Geplaatst Nu heb ik een paar maanden geleden een kindje gekregen en alles is anders. Het afgelopen jaar was natuurlijk al anders, verhuizing (we zijn al meerdere keren verhuist en hij went echt heel snel, nooit problemen gehad) en minder rijden ivm zwangerschap. Hij heeft wat meegelopen in manegelessen en een bijrijder gehad. Bij alles mega braaf, zoals altijd. Ik heb tot aan het einde van mijn zwangerschap alles kunnen doen met hem.
Na de zwangerschap ben ik weer begonnen met rijden en longeren, gaf niet meteen problemen. Sinds 2 maanden ongeveer komen er steeds meer probleempjes bij.
- Hij schrikt werkelijk van alles. Heel extreem, springt ook echt richting mij. Hij schrikt als ik naast hem loop maar ook met rijden
- Met longeren krijg ik hem niet van mij weg. Als dat uiteindelijk wel lukt en ik vraag hem meer voorwaarts trapt hij richting mij of hij loopt alleen maar achteruit of stijgert.
- Met opstappen (vooral met krukje) loopt hij achteruit.
Bij dit alles gaan bij mij de alarmbellen af dat hij of pijn heeft, of geen plezier meer. Met rijden en longeren loopt hij gewoon goed. Qua beweging is er niks mis. Osteopaat is langs geweest, beetje stijve spieren maar geen verklaring waarom hij niet wil werken. Harnachement is het denk ik ook niet, maakt niet uit of ik met spring of dressuurzadel rijd, longeer met hoofdstel / halster / longeersingel of helemaal niets.
Nou heeft dit paard wel karakter en heeft een sterk iemand vanaf de grond nodig. Door al deze gebeurtenissen en vooral omdat ik nu moeder ben heb ik meer angst gekregen en vind ik het niet waard om 'gevaar' op te zoeken, waaronder dat met paarden. Tuurlijk, ik kan blijven rijden tot ik val (vorige week gebeurd omdat hij schrok na een hindernis en een 180 graden bocht maakte) en blijven longeren tot hij mij trapt of bijt of wat dan ook. Met een kleine kans dat het doorzetten helpt voor dat moment, maar een grotere kans dat er iets gebeurt omdat ik bang ben.
Kort verhaal lang
ik heb geen zin meer in risico's en ik heb het idee dat hij niet meer in mijn leven past en of ik überhaupt nog wil paardrijden. Maar ik wil hem ook niet zo te koop zetten. Naast dat hij mijn maatje is / was, er zit duidelijk iets niet goed en ik weet niet waar het aan ligt. Ik kan ook een dierenarts bellen, maar waar gaat hij naar kijken als je paard zuiver loopt? Hij staat in een uitloopstal met genoeg ruimte, paarden naast hem aan beide kanten. Ruwvoer onbeperkt, krijgt 1 handje haver voor de vorm. Dit was eerst meer maar heb ik al verminderd omdat hij zo crazy is de laatste tijd.
Heeft iemand een idee waar dit gedrag (deels) door kan komen? Ligt het alleen aan mij, of was het laatste jaar teveel? Of heeft hij tekorten ergens aan? Ik wil even zeggen dat hij al langer op precies dezelfde stal staat met dezelfde paarden om zich heen en dat er van de zomer niks aan de hand was. Ik denk dus niet dat het aan het voer of huisvesting ligt, maar wie weet.
Was bijna in staat dr maar weg te geven