergemakkelijken met medicijen of - heel heftig - door het geven van infusen in grotere hoeveelheden, het afremmen van de ongewenste ontstekingsreactie met medicijnen. De behandeling met infusen geeft vaak wel een snel resultaat maar is niet zonder gevaar.
Aangezien paarden meestal een allergie ontwikkelen voor de mijten en de schimmels die voorkomen in het stof van hooi en stro (uitzonderingen komen af en toe voor) betekent dit voor een chronisch hoestend paard:
huisvesten in een frisse buitenbox, opgestrooid met een stofvrij materiaal zoals houtvezels of krantenpapier of desnoods turfmolm.
geen hooi meer voeren (eventueel alleen uitstekend geweekt). Dit kan vervangen worden door Horse-hage, Hay-mix, grasbrok of luzernebrok.
de wei in is ook een uitstekende oplossing.
Als de eigenaar van een dampig paard de omgeving optimaal weet te krijgen, is het paard in bijna alle gevallen uitstekend bruikbaar te houden zonder dat medicijnen nodig zijn.