Geplaatst 
).5 jaar geleden heeft hij zijn eerste 'aanval' gehad. Hij begon tijdens het rijden ineens te schokken met zn hoofd, iets wat hij nooit deed. Ben toen afgestapt om te kijken of er misschien iets bij zn hoofdstel niet goed zat. Toen gooide hij zn hoofd omhoog, draaiden zn ogen weg, begon heel snel te knipperen en liet zich achterover vallen (gedurende enkele seconden, reageerde dan nergens op) en werd vervolgens weer 'wakker'. Deze aanvalletjes werden steeds langer en sneller achter elkaar, totdat hij uiteindelijk achteruit rende door de bak en tegen een grote stapel strobalen (thank god dat die er stonden) achteroverviel en tot stilstand kwam. Hier heeft hij een tijdje trillend op zn billen gezeten, waarbij hij nergens op reageerde. Dit duurde ongeveer een halve minuut, waarna hij weer overeind kwam. Hij was enorm bezweet en uitgeput en moest meteen plassen. De dierenarts was zo snel mogelijk gekomen, conclusie: geen epilepsie, omdat hij klinisch weer helemaal 'goed' was, ze kon verder niks vinden en hij was niet gedesoriënteerd.
Sindsdien heeft hij meerdere keren zo geschud met zn hoofd (vooral in de winter, om de 2 maanden ongeveer, in de zomer vrijwel niet), waarna ik steeds meteen ben afgestapt en hem binnen heb gezet, in de hoop een aanval zo te voorkomen. 2 keer is het wel uitgelopen op zo'n aanval, gelukkig waren die minder heftig dan de eerste. Steeds kon de dierenarts niks vinden.
Daarnaast heeft hij verschillende vreemde symptomen erbij gekregen, die vooral in de winter erger worden:
- sinds 4 jaar 'tics': waarbij jij met zn hoofd schud alsof ie met z'n neus tegen de stroomdraad komt, soms meerdere keren snel achter elkaar. Hij reageert dan ook niet op mij en lijkt geschrokken als hij weer 'wakker' wordt. Deze komen voorafgaand aan een aanval vaker voor.
- Afwijkende knipperreflex (ipv in 1 keer zn ogen dichtknijpen, doet hij dit heel snel en kort achter elkaar)
- Jeuk aan z'n neus: Ook soms een lange tijd niet, dan weer een week wel: Haalt z'n neus steeds langs z'n eigen benen, de staldeur, of de afrastering van de bak
- veel gapen, likken en smakken: Soms een aantal weken niet, dan weer een aantal weken heel veel
Hij is vorig jaar (geloof ik) negatief getest op Cushing.
Foto's van z'n hoofd (3,5 jaar geleden) toonden geen afwijkingen
Foto's van z'n nek toonde minimale afwijkingen, maar konden geen verklaring zijn
Dierenarts heeft geadviseerd niet verder te zoeken, omdat de kans dat je iets vindt waar je wat aan kunt doen heel klein is. Maar het blijft toch spoken, wat kan het zijn en wat kan ik verwachten? Is er iemand die dit herkent?
