Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Moderators: C_arola, Coby, Nicole288, Dyonne

 
 
Joysieee

Berichten: 1321
Geregistreerd: 12-05-12
Woonplaats: Delfgauw

Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-05-22 21:02

Hi,

Waarschijnlijk wordt dit een lang verhaal, maar ik doe mijn best om het zo goed mogelijk uit te leggen. Ik weet zelf eerlijk gezegd niet goed meer hoe nu verder, ben op zoek naar mensen die iets vergelijkbaars hebben doorgemaakt en hoop mijn hart een beetje te kunnen luchten.

Goed, waar te beginnen.
Ik heb een fantastische 11-jarige ruin, Tabatha. In november 2018 gekocht toen ik nog blind was. Hij is echt mijn maatje en we zijn enorm gek met elkaar, maar…

In juni 2019 kreeg Tab een ongeluk in de wei, wat er precies is gebeurd weten we niet maar de conclusie was een compleet doorgescheurde peroneus tertius linksachter. Ik, die net mijn zicht weer terug had en net ons eerste buitenritje had kunnen rijden, was hier natuurlijk flink van van slag. Het zou een lang herstel zijn, maar de prognose was relatief goed. Dus nou ja, op het harde op een mini paddock voor een half jaar, iedere 2 maanden scannen en uiteindelijk steeds langere stukken stappen aan de hand, op de weg.

In zijn blessureperiode begon Tab ergere buikklachten (mestvocht, net-niet koliekerig, opgeblazen buik etc) te krijgen. Vanaf dat hij bij ons kwam had hij al mestvocht en slappe mest, maar het werd nu veel heftiger. Logisch, dachten wij. Hij mocht ten slotte niks en stond de hele dag op een klein stukje. In de daarop volgende periode (tot aan een paar maanden terug) zijn we veel gewisseld van soorten voer/hooi/voordroog/stalbedekking etc om te kijken waar hij het beste op reageerde, maar er leek eigenlijk nooit een duidelijk iets waar het goed op ging, behalve op de wei. Ook begonnen zijn hoeven flink te slijten, want ijzers mocht hij niet. Door de aard van zijn blessure mocht er geen gewicht aan zijn been. Zijn voeten werden steeds platter en dat was ook duidelijk te zien aan zijn lopen, zeker aan de voorbenen. Hoefschoenen, ‘opgelost’.

We besloten hem in de zomer van 2020 op de wei te zetten voordat we hem weer op zouden gaan bouwen. De dierenarts gaf hier groen licht voor, mits de bodem hard genoeg was en hij naar binnen/op het harde kon als het ging regenen. Plekje gezocht, paard naar de wei. Deze pret was echter maar van korte duur… want op de 3e avond was hij zo in paniek geraakt van (waarschijnlijk) de enorme hoeveelheid mugjes die daar vlogen, dat hij was gaan rennen. Toen wij er eenmaal waren en hem konden vangen, kon hij bijna niet meer op zijn zwakke been staan. Direct de dierenarts gebeld en zelfs hardop uitgesproken ‘het is klaar met hem’. Gelukkig knapte hij met stappen op. De dagen daarop metacam en weer op de foto en scan. Waarschijnlijk was de extreem hoge belasting op dat been gewoon te zwaar geweest voor de spieren erin. De peroneus tertius en de rest van zijn been waren namelijk helemaal intact, godzijdank. Omdat hij weer thuis kwam van een vreemde plek met vreemde paarden, hebben we direct mestonderzoek laten doen toen. Daar bleek dat hij leverbot over had gehouden aan zijn weideavontuur van 3 dagen (er liepen inderdaad ook geiten op het land). Ook medicatie voor en na een paar weken was hij weer helemaal hersteld van zijn avontuur. Ook de leverbot was niet meer te zien in zijn mest.

De maanden daarop bleef hij op zijn harde paddock, maar mochten we wel rustig gaan rijden in de bak. In eerste instantie ging dat goed, tot november 2020. Ik haalde hem met een hoefzweer uit de stal, maar nadat de zweer weg was, bleef hij net niet goed. Natuurlijk precies op het peroneus tertiusbeen, dus ik was ontzettend bang dat daar opnieuw iets mis was. Daarnaast merkten we op dat hij zich eigenlijk altijd strak hield in zijn hele lijf, ondanks goede training. Dit leken vooral zijn bindweefsels, maar we namen het zekere voor het onzekere en gingen met hem naar de kliniek. Daar hebben we zijn achterbeen opnieuw helemaal onderzocht: röntgen, echo’s… een heel klein stukje ruw bot bij zijn knie (niet loszittend) bleek de boosdoener. Door het slijten van zijn hoeven waren deze op een stand gekomen waar dat stukje precies langs het gewricht schoof. Dat deed natuurlijk zeer. Ook zijn toen zijn rug en hals op de foto geweest, waar niks op te zien was behalve minimale schade op C6-C7. Dit is geen ECVM; daar was ik erg bang voor en heb ik dus ook door 2 artsen van verschillende klinieken laten beoordelen. De ‘schade’ is zo minimaal, dat de dierenarts verwacht dat dit geen problemen oplevert als hij correct gereden wordt. Eigenlijk net als bij de knie.
Nou ja, weer op rust en iedere maand zijn stand een beetje aanpassen, waardoor hij uiteindelijk weer helemaal goed liep en loopt. Daarna konden we opnieuw aan de slag. Om de hoefgroei te bevorderen hebben we hem toen ook van zijn kleine paddock afgehaald. Zijn peroneus tertius was er goed genoeg voor en naast de hoefgroei, hoopten we dat dit ook zijn buikklachten zou verminderen. Deze waren er namelijk nog steeds.

Op zijn ‘goede buikdagen’ gingen we weer aan de slag. Hij bleef echter strak en stijf in de rug, had moeite met galopperen (wat wil je na 2 jaar niet mogen dacht ik), overgangen en voelde over-all gewoon net niet. Via mijn instructrice heb ik toen mijn zadel na laten kijken bij een andere zadelmaker dan mijn eigen. Het zadel was op hem aangemeten, maar tot mijn grote schrik kreeg ik van deze zadelmaker te horen en zien dat hij toch een stuk te lang was. Die arme jongen, hij moet daar flink last van hebben gehad. Nieuw zadel… en weer door. Maar de rijtechnische problemen en strakheid bleven en ook buiten het werk zag ik veel ‘mis’ aan hem. Het nadeel van paarden aan huis is dat je dat ook allemaal ziet... Maar goed, met de weet van zijn oude zadel, toch maar een echo van het achterste gedeelte van zijn rug/SI. Daar was (gelukkig) niks geks aan de hand. Dit was allemaal in de lente van 2021.
Met het nieuwe zadel gingen we dus wéér aan de slag. Maar ik werd bij iedere hierboven beschreven keer onzekerder en dat werkt eigenlijk gewoon niet bij zo’n extreem gevoelig paard als Tab. Ook bleven zijn buikklachten, strakke bindweefsels en over het algemeen bleef hij net-niet. Bloedonderzoek leverde niks op. Ik heb toen een aantal keer aan mijn dierenarts gevraagd of we een maagscopie konden doen, maar doordat de dierenarts ons management kende vond hij het niet logisch om daar naar problemen te zoeken. Ik liet me daardoor ompraten.

Tot eind november 2021… hij was zó strak rondom zijn buik (en ook rug), stond de hele dag depressief met net-niet koliek op stal en wilde het liefst gewoon niet bewegen. Wat hij dan bewoog was stijf, stram en gewoon naar om naar te kijken.
Met rijden/werken zijn we uiteraard direct gestopt en ik heb een second opinion bij een andere dierenarts laten doen. Maar ja, zijn klachten waren zo vaag dat hij er niet echt iets mee kon. Hij kon zich echter wel vinden in mijn gedachten over problemen in de darmen/maag en besloot ons door te sturen naar de UKP in Utrecht. Daar hebben ze namelijk een scope die ook een stuk in de darmen kan kijken. Begin januari was de afspraak, dus december was flink schipperen met heel veel zorgen om hem.

Lang verhaal kort: na een paar dagen onderzoek in Utrecht bleek hij een glutenallergie (!!) te hebben. Zijn darmen zaten dan ook vol ontstekingen. Waarschijnlijk de hierdoor veroorzaakte stress, verklaarde ook dat hij tóch flinke maagzweren met bloedingen had. Verder was er niks geks. Hij is daar ook getest op pssm(2) en neurologische problemen, heeft uitgebreid klinisch- en bloedonderzoek gehad. Dus, aan de maagzweermedicatie en zijn management glutenvrij maken. Niet heel gek dat hij er die winter, waar hij als prins op een dikke laag stro stond, zo slecht bij stond. Ook niet gek dat hij zich altijd zo strak hield, dat hij boos werd op mijn been, zich beter voelde op de wei (geen gluten)… je zal maar praktisch je hele leven buikpijn hebben. Na het aanpassen van zijn management en de maagzweermedicatie, kregen we na 4 weken goed nieuws: alle maagzweren waren weg en zijn maag zag er keurig uit!! Hij knapte ook duidelijk op. Toen konden we dus met zijn darmen aan de slag. Prednisolonkuur aangevuld met holistische behandeling vanuit Den Hoek. Hij knapte nog verder op, werd weer vrolijk, alert en dusdanig goed dat hij weer rustig aan de slag mocht! Dat is nu denk ik zo’n 6 weken terug. Heel langzaam weer iets van hem vragen; grondwerk, longewerk en langzaamaan er weer op.

Het opbouwen ging goed, maar zijn beweegpatroon bleef gewoon niet helemaal goed. Absoluut niet kreupel, maar hij bleef overal strak, stram en zijn voorbeenpas kort. De dierenarts en fysio vonden dat niet raar, want hij heeft waarschijnlijk zijn hele leven gecompenseerd voor de buikpijn én het herstellen van de stand van zijn voorhoeven duurt lang. Naast ‘correcte’ training voor zijn lijf moesten we vooral dingen gaan doen die hij leuk vond. Dan zou hij losser kunnen en durven laten.
Maar ik bleef twijfelen over zijn voorbenen, want die hadden we natuurlijk nog nooit op de foto gehad. Toen hij vorige week kreupelachtig liep op rechtsvoor, was ik er klaar mee en besloot ik zijn voorbenen ook in beeld te laten brengen. Die afspraak was vandaag en ik had mezelf er al zo van overtuigd dat er iets flink mis zou zijn, dat ik gisteren al zat te janken. Ook al liep hij toen al niet meer kreupel. :’) En uiteraard… de foto’s waren gewoon goed. Vrijwel niks geks op te zien, op een mini stukje ruw bot waar hij geen last van heeft na. De korte pas is dus ingesleten gedrag en zijn nog niet helemaal gecorrigeerde stand voor helpt niet mee.
Nu we toch bezig waren, ook zijn rechterachterbeen meegenomen, want die hadden we ook nog nooit van binnen bekeken. Dat was ook gewoon goed.
Verder is er door deze 3 jaar heen regelmatig een tandarts, osteopaat, sportmasseur en fysio bijgeweest. Ik heb inmiddels een heel team om hem heen verzameld en zelf ook al veel geleerd over hoe ik hem kan helpen. Hij kan op dit moment 24/7 kiezen of hij in de stal of (grote) paddock wil en heeft onbeperkt goede kwaliteit hooi. Hij heeft vriendjes, rust, regelmaat, geen buikpijn meer en lijkt over-all blij. Na een hele lange weg heb ik dus een gezond paard. Maar wel met een verstoord bewegingspatroon en daar moeten we hem uit gaan helpen. Hij moet het plezier in bewegen weer terug gaan vinden en leren loslaten.

Ik durf alleen niks meer met hem. Niet omdat ik bang voor hem ben, maar omdat ik geen vertrouwen in zijn lijf, en bovenal in mezelf meer heb. Ik heb mezelf aangepraat dat het allemaal mijn schuld is dat hij steeds niet goed was, dat ik hem pijn heb gedaan en dat ik hem verpest heb. Terwijl ik ook wel weet dat het allemaal dikke pech is (geweest) en ik heb gedaan wat ik kon.
Als ik nu iets qua werk met hem wil/ga doen, ben ik zo onzeker over hem en mezelf, dat het eigenlijk alleen maar mis kan gaan. Tab is enorm gevoelig en voelt direct dat ik gespannen ben, waar hij dan natuurlijk ook gespannen op reageert. Zo ontstaat er een cirkel en dat komt alles behalve ten goede aan hem.
Ik had hem na onze eerste afspraak op de UKP tot juni dit jaar gegeven om te ‘herstellen’. Als hij dan niet goed zou zijn, ging hij met pensioen. En nu is hij goed… maar lukt het mij niet meer.
Tab voelt alles van mij, maar andersom ook. Dat maakt het juist zo ontzettend moeilijk. We moeten hier doorheen, maar ik kan het niet. Het lukt me niet om hem als gezond paard te zien en dat heeft direct uitwerking op hem.

Moet ik hem dan uit handen geven? Een paar maanden bij de juiste trainer zetten zodat ik kan zien dat het écht oké met hem is? Is dat mijn spaarpot waard (ik bedoel, die is door al deze grapjes al flink geslonken en als er dan weer iets gebeurt… :=)? Gaat dat wel, met een paard met zo’n enorme gebruiksaanwijzing? En vooral: wíl ik dat wel en komen we daarna niet gewoon in dezelfde cirkel terecht, omdat ik niks in mijzelf heb kunnen veranderen mét hem? Ik weet het niet.

Zo, end of the story. Het is nogal een verhaal. Wie weet heeft Bokt ideeën, of gelijkgestemden om mee te sparren. Mochten er nog dingen onduidelijk zijn, stel dan vooral je vragen. Ik kan nog eeuwig over hem doorvertellen :Y)
Bedankt voor het lezen!

Afbeelding
De snoet waar het om gaat <3

“Ik was die blinde, ja”


xChanelx
Berichten: 1915
Geregistreerd: 05-04-13

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 21:14

Jeetje, wat een verhaal! Logisch dat je hem het liefst in bubbeltjesplastic wil stoppen en niets van hem durft te vragen. Het eerste wat me te binnen schiet, is of je iemand in je omgeving hebt die je met hem vertrouwt zodat diegene hem eerst op kan pakken? (Als ik het goed begrijp, 'moet' hij namelijk nu goed zijn toch, alleen durf jij daar niet van uit te gaan? --> Begrijp ik hoor!)

Zelf zou ik denk ik beginnen met stukken aan de hand wandelen. Conditie en spieren opbouwen en weer genieten van je fijne paard <3 Misschien helpt dit om je bezorgdheid wat af te laten nemen, omdat je hiermee niet zoveel van hem vraagt?

Enjoy the little things in life, because one day you will look back and realize it were the big things.

tirzasarah10

Berichten: 1806
Geregistreerd: 07-07-12
Woonplaats: Bant

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 21:28

Bij het vallen en de extreme reactie op muggen dacht ik direct ecvm. Dat 2 artsen zeggen dat het het niet is zegt mij niets. De arts die mijn merrie op de foto heeft gezet en zelfs in de bit als kenner over ecvm heeft gesproken vond mijn merrie een milde vorm ecvm hebben. Ik heb de foto's doorgestuurd naar Amerika, daar zit een vrouw die onderzoek doet naar ecvm, zei schrok van de foto's en vertelde mij dat ze blij met de foto's was. Ze had nog nooit ecvm zo ernstig goed op de foto gehad. Ze wilde mijn foto's als voorbeeld gaan gebruiken bij lezingen aan dierenartsen in opleiding. Mijn merrie had dus de zelfde extreme reactie op vliegjes, de 'ongelukjes' in de wei en ze had altijd wat. Dan was ze beetje gevoelig op der voeten, dan was ze kreupel maar de volgende dag was het weg. Ik kan je vertellen ik heb haar 4 jaar gehad, ze heeft mij idioot veel geld aan de da gekost. Als klap op de vuurpijl is ze aangereden en daarbij is haar SI gewricht kapot gegaan. Vorig jaar rond deze tijd is ze het land op gegaan en na een paar maanden kwam de buurman die niets van paarden weet aan mij vragen of ze pijn had. Ze stond nl altijd anders als de andere paarden, vooral met haar achterbenen. Toen heb ik een beslissing gemaakt om haar te laten gaan, het dier was net 11 en gevaarlijk(agressief en coördinatie nam langzaam af), het deed en doet nog steeds mega veel pijn. Maar net als jij zeg ik zag alleen maar ongezonde dingen. Iedere maand kwam er weer een dikke da rekening en mijn paard zou nooit meer beter worden. Mocht je verder nog wat willen weten over de studie stuur mij een pb en ik stuur je info door. Mijn merrie is opgenomen in het onderzoek, ik heb zelfs een pluk manen naar Amerika gestuurd. Die mevrouw wil graag dat je het straks kan gaan testen net als pssm via een haar met haarwortel.

Ik wil je heel veel sterkte wensen, je wil gewoon dat je beste maatje gezond is en dat je samen plezier kan maken!

Mijn merrie had alle typische kenmerken van ecvm. Dun blijven, ongelijke hoeven, ijzers aftrappen, onvoorspelbaar gedrag, ingevallen nek, voorbenen wijken af en staan behoorlijk onder het lijf. Zie zo juist dat het precies op deze foto niet duidelijk is over haar voorbenen :+
Afbeelding

Sarah 08'10'10~ 12'09'17
'My favorite hello and hardest goodbye'
Soof 16'10'17 ~ 16'08'21
Het geluk was niet voor ons

Caira
Berichten: 26028
Geregistreerd: 20-07-02
Woonplaats: Schoorl

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 21:31

Ohh zo herkenbaar, ik ben instructeur en heb een aantal mensen in mijn bestand met vergelijkbare verhalen. Zij sturen me geregeld een geluidsopname of een filmpje als ze weer even de bibbers hebben. Ik luister of kijk, en stuur 99 van de 100 keer een duimpje terug. Iedereen weer gerustgesteld, wel heel bijzonder wat je allemaal voor je paard over hebt!

Devitootje
Berichten: 297
Geregistreerd: 13-02-11
Woonplaats: Tussen Dordrecht en Breda

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 21:52

Jeetje wat een verhaal!
En diep, diep respect wat jij allemaal voor hem hebt gedaan. Kosten nog moeite gespaard om de onderste steen boven te krijgen en keuzes te maken voor zijn welzijn en bestwil. Hij boft met jou!!!

Na 3 jaar zorgen en zorgen maken (kan ik me zo voorstellen), ben je eigenlijk toe aan gewoon plezier hebben met je paard. En dat gun ik je ook van harte.
Misschien helpt het om het 'moeten' trainen/rijden los te laten en je gewoon eerst te focussen op genieten van en met elkaar.

Ik weet niet of er in zijn leefomgeving veel passieve fysio elementen zijn (op en af stapjes, balkjes, hoogte verschillen, eetplekken op verschillende hoogtes, etc). Dan traint hij vooral zichzelf en is bij jou het moeten oppakken/trainen misschien ook een stuk minder?

En heb je wel eens gedacht aan force free trainen met positieve bekrachtiging?
Op deze manier kan je heel speels en vooral hem vrij latend werken aan zijn balans, coördinatie, proprioceptie, etc.

En zoals hier boven geopperd, lekker wandelen en niet persé doelgericht de pas er flink in, maar vooral gezellig samen de wereld ontdekken. Op het gemakje met snackpauzes als hij dingen spannend vinden buiten.

Dat gaat hem wellicht helpen losser in zijn lijf te worden en jou met het opbouwen van vertrouwen in zijn lijf.

Heel veel succes!

Jos - 26 maart 1988-26 januari 2017 - Bijna 29 jaar geworden... Mijn grote paardenliefde!"
Holly - 10 mei 2012 - Mijn nieuwe paardenliefde ...

Avalanche

Berichten: 15660
Geregistreerd: 28-04-16
Woonplaats: Zuid, Zuider Zuidst

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 21:57

Ik zou idd aanraden hem bij een trainer neer te zetten. Je hebt alles zeer grondig uitgesloten, zo te lezen, en ik denk te lezen dat afgezien van wat stijfheid hij nu goed is? Klopt dat?

Als dat zo is, is een revalidatiecentrum een heel goede optie :j

They tried to bury me.
They didn't realise I was a seed.

Sinéad O'Connor 1966-2023

Joysieee

Berichten: 1321
Geregistreerd: 12-05-12
Woonplaats: Delfgauw

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-05-22 22:02

Bedankt voor jullie reacties! Dat waardeer ik enorm :o

@xchanelx
Ik heb eigenlijk niemand in mijn omgeving die ik zo met hem weg zou sturen, op mijn instructrice na. Maar een keer of 3 per week mijn instructie hierheen laten komen en betalen is ook zo wat. Dan kan ik hem qua kosten bijna beter helemaal uitbesteden, zeg maar :=
Hij is inderdaad goed nu, hij moet alleen opnieuw beter leren bewegen. Het 'probleem' ben ik inderdaad zelf. Wandelen etc doe ik wel gewoon. Zo lang het geen 'serieus' werk is, heb ik weinig last van mijn spanning. Dan heb ik namelijk niet echt het idee dat ik iets fout kan doen. Dank je wel <3

@thirzasarah10
Ik begrijp wat je zegt, maar ik vertrouw wel op de conclusies van de artsen. Er zijn gewone foto's en (schuine) uitprojecties gemaakt. Toen heb ik zelf onderzoek gedaan naar ecvm omdat ik er zo bang voor was en heb ik uiteindelijk de foto's opnieuw laten beoordelen, dat was door het UKP in januari. Die hebben er zelf ook een lopend onderzoek naar, dus ik ga er vanuit dat het een juiste conclusie is.
Ik weet niet waar je gelezen hebt dat hij gevallen is, want dat weten we niet. Hij heeft op de gevoeligheid op mugjes na eigenlijk ook geen ecvm symptomen. Maar die mugjes... Tja hij is wit en als hij 's zomers zweet, zie je het roze al. Plus dat de zwermen daar op dat land echt extreem waren. Daar kijk ik niet gek van op.
Veel sterkte met het verlies van jouw merrie, ze was prachtig <3

@caira
Dankjewel <3 ja, dat is het ook. Niemand anders ziet of voelt waar ik me dan zorgen over maak, omdat het waarschijnlijk ook gewoon niet zo is maar ik het mezelf zo aangepraat heb dat er iets mis is :=

“Ik was die blinde, ja”

Avalanche

Berichten: 15660
Geregistreerd: 28-04-16
Woonplaats: Zuid, Zuider Zuidst

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 22:08

Je instructrice 3x per week laten komen is wel echt goedkoper dan hem naar een trainingsstal sturen, dus dat is wel iets om te overwegen :j

Ik raad je wel idd aan om nu grondig iets te gaan doen.
Ik herken je gevoel trouwens heel goed, ik had ook echt angst om weer wat met het Monster te gaan doen, ik heb het wel zelf opgepakt, maar hulp erbij is wel echt heel fijn :j

They tried to bury me.
They didn't realise I was a seed.

Sinéad O'Connor 1966-2023

Sas_Mon

Berichten: 1637
Geregistreerd: 06-04-07
Woonplaats: Ede

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 22:10

Dat is een hele weg die je afgelegd hebt! Ik heb bewondering voor je doorzettingsvermogen! Is een goede psycholoog voor jou niet iets? Evt in combinatie met lesgever? Er zijn vast therapeuten die en een psychologieachtergrond hebben en met paarden werken. Ik denk dat je voor je paard alles over hebt en alles doet dus daar zou ik het voorlopig niet zoeken. Maar meer aan je eigen zelfvertrouwen gaan werken. Je verdient het dat je maatje gewoon gezond is en om samen leuke dingen te doen!

Mijn paard is "stuk" ze heeft kromme voorbenen en daardoor een vergroeing in haar voorbenen waardoor ze kreupel loopt zonder goed management. De DA gaf weinig kans dat ze ooit nog zuiver zou worden laat staan pijnvrij en dat ik van elke goede dag moest genieten want het zouden er vast niet veel meer zijn. Ik heb haar met strak management en veel geduld weer helemaal rad en happy gekregen en ze gaat nu als een speer! Morgen kan het over zijn maar vandaag heb ik plezier met haar en we doen alles behalve springen weer. En springen durf ik toch niet. Wat ik geleerd heb van haar lange en onzekere kreupelheid, in eerste instantie konden meerdere DA's niet zien waarom ze kreupel was... is om te genieten van de dag. Als het vandaag goed gaat is het goed. Gaat het vandaag niet dan morgen weer een dag. Ik geniet intenser van haar dan ooit juist omdat het morgen over kan zijn. Jezelf de schuld geven is heel begrijpelijk maar helpt niet. In het hier en nu zijn en nu kijken wat er nu nodig is wel. Ik weet niet waar je woont maar ik ken misschien nog wel iemand die je hier mee kan helpen. Het psychologische stuk van jezelf dan. Je paard lijkt nu op de goede weg. Vind iemand waar je vertrouwen in hebt en ga lol hebben. Dood gaat ie toch wel een keer, dat doen we allemaal. Maar er in de tussentijd niet van kunnen genieten is zonde. Vooral voor jezelf.

Ik vind dat je super bezig bent! Ook door op deze manier hulp te vragen en stuur je een virtuele knuffel! Het komt wel goed met jullie!

lessen in bewustzijn, Rebalancingsessies en hulp met paarden icm centered riding.
http://www.mensenbewustzijn.nl

Hevonen

Berichten: 5563
Geregistreerd: 21-01-04
Woonplaats: up north

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-05-22 22:44

Is spelenderwijs trainen niks? Gewoon vanaf de grond, balkjes lopen, rare doolhoven maken, krijgertje spelen, met ballen spelen.. Wij deden dat met onze paarden ook wel en ze vonden het altijd heel leuk. Verder lekker wandelen, aan de hand grazen. Hij moet vergeten dat hij pijn had. Wij deden ook wel spelletjes (om het hardst, speerwerpen, boogschieten, figuren rijden etc etc) onder het zadel.

Werk naar ontspanning en plezier, de rest komt er denk ik dan vanzelf achteraan. Het zal wel tijd kosten, maar dat lijkt me onvermijdelijk.

Voor bijzondere (niet beslist paardgerelateerde) replica's en living history spullen.
ARRE remaining history
Zij werken ook op bestelling! (smeedwerk, hout-, hoorn- en beenbewerking, leer, huiden, en nog veel meer)

PLK
Berichten: 688
Geregistreerd: 17-09-11
Woonplaats: aan de rand van het dorp

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 00:29

Ga eens lekker met hem de zee in als dat kan

Dee_Es

Berichten: 3661
Geregistreerd: 05-11-05
Woonplaats: Twente

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 04:24

Wat een verhaal TS. Logisch dat je zelf niet meer ontspannen kan trainen nu. Ik heb een stalgenootje met een paard waar jarenlang mee gedokterd is, die laat hem toch 2x per week doorrijden door iemand anders. Gewoon door een handige rustige ruiter, hoeft geen topruiter te zijn, het paard kan zo lekker thuis blijven waar het management verder zo optimaal mogelijk gehouden kan worden. De rest van de week kan je dan met grondwerk ed aan de slag. Misschien weet je instructeur, da of kliniek wel zo'n ruiter in jouw omgeving? Is nog altijd goedkoper dan wegbrengen en zo blijf je zelf ook lekker met hem bezig.

Blade B+13 [PR214,5] L1+12 [PR 216] L2 + 13 [PR 206] M1 + 19 [PR 220] M2 + 7 [PR 191]

xChanelx
Berichten: 1915
Geregistreerd: 05-04-13

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 05:26

Als wandelen 'veilig' voor jou is, zijn er zo meer dingen waar je dat gevoel bij hebt? Anders zou je zoiets misschien uit kunnen bouwen naar de lange lijnen, dubbele longe, stapritje enz.?

Enjoy the little things in life, because one day you will look back and realize it were the big things.

Suzanne F.

Berichten: 48721
Geregistreerd: 03-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 06:40

Ik wil niet negatief doen maar vaak is er een onderliggende oorzaak waardoor al die ‘kleinere’ klachten ontstaan. Dan weer dit, dan weer dat. Het lijkt vaak niks met elkaar te maken te hebben maar vaak is er wel een onderliggend probleem.

Edit: ik lees net dat iemand hierboven het over zoiets heeft. Dat is ongeveer wat ik bedoel. Kunnen hals/rugproblemen zijn etc

"Through dangers untold and hardships unnumbered, I have fought my way here to the castle beyond the Goblin City to take back the child that you have stolen. For my will is as strong as yours, and my kingdom is as great - You have no power over me"

Joysieee

Berichten: 1321
Geregistreerd: 12-05-12
Woonplaats: Delfgauw

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-05-22 07:17

Nogmaals bedankt voor al jullie reacties en imput! Echt heel lief <3

@Devitootje
Ja, we hebben thuis een soort mini paddock paradise gemaakt. Ook om ze bezig te houden, want het is een stelletje klieren := Voer op verschillende plekken en hoogtes, netten en geen netten, wilgentakken en vaak hebben we ook balken in de paddock liggen. Gewoon voor de fun, vindt hij fantastisch :)
Uiteraard is het goed als hij zichzelf traint, maar een paard dat al zo lang in een verkeerd patroon loopt, gaat dat niet ineens zelf veranderen. De dierenarts zegt dat wij daar als mensen voor nodig zijn. Hij moet de juiste spieren opbouwen en uit zijn oude patroon komen. Daarom 'moet' hij wel getraind worden. Anders gaat er waarschijnlijk niets veranderen.

@avalanche
Klopt, hij is goed nu. Hij mag alleen gaan leren dat hij zijn lijf ook weer kan vertrouwen. Daar lopen we op stuk. Tuurlijk, een trainingsstal/revalidatiecentrum is duurder dan hem laten trainen door mijn instructie, maar omgerekend scheelt het niet eens heel veel. Bij thuishouden hebben we de kosten van zijn onderhoud er ook gewoon bij, en dan 3x4x40 er nog bij voor training. En het werk dat je er zelf aan houdt :) Het is vooral voor mijzelf de vraag wat ik liever heb, hem thuishouden of juist even afstand nemen. Hij moet nu echt iets gaan doen, want als we hem stil laten staan en het hem zelf maar uit laten zoeken, verwacht de da dat zijn beweegpatroon (en al helemaal niet dat tijdens het werk) gaat veranderen. Dat is wel nodig om hem op de lange termijn goed te houden.

@sas_mon
Ik heb er inderdaad over nagedacht om zo iemand te zoeken, maar het is knap lastig om iemand te vinden die in de buurt zit, veel kennis van het mens heeft, maar vooral kundig is met het paard. We komen uit Zuid-Holland, regio Den Haag.
Dank je wel voor het delen van jouw verhaal <3

Rest reageer ik later, even geen tijd voor nu :+ alleen nog een korte reactie op Suzanne F: Ik denk dat je niet het hele verhaal hebt gelezen. We hebben al heel veel uitgesloten én het onderliggende probleem hebben we dus gevonden. Met een glutenallergie worden ze geboren. Met het gegeven dat hij zowel bij zijn oude eigenaar (tevens fokker) en bij ons op stro heeft gestaan en vrijwel altijd buikklachten vertoonde, kunnen we herleiden dat hij waarschijnlijk zijn hele leven al darmontstekingen/buikpijn heeft. Ga maar eens lopen met flinke buikpijn... en dan voor altijd. Wordt je niet blij van := Maar uiteraard hou ik mijn ogen en oren open. Ondanks dat eigenlijk alles wat hij heeft (gehad) goed verklaarbaar is, kan er altijd iets zijn.

“Ik was die blinde, ja”

Elisa2

Berichten: 36185
Geregistreerd: 31-08-04

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 08:16

Ik snap je helemaal, wil nog even meegeven als tip dat als hij zolang ene glutenallergie en ontstoken darmen heeft gehad dat hij waarschijnlijk heel veel voedingsstoffen niet opgenomen heeft. Een vitaminen en vooral mineralen tekort kan dan de oorzaak zijn en dat kan ook zorgen voor problemen met spieren en bindweefsels. Ik zou dat goed gaan aanvullen.

Daarnaast heb ik ook een paard gehad die altijd veel buikklachten had, dit trok inderdaad ook door naar zijn rug en spieren en hij ging zich daar vastzetten/ vasthouden. Voor hem hielp beweging heel goed, en dan vooral echt goed van achter naar voor door het lijf laten lopen. (kwam er veel gas uit, darmen werden losser oid) Dit was dan wel een luchtzuiger wat er ongetwijfeld ook mee te maken had.

Als ik jouw verhaal zo lees dan denk ik dat het goed is als je hem uitbesteed zodat hij zijn lijf weer goed leert te gebruiken, mits hij verder gezond genoeg is en het aan kan. Een goede revalidatietrainer houdt rekening met het paard en heeft meestal ook genoeg ervaring om te zien als er iets toch niet klopt. Op die manier krijg je misschien ook weer wat meer vertrouwen terug.

''De echte discipel van de rijkunst heeft niet de erkenning door andere mensen nodig maar veel meer het gevoel om met zijn paard een te zijn. Ontbreekt deze harmonie, dan ontstaat in het beste geval volmaakte techniek, maar er ontstaat nooit volmaakte (rij)kunst.''

-Kurt Albrecht-

Babootje

Berichten: 25806
Geregistreerd: 25-06-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-22 09:41

Hoi Joysieee, wat heb jij al veel gedaan om je paard uit die neerwaartse spiraal te halen. Respect daarvoor.
Wat volgens mij jouw paard goed op weg zou kunnen helpen weer te leren bewegen is revalidatietraining.
Er zijn wel meerdere revalidatieadressen, maar inderdaad dat is best prijzig.
1) Een sportmassage volgens de Jack Maeger methode; een dieptemassage om blokkades op te lossen (wetenschappelijk onderzocht)
2) Trainen in een aquatrainer. Liefst 2 x per week. (Er is er een op de Vrijhoeve)
3) Longeren met een equiband. Wel even wat begeleiding vragen met afstellen.

Ik heb ook een paard gehad dat na een operatie langdurig is gerevalideerd. Dat hebben we toen gedaan op De Vrijhoeve, omdat de stal waar ik stond daar nu niet echt geschikt voor was.
Hij ging toen 2 x per week in de aquatrainer (eigenlijk vrijwel direct bij de start van revalidatie, toen de wondjes weer dicht waren) Het voordeel daarvan is dat de spieren fit blijven.
Maar toen we eenmaal mochten rijden waren we ook onzeker want hij voelde ook kreupel aan.
We zijn toen begeleid met rijden door Morgan Lashly, die toen nog het revalidatiecentrum runde. Omdat zij ook paardenarts is kon zij ons het vertrouwen geven dat het allemaal goed ging en dat was heel fijn.
We hebben toen ook van haar een equiband gekocht om wat meer revalidatietraining aan het longeren toe te voegen
http://www.shhp.nl/diensten/equiband/

Joysieee

Berichten: 1321
Geregistreerd: 12-05-12
Woonplaats: Delfgauw

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-05-22 09:15

Zo, eindelijk tijd om uitgebreider te reageren. :j Bokt was er even bij ingeschoten de afgelopen dagen.

Een beetje spelen doen we wel en dat doet hij ook graag met zijn vrienden. Ik vind het het allerbelangrijkst dat hij vrolijk is en plezier heeft, maar wil hem ook goed houden op de lange termijn. Alleen spelenderwijs, niet-serieus klooien gaat hem op die lange termijn (juist) niet helpen. Tenminste, als ik zijn arts mag geloven en zelf een beetje logisch nadenk. Het patroon waarin hij beweegt, wat is ontstaan uit compensatie, is waarschijnlijk zijn 'normaal' geworden nu.
Gisteren had ik hem bijvoorbeeld een kwartiertje aan de longe ( *\o/* ). Dan begint hij in zijn vastgesleten patroon, maar met wat hulp hier en daar (heel simpel, rechtrichten, zeggen dat 'ie het goed doet en activiteit toevoegen) lukt het hem om zijn hele lijf los te laten en gewoon écht fijn te bewegen. Dan pas merkt hij ook wat fijner is voor hemzelf volgens mij, want zodra we even op weg zijn hoef ik eigenlijk weinig meer te doen en loopt hij met voorwaartse energie en oortjes naar voren keurig in balans. (dan zie ik het zelf ook :) ). Maar zo lang ik mezelf er 9/10 keer niet toe kan zetten om hem over die drempel heen te helpen, omdat ik bang ben dat ik iets verkeerd doe en hem slechter maak, heeft hij er niks aan en zal zijn patroon niet gaan verbeteren.
Daarom neig ik inderdaad naar iemand anders die met hem aan de slag gaat. Zoals Dee_Es schrijft, gewoon iemand die heel handig is en er met een open, eerlijke blik in stapt. Als ik hem volledig in training zet, heb ik zelf geen kans om op te bouwen wat ik wél durf, terwijl ik die kans wel heb bij iemand die 2/3x per week aan huis komt. Aan de andere kant zou het mij denk ik wel veel rust geven als hij 'even' helemaal weg is en als ik weet dat hij onder het juiste toezicht staat, zodat ik ook even uit de zorg-modus kan.

En ja, tuurlijk heb ik vooral zin om me geen zorgen meer te hoeven maken en lekker zonder 'moeten' dingen met hem te gaan doen. Maar daar gaat hij niet beter van worden en dat is nu juist de prioriteit.

Dank Elisa en Babootje! We zijn inderdaad aan het aanvullen. Hij staat op een goede (glutenvrije) vitaminebrok en likt flink van zijn mineralenblok. Een tijdje terug heeft hij een vitaminespuit gehad en dat willen we binnenkort nogmaals herhalen. Uit zijn laatste bloedonderzoek kwamen overigens geen tekorten, maar ik kan me niet voorstellen dat ze alles testen. Ik merk wel dat alles wat we doen positieve invloed heeft op zijn spieren en bindweefsels. Het gaat langzaam en misschien durf ik het ook niet goed te erkennen, maar hij is zéker een heel stuk beter dan een jaar terug.
Beweging helpt hem inderdaad goed. Maar dan moet 'ie wel eerst even over een drempel. Het liefst loopt 'ie traag en vast, maar zodra je hem zoals ik hierboven schreef helpt, komt dat voorwaartse, met achterbenen erbij, bijna vanzelf en laat hij inderdaad ook veel gas los.
Aquatraining heb ik idd ook aan zitten denken. Ga ik nog even verder onderzoeken, net als de equiband en de massage die je noemt. De sportmasseur komt eens in het half jaar en ik heb zelf ook veel technieken geleerd door de jaren heen, maar Jack Maeger ken ik niet. Thanks! :D

“Ik was die blinde, ja”

SilvanoN
Berichten: 200
Geregistreerd: 18-05-14

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-05-22 10:58

misschien leuk om 'Dressuurnatuurlijk' te volgen op Facebook. Ze hebben regelmatig (gratis) online minicursussen waar je je paard aan de hand mee kan rechtrichten als voorbereiding op het rijden. Volgens mij ook goed voor de balans en lichaamsgebruik van je paard en je staat er nog even naast ipv erop.
Verder is 1-2 keer per week een handige ruiter een goed idee. Voor je het weet kan je niet wachten om hem zelf weer over te nemen!

Bobbejaan
Berichten: 117
Geregistreerd: 24-05-22

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-05-22 18:21

Wat ik denk als jij en dierenarts vertrouwen in zijn gezondheid hebben, laat je hem dit jaar lekker genieten op de wei ga met hem wandelen aan touwtje, aan halstertje lekker wat laten rennen, desnoods wat balkjes, niet te vaak, 2 misschien 3 keer per week half uirtje.....en dan in de winter bv pak je hem voorzichtig op, gewoon easy, niks trainen, gewoon lekker rijden, desnoods buiten recht toe recht aan, in de bak wat rondjes relaxed.... neem de tijd hem op te bouwen en tijd is echt tijd, geen 2 weken en voluit lessen. Het grote geheim is rust, liever te lang dan te kort.....mijn paard was bijna opgegeven, 8 maanden niet gereden, wel wat beweging met lange lijn, later wat balkjes .....juist door deze rustperiode en elke 3 maanden een goede chiropractor, geen osteopaat, paard nog beter dan ooit tevoor....dus succes....paarden zijn zwakke dieren, onthoud dit

Cera_D

Berichten: 1145
Geregistreerd: 10-12-15

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-05-22 09:26

Heb je wel eens van Pantherflows gehoord?
Zij is de 'ontwikkelaar' van intrinzen inspired training, ze is zelf bewegingswetenschapper en heeft een hele unieke kijk op de training van paarden. Ze heeft ook een online cursus over pain science, kost uit mn hoofd zn 200euro en daarbij leer je hoe je het paard kan helpen zijn zenuwstelsel te resetten (chronische pijn/ongemak zonder aanwijsbare oorzaak zit vaak in een hyper sensitief zenuwstelsel simpel gezegd).
Het is een hele aparte manier van werken maar ik kan me voorstellen dat die achtergrond kennis voor jou heel erg kan helpen om je paard weer anders te gaan zien waarna je weer de stap kan maken naar het trainen hoe je dat voorheen deed. Er zijn ook mensen in Nederland die zich hierin verdiept hebben mocht je hierbij hulp willen.

Heel veel succes! Ik vind het mooi om te lezen hoe je je voor hem in zet en hoe je naar hem blijft luisteren <3

Nientsje

Berichten: 5238
Geregistreerd: 16-02-08
Woonplaats: Friesland

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-05-22 09:35

Ik begrijp je helemaal!

3 a 4 jaar geleden begon de ellende bij mijn paard. Jaren lang einschuss. Was het weer voorbij dan exact een maand later weer ziek en weer en weer. Jaar na jaar na jaar.

Nu gaat het al een ruimere tijd veel beter. Maar ik blijf altijd die angst houden dat ik hem weer ziek uit zijn stal haal. Einschuss kan ook altijd weer terugkomen, dus die angst blijft.

Ik heb het dan ook zo dat er elke dag iemand met hem bezig is (ik of mijn bijrijdster).

Ik heb dan ook niet echt advies, want ik kan het ook niet compleet loslaten. Maar je bent zeker niet de enige! :+:

Lytse Feike
♫ ♪ You are the song of my heart ♪ ♫
|| 08-06-'12 ||
ᶫᵒᵛᵉᵧₒᵤ

josien_m_
Berichten: 2322
Geregistreerd: 23-11-09
Woonplaats: Haule

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-05-22 10:00

Ik zou het paard niet wegbrengen nu hij goed of beter is! Maar juist zelf ondersteuning zoeken in zijn begeleiding zodat je weer met plezier en rust met hem om kunt gaan. Als je hem houden wil is het van belang dat hij van jou op aankan. Ook jij bent getraumatiseerd door de hele geschiedenis om het maar zo te zeggen, als je het me niet kwalijk neemt. Dus aan jezelf werken kan absoluut helpen!

Ninx

Berichten: 14559
Geregistreerd: 19-07-05

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-05-22 10:35

Ik zou zorgen voor training aan huis... En dus zelf betrokken zijn zodat je ervan leert, maar ook weer anders naar hem gaat kijken. Ik begrijp ergens het gevoel dat je er even afstand van wil nemen, maar dat komt voort uit de spanning die je nog bij je draagt van de afgelopen jaren. Door zelf te leren dat er echt alleen maar NU is geef je hem ook geen onnodige spanning en kan hij gewoon in het NU zijn.

Als je er voor open staat is er de optie het hem zelf te vragen:
https://horsecomplete.nl/28-fysiek-en-mentaal

Verder zou ik zo'n paard niet of nauwelijks stallen, continue vrijheid tot bewegen geven en een fijne droge slaapplek en continue toegang tot onverpakt hooi.

Slmt9

Berichten: 4637
Geregistreerd: 25-11-12

Re: Wat als... je je paard niet meer gezond kan zien?

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-05-22 15:43

Jeminee wat hebben jullie veel mee gemaakt. Ook met je eigen gezondheid.
Ik heb er diep respect voor hoe kosten noch moeite gespaard worden voor het welzijn van je dier. Wat een top baas ben jij!

Qua training: ik zou hem niet uit handen willen geven.
Wat ik wel zou doen is je eigen vergroten door +r training. Zij trainen op emotie en tempo van je paard, ik vind het een hele fijne trainingswijze waar mijn paard veel gelukkiger van is geworden. In kleine, altijd positief haalbare stapjes. Zowel onder het zadel als aan de hand, vast en in vrijheid: https://connectiontraining.com/

Featherlight horsemanship is wellicht ook iets wat je past.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 bezoekers