Geplaatst: 24-05-16 19:14 
) of even logisch kan meedenken .. want ik vind het zelf heel erg raar. Heb ook een mailtje naar de DA gedaan maar eens wat andere meningen/visies is misschien ook fijn 
Het betreft een pony van nu 23 jaar, die jaren geleden (2009 ofzo?) plots blind is geworden aan 1 oog, dit werd gegooid op maanblindheid, al had een DA het daarna ook wel over een trauma dus het was niet echt duidelijk. In ieder geval was het oog kapot, niks meer aan te doen. In 2013 is hij plots van de ene dag op de andere volledig blind, heel raar maar echt plots (immers zag ik hem elke dag en als je paard dan ineens de weg kwijt is in de weide doet dat heel raar). DA er nog bij gehad maar het was al te laat, alsnog gaan druppelen en zalven maar meer om het oog niet te laten afsterven want het zicht was hij al kwijt.
Zo gingen we verder, hij trok het zich niet aan dus ik probeerde dat ook niet. Verder niks meer van gemerkt, tot nu ... Half april wordt hij (erg) ziek, heeft koorts en darmen zijn wat van streek (geen diarree of dergelijke, gewoon rommelig en hij stond wat opgetrokken). Koortsremmer + buscopan en het zou wel goed komen. Echter stond hij de dag erna weer met koorts, toen bloed genomen en alvast antibiotica gestart. Dit ging 2 dagen goed, op dag 3 ineens weer koorts, bijna 41°C. Dit dus onder de antibiotica .. Weer de DA erbij die net de bloedresultaten binnen had, deze waren compleet normaal. Maarja, de pony was duidelijk niet ok, hij had een vermoeden en als zijn vermoeden klopte moest hij andere antibiotica.
Dit dus gedaan, 1 week lang elke dag inspuiten (door DA, niet door mij
) en dan nog 3 weken 2x per dag door het voer. Sindsdien is hij koortsvrij, sinds vorige vrijdag van de antibiotica af en voorlopig gaat hij goed, beetje té goed vind ikzelf 
Hij is vrolijk en eigenwijs en soms best wel beetje onhandelbaar 
Maar ok, dat zullen we dan maar als een goed iets beschouwen. Gaandeweg tijdens de kuur had ik het al een paar keer voor: hij schrok als ik zijn paddock binnenkwam en hij hooi stond te eten, terwijl dit daarvoor al 100en keren is gebeurd en dat altijd op dezelfde manier gaat. Dit vond ik al raar, maar bon, misschien was hij niet aan het opletten en had hij mij niet gehoord ofzo..Maar dit soort dingen gebeurden steeds meer en meer, niet alleen in de paddock, maar ook in de piste (al dan niet los). Als ik, of een ander iets, onder een bepaalde hoek verscheen schrok hij zich letterlijk een hoedje. Gelukkig springt hij dan opzij en stopt meteen om de situatie te checken, maar leuk is het toch niet als je hem zo ziet schrikken. Ook viel me op dat hij op de poetsplaats heel scheef gaat staan, waardoor hij echt met zijn oog naar de deur gericht staat. Ziet hij dat licht of wil hij checken of er iets/iemand binnenkomt, geen idee. Weet alleen dat hij dat daarvoor nooit deed, en op poetsplaatsen waar zijn echt kapot oog naar de deur is blijft hij ook gewoon recht staan. Daarnaast reageert hij ook op strepen zonlicht in de piste, gaat hij echt op de rem, schuin kijken, soms snurken en dan stapje voor stapje erover ... Na een paar keer is het wel weer van hem af en loopt hij gewoon braaf door.
Het zijn kleine dingetjes, ik kan er niet zo precies mijn vinger op leggen, maar iets klopt er niet en ik heb echt het idee dat hij weer "ziet" met dat oog. Het oog zelf is nog steeds kapot, je kan bij wijze van nog steeds je vinger erin steken zonder dat hij het merkt, maar als je onder een bepaalde hoek staat/aankomt, dan schrikt hij ... dit heb ik ook al met poetsen aan de hand gehad (dat ik achterom kwam en dan met hand omhoog richting hals zeg maar, zoals ik altijd doe .. en daar ging de pony
).Nu wil ik nog proberen om dit soort dingetjes vast te leggen, maar wil natuurlijk voorkomen om hem echt te laten schrikken om te laten schrikken, want dat vind ik ook zo sneu ... Heb 2 kleine momentjes van vandaag, verwacht nog wel wat te kunnen maken als het nog eens echt zonnig is, maar voorlopig is het dus dit..
Onder het motto "dat doet ie anders nooit" .. een schrikmomentje als ik nader (draf was zijn eigen keuze overigens en ik besef dat hij niet goed loopt).
En nog stukje de andere kant, waar de hindernis ineens opdoemt.. (al heeft hij al veel erger gereageerd)
Als hij rechtsom loopt en ik nader reageert hij totaal niet, loopt ook vlak naast mij door zonder reactie. Gebeurd datzelfde linksom dan staat hij ineens 3 meter verder...
Nu .. welke richting denk ik op?
Ten eerste dat zijn koorts te maken heeft met zijn oog (dit was ook iets wat de DA niet uitsloot) en dan zitten we aan Leptospirose te denken. Een andere optie was Lyme of iets in die richting. Hij is dan ook behandeld met tetracyclines. Stel nu dat het Leptospirose zou zijn, en dat hij ondanks dat het oog al jaren rustig is daar toch door verder geïnfecteerd is geraakt (als jullie kunnen volgen). Zou het dan kunnen dat door die antibiotica de Leptospirose kapot is en niet meer in zijn oog zit vervelend te doen? En dat het oog wel kapot is, maar dat hij door die kuur wel binnenin andere signalen kan doorkrijgen ofzo? Meer dan lichtinval/schimmen ziet hij volgens mij niet, maar voor de kuur reageerde hij ook totaal niet op licht of naderende mensen, hindernissen liep hij gewoon tegen als je niet zei dat hij moest oppassen (tenzij hij wist waar ze stonden, dan kon hij dat voelen door stappen te tellen ofzo, weet ik veel
), etc. etc. Wat mij ook opvalt is dat hij nu een stuk actiever is dan voor de kuur, of dit nu komt doordat hij meer lijkt te zien en zich daardoor wat opgejaagd voelt of dat hij daarvoor eigenlijk gewoon maar "slapjes" was en niet echt goed in zijn vel zat, weet ik natuurlijk niet... Maar [***] na de kuur is anders dan [***] voor de kuur, daar ben ik wel al achter ...Het is gewoon anders dan anders en vraag me af of iemand daar al eens wat van gehoord heeft?
Bedankt als je het hele verhaal gelezen hebt
En verder overleg met de DA gebeurd dus ook zeker nog. 
Maar bij prijsuitreikingen, en ja het ouwe kreng won ook nog 
