Femek2902 schreef:Mijn pony is in juni 2016 bevangen geworden. Toen stond hij op ijzers, maar die moesten er met spoed af van de dierenarts. (Hij was al een tijd niet opnieuw beslagen door omstandigheden, een dag voor de afspraak met de hoefsmid gingen de alarmbellen voor hoefbevangenheid rinkelen.)
Dus sindsdien staat mijn pony op blote voeten.. De juni en juli is hij telkens acuut bevangen geweest en ook met pijnstilling ging hij al schuivelend over het erf. Daarna ben ik van stal veranderd en staat Tricky dag en nacht buiten met hooi op een paddocksparadijs.
Sinds de verhuizing gaat het steeds beter met hem. Waar hij eerst met pijn en moeite 3 stappen over het grindpad wou/kon zetten loop hij nu gewoon mee als ik dat vraag, zonder te struikelen! Ook zijn kleine steentjes op het asfalt geen probleem meer, terwijl dat eerder wel echt een probleem was. Een oprit met grind was echt een ramp om langs te komen vanwege alle steentjes op de weg.
Heel af en toe struikelt/stapt hij gevoelig op een steentje, maar dat vind ik niet zorgelijk gedrag, natuurlijk hoop ik dat dat ook nog helemaal weggaat, maar daar hebben we de tijd voor.
Het enige wat ik merk is dat Tricky na een km of 3-4 over het asfalt wel weer gevoelig wordt, blijkbaar moeten zijn hoeven toch nog echt wat harder worden voor grotere afstanden. Maar kortere afstanden of langere afstanden met stukken berm ertussen gaan helemaal prima!
Mijn pony wordt officieel traditioneel bekapt, maar ik zorg zelf dat de hoefwand niet dragend is door veel te wandelen/te vijlen en mijn hoefsmid haal vrij weinig van de straal en zool af. De straal maakt hij gelijk aan de hielen en hij haalt alle zachtere plekjes van de straal af.
Ik zit erover te denken om over te gaan op helemaal natuurlijk bekappen en dan zelf ook de cursus te doen.
Bedankt voor je reactie! Fijn dat het zo goed gaat bij jullie.
EJuniorJoost schreef:Mijn 25 jarige engelsvolbloed kruising is al heel lang chronisch bevangen. Vorig jaar februari is hij weer bevangen geraakt. We hebben toen de ijzers eraf gehaald.. Tussendoor steeds weer goed naar heel slecht, het was echt een achtbaan van ups and downs. Hebben tussendoor ook nog 2x er een ijzer onder gehad en veel verschillende bekappers. Van natuurlijk tot traditioneel. Momenteel gaat het echt super, zonder ijzers! Mijn moeder houd het zelf bij.
Wat je keuze ook is: ga zelf heeeeeeeeel veel inlezen, zoek filmpjes op, zoek informatie op en 'luister' niet naar de eerste beste smid of bekapper. Iedereen kan namelijk hoefsmid of bekapper worden... Kijk ook naar je paard elk paard is namelijk anders net als een mens, jij loopt liever op hakken, maar een ander liever op kaplaarzen bij wijze van spreken.
Kijk of je paard in een padock paradise kan of een uitloop stal. Kan dit niet (hebben wij jammer genoeg ook niet) kijk naar een ruime stal waar hij zoveel mogelijk buiten kan. Geef je paard 24/7 ruwvoer en ABSOLUUT GEEN kuil!! Echt helemaal niks in plastic, maar in pakjes. Alles in plastic is kuil ook al zeggen sommige van niet. Als het in plastic is gaat het fermenteren. Hier kunnen 'onze' paarden niet tegen. Als je krachtvoer geeft met zo min mogelijk suikers, eiwitten,melasse en granen (dit hoort een paard niet te eten op eiwit normaal gesproken na).
Zorg ook voor goed passende hoefschoenen mocht het gevoelig worden.
ijzers is enkel 'goed' als je op wedstrijd gaat, anders glij je uit en breken jullie samen jullie nek. Verder is het pure symptoom bestrijding.
Dat oude stalgenootje wil een paddock paradise gaan maken, helaas is dit op wei. Ze is er nu mee bezig dus ik heb geen idee hoe lang ze op gras zou komen. Dit wacht ik eerst even af. Als het verhard gaat worden, wordt het dus de optie om de hoefijzers er onder vandaan te halen en kijken hoe ze hier op reageert.
Geplaatst 
