Geplaatst Ik ben benieuwd naar ervaringen met peesblessures bij veulens of jonge paarden, en ook naar herstel daarvan na een fractuur en operatie. Ik heb al veel informatie gevonden over peesblessures in het algemeen, maar over de combi griffelbeen + pees + veulen, nog niet zoveel, vandaar dit topic.
Het desbetreffende veulen heeft een griffelbeenfractuur gehad rechtsachter. Dit is geopereerd waarbij het griffelbeen schuin is geamputeerd. Het herstel van de operatie zelf verliep eigenlijk heel netjes: geen koorts, geen infectie en het been bleef rustig.
Tijdens de operatie was al gezien dat er milde desmopathie aan de interosseus was (oftewel: irritatie aan de pees), daarom kregen we als advies mee om echo-controles uit te voeren gedurende de revalidatie.
Ongeveer 6 weken na de operatie liet de echo zien dat de pees geïrriteerd was en dat er onvoldoende verticale vezelstructuur zichtbaar was. Op basis daarvan werd PrP-therapie geadviseerd. Tot die tijd was het revalidatieadvies dagelijks ongeveer 10 minuten stappen.
Toen de dierenarts een paar weken later terugkwam om de PrP toe te dienen, is er eerst opnieuw een echo gemaakt. Toen zag de pees er duidelijk beter uit en werd er geadviseerd om geen PrP toe te dienen, aangezien het lichaam zelf al mooie nieuwe structuren aan het aanleggen was.
Het advies werd toen om meer te gaan stappen (meerdere keren per dag een half uur gaan stappen). Omdat 10 minuten stappen aan de hand al enigszins een uitdaging bleek te zijn met een kleine stuiterbal, is in overleg met de arts besloten om het veulen te verplaatsen naar een grotere box met een uitloop naar buiten, zodat ze zelf ook meer kan bewegen.
Nu zijn we weer ongeveer 6 weken verder en bij de laatste echo was het beeld helaas slechter. Op de plek van de oorspronkelijke breuk zie je in de pees een soort “gatenkaas”-beeld. Het advies is nu om alsnog met PrP te starten.
Dat wil ik uiteraard gaan doen, maar ik heb ook wel wat vragen. Zo vraag ik me wel af of het zinvol is als er misschien een onderliggende oorzaak is waardoor het herstel moeizamer gaat. Bijvoorbeeld iets mechanisch rond de plek waar het griffelbeen is geamputeerd (een rafelrandje o.i.d.) dat de pees blijft irriteren. Ik heb hier de dierenarts nog niet over gesproken, al heb ik wel verzocht om contact met de chirurg op te nemen voor de beoordeling van de echografische beelden. Daarnaast vind ik het ergens vreemd dat we dus van een milde irritatie naar een slechter beeld zijn gegaan.
Ik ben dan ook vooral benieuwd naar:
- Ervaringen met peesblessures bij veulens/jonge paarden en het verloop van het herstel
- Ervaringen met herstel na een griffelbeenoperatie waarbij ook de interosseus betrokken was, of er andere irritatie aan de pezen speelde
- Ervaringen waarbij iemand heeft meegemaakt dat een pees eerst leek te verbeteren op echo en later toch weer verslechterde
- Alternatieve behandelingen voor PrP om de groei van de structuren in de pees te verbeteren
Dankjewel voor het lezen, en alle ervaringen zijn zeer welkom
