Graag zou ik willen weten of meer mensen ervaring hebben met deze situatie.
Ik ben in bezit van twee shetlanders, inmiddels beide geruind. De een vertoonde veel hengstengedrag als hengst, maar na het ruinen is hij zo mak als een lammetje geworden. Dit topic gaat dan ook niet over hem

De ander, [***], is het daarentegen precies andersom. Als hengst vertoonde hij 0 hengstengedrag en durfde ik hem met een kind alleen te laten (bij wijze van). Eind oktober is hij geruind omdat hij verhuisd zou worden naar een plek waar merries staan, hier is hij eind november dan ook heen gegaan samen met zijn maatje. Nu is hij sindsdien echt een hufter geworden, excuse my french. Hij bijt/slaat/schopt absoluut niet, maar doet verder alles om te "vervelen". Nu is hij gelukkig niet erg groot en is het gedrag dus gewoon vervelend en niet gevaarlijk, maar bij een groot paard zou dit levensgevaarlijk gedrag zijn. Hij duwt je omver, gaat rollen tijdens het poetsen, staat niet stil, steekt nog net niet zijn middelvinger op. Hij is flink wakker, laten we het zo zeggen.
In principe vormt het geen probleem als gezelschapspony, echter was de bedoeling hem in te zetten voor coaching. Hier leek hij namelijk prima geschikt voor toen hij nog hengst was. Mocht er niets aan te doen zijn, tsja, dan laten we het zoals het is en mag hij zijn leventje slijten als gezelschapspony. Maar het zou natuurlijk erg fijn zijn als hij beter te handlen was.
Nog even wat informatie; hij is prima opgevoed en wordt nu ook gewoon consequent gecorrigeerd. Maar hij trekt zich er gewoon niets van aan. Hij is behoorlijk slim en gebruikt dat graag tegen je als hij het wel gezien heeft zeg maar. Ik weet nu al dat er mensen komen "flink op zijn flikker geven", maar ik heb met grote hengsten gewerkt dus mag hopen dat ik weet wat ik doe

Zelf dacht ik eraan dat het wellicht toch hormonaal is, om het eventueel te laten checken door de dierenarts. Er komt nog iemand langs die gespecialiseerd is in gedrag.
Eigenlijk wil ik vooral weten of er meer mensen zijn die dit ervaren hebben na de castratie. Voorheen kon hij prima bij/naast merries en gedroeg hij zich netjes, maar nu als ruin is hij niet te handhaven.
Eerlijk is wel dat ik er achteraf om moet gniffelen omdat het gewoon precies de Rakker is zoals ik vroeger in de Penny las
Maar dit is natuurlijk geen houdbare situatie.
, anders zou hij niet zo lomp zijn in de omgang, hengst of ruin, klein of groot, duidelijk zijn en consequent is het enige wat iets aan de situatie gaat veranderen.