Twee jaar geleden kocht ik mijn paard, toen 9 jaar oud, bij zijn fokker. Ik ga projectjes niet uit de weg, vind ik zelfs wel leuk, dus dat hij nadat hij ingereden was enkel af en toe onderhoudsmatig gereden was en alleen de basis beheerste, vond ik niet erg. Paard was en is superleuk en heeft absoluut de intelligentie en capaciteiten voor de Z-dressuursport, doel waarvoor ik hem kocht. Ik heb het paard bij aanschaf klinisch en röntgenologisch laten keuren, inclusief hals en rug. Daar kwamen 2 bemerkingen uit die geen belemmering voor mijn sportdoel opleverden. Namelijk lichte cornage (klasse 1) en een kissing spine op de T18/L1 (klasse 1).
Na de verhuizing ben ik begonnen aan het achterstallige onderhoud. Slecht beslag, arme bespiering, tandarts, zadelmaker voor aanpassing van mijn zadel, ostheo, alles en iedereen is er bij geweest. Paard kreeg helaas ook een allergische reactie op iets waardoor hij onder de bultjes zat en op de prednison moest. Na 3 maanden kon ik dan eindelijk de training onder het zadel gaan oppakken.
In eerste instantie verliep de training supergoed. Ik kon hem al snel de klasses B, L1 en L2 doorstarten met resultaten boven de 65%. Wat was ik in mijn nopjes met dit paard! Helemaal verliefd
Echter, na een maand of 6 begonnen de eerste problemen. Tijdens de zomerperiode wilde ik lekker thuis doortrainen richting M/Z. Mijn paard begon echter steeds meer tactfouten te maken en op een gegeven moment wilde hij ook niet meer rechtsom aangalopperen. In eerste instantie werd gedacht aan zijn slechte voetstand, hij heeft onwijze grote platvoeten en staat ook behoorlijk doorgezakt. Op dat moment was zijn rechtervoet redelijk bijgetrokken maar links nog niet. Ook het zadel werd gecontroleerd en al snel bleek het zadel niet meer passend te krijgen, maar ook nog eens scheef gevuld te zijn. Een zoektocht naar een nieuw zadel begon. Een ramp, want na zo'n 25 zadels en diverse passessies bij verschillende zadelmakers had ik nog steeds geen geschikt zadel. Vanwege zijn enorm hoge schoft en wat weke rug, lagen alle zadels óf te dicht op de schoft, óf achterover. Uiteindelijk zijn we daarom op maatwerk uitgekomen. Moest alleen 6 maanden wachten op het zadel (wist ik bij aankoop niet, toen zou het nog 12-14 weken zijn). Ik heb toen een leenzadel van het zelfde type gekregen. Na een keer of 6 rijden ging hij daaronder volledig in de staak. Ook met andere zadels wilde hij daarna niet meer lopen.Om de periode te overbruggen ben ik naast het longeren begonnen met werken aan de hand. Het was voor mijn paard zeer goed om met rechtrichten aan de gang te gaan en hem sterker te maken in de rug. Ook ben ik zelf op de flexchair geweest en bij de fysio, om na te gaan in hoeverre ik het scheeflopen en staken beinvloedde.
Omdat ik het staakgedrag niet vertrouwde heb ik wederom specialisten laten meekijken. Tandarts, ostheo en uiteindelijk de veearts van de keuring zijn langs geweest. Veearts constateerde een belastingskreupelheid rechtsvoor en adviseerde speciaal beslag, zooltjes met siliconen, om de hoefgroei te bevorderen. Er zijn foto's van dat been gemaakt en van zijn rug. De rug was niet verslechterd ten opzichte van de foto's van de aankoopkeuring en hij zag daar verder ook geen afwijkingen in.
Vervolgens werd in april van dit jaar mijn zadel geleverd en kon ik rustig aan weer gaan opbouwen. Het echte staakgedrag verdween, maar mijn super voorwaartse werkwillige paard was ik kwijt...Hij was nog steeds af en toe onregelmatig en ik moest hem echt naar voren rijden voor mijn gevoel. Vaak voelde hij erg wringerig en hij ging ook steeds schever lopen...In juni kreeg hij daar vervolgens nog een heftige koliek bij, waardoor hij 4 dagen in Utrecht heeft gestaan.
In augustus ben ik daarom voor algeheel onderzoek naar een kliniek bij mij in de buurt gegaan. Tijdens de 1e afspraak werd daar geconstateerd dat er nog steeds sprake was van een sluimerende kreupelheid rechtsvoor en gevoeligheid rechtsachter. Rechtsvoor is ingespoten. Er zijn foto's gemaakt van rechtsachter, maar daar kwam niets uit. Ook is hij manueel behandeld. De zadelmaker die samenwerkt met de kliniek gaf aan dat het zadel nog te ver achter over lag en horizontaler moest komen, boom moest wijder. Verder moest ik blijven rijden en na een aantal weken weer terugkomen.
In september ben ik teruggegaan, zadel was toen nog niet aangepast. Wederom is een heel onderzoek gedaan. Veearts was met me eens dat hij rechtsvoor slechter liep na inspuiting. Tijdens het rijden viel op dat hij rechtsachter erg gevoelig was en van het achterbeen af wil. Gevolg dus achterhand steeds naar links. Ook was duidelijk dat hij erg last van zijn rug had, waardoor hij die steeds wegdrukt. Mogelijk doordat het zadel te veel drukt daar. De rug is op de foto en scan gegaan en daar kwam uit dat hij een cyste vlak achter de schoft heeft, een botwoeking bij de T15, de KS op de T18/L1 (klasse 1), de facetgewrichten in de rug liggen links hoger als rechts én zijn rugbanden zijn volledig beurs...
Aangezien de zooltjes en siliconen geen effect hadden, was het advies weer terug te gaan naar het breakover beslag. Zadel aanpassen. Rug tot rust laten komen en pas na de aanpassingen weer gaan rijden. In de tussentijd wel longeren en werken aan de hand en met dat laatste meer toewerken naar aantreden achter, richting passage/piaffe. Na aanpassingen om de dag gaan rijden met 10 minuten longeren/10 minuten rijden.
De aanpassingen zijn inmiddels gedaan. Breakover beslag en zadelaanpassing en conform schema getraind. Het rijden gaat niet van harte, hij lijkt weer meer te gaan staken...Hij heeft ondertussen ook nog een dikke kogel rechtsachter gehad en stond vorige week weer met lichte koliek. Ook heeft hij schimmel in zijn voeten wat ik momenteel op advies van de smid en veearts behandel met formaline. Volgende week moet ik weer terug naar de kliniek voor controle. Mogelijk wordt dan nog zijn rug uitverdoofd of ingespoten.
De veearts heeft de afgelopen keren nog geen harde diagnose willen stellen, maar heeft wel aangegeven dat met het primaire probleem rechtsvoor, de primaire problemen in de rug en het secundaire probleem rechtsachter, we in een vicieuze cirkel zitten die doorbroken moet worden. Niet door alles tegelijk aan te pakken, maar door stap voor stap te werk te gaan. Met de problemen die hij heeft, moet hij eigenlijk eerst rad zijn op alle 4 de benen. En verder moet hij positief gaan reageren op de andere (managementtechnische) aanpassingen. Doet hij dat niet, dan is de kans groot dat mijn paard nooit meer bereden kan of mag worden...In zijn geval ook niet recreatief....
Ik ben een echte wat-als-persoon en zit me dus onwijs zorgen te maken. In de afgelopen periode zie ik eerder een neerwaartse spiraal als een opwaartse. De laatste 2/3 weken zie ik zelfs aan de longe en aan de hand achteruitgang...Ik ben er zo bang voor dat hij het niet gaat redden... Mijn mega sympathieke, werkwillige vriend....Wat nou als hij straks niet meer gereden kan worden? Door alle toestanden is mijn spaarpotje nagenoeg leeg (niet verzekerd) dus een second opinion of een alternatief traject kan eigenlijk niet meer, hem houden of verkopen als weidepaard ofzo is geen optie aangezien hij daar slechter van zou worden en in laten slapen? Nou, liever niet...
Sorry voor het lange verhaal, ik heb het nog zo beknopt mogelijk gehouden, dus respect als je het gelezen hebt
