Ik plaats eigenlijk bijna nooit iets, maar op dit moment zit ik echt met mijn handen in het haar.. Ik zit met 2 erg zieke paarden en een hoop onzekerheid op dit moment..
Sinds een paar weken vond ik mijn oudste Haflinger Axel (8jr), wat afvallen en niet compleet fit ogen. Toch als hij de wei op ging, zat er genoeg leven in en vorig jaar heeft hij einde van de winter/begint lente ook een beetje een dipje gehad. Ze moesten binnenkort toch ontwormd worden, het zal het weer wel zijn, verharen kost ook veel energie.. Was het achteraf gezien maar zo.. Ondertussen met zijn maatje Allegro (7jr) weinig aan de hand. Lopen samen in een grote uitloop, samen in de wei, delen dezelfde loopstal. Enige is dat zijn vacht een beetje doffer oogde, maar dit weet ik aan het verharen. Beide paarden dronken wel ontzettend veel.
Sinds afgelopen dinsdag lieten ze beiden het hooi staan en was Axel inmiddels zoveel slechter geworden dat ik een afspraak gemaakt heb met de dierenarts. Deze is gisteren geweest en heeft hem onderzocht. Tanden waren in januari nog behandeld, niks aan te zien, geen verhoging, ontwormen kon geen kwaad maar bij eerste check van oogwit, oogde dit erg gelig. Daarop besloten bloedonderzoek te doen om te lever te checken. De dierenarts vertrouwde Allegro ook niet, daar ook een buisje bloed bij afgenomen.
Gistermiddag waren de uitslagen al binnen en helaas foute boel, beiden een flink verhoogde leverwaarde.. Als je de dieren naast elkaar ziet, ziet Axel er het slechtste uit, maar qua waardes springt Allegro er bovenuit. Axel heeft een waarde van 129, Allegro een waarde van 217.
Maar nu?
In overleg met de dierenarts begonnen met een kuur prednisolon, beiden 2,5schepje per dag. 2maal daags 30ml Hippochol om de lever te ondersteunen, beiden 100ml zonnebloemolie per dag, beiden minimaal een kg basisbrok, pulp bijvoeren. En aangezien ze het gewone hooi laten staan, ben ik sinds vanmiddag rond 12u begonnen met het voeren van voordroog uit kleine gesealde pakken. Hier zijn ze eerst heel enthousiast aan begonnen, maar toen ik net was, stonden ze er helaas maar een beetje suf naar te kijken. Beide paarden zijn wel "enthousiast" als je bij de stal aankomt en als ze brokken horen. Maar verder staan ze erg suf voor zich uit te staren en legt Allegro de oren inmiddels al plat in zn nek als je hem probeert aan te halen.
We hebben (hoop ik) inmiddels de waarschijnlijke oorzaak gevonden in het voer en hier ook direct op gehandeld. Leverbot is waarschijnlijk niet aan de orde. 6 mei komt de dierenarts terug om opnieuw bloed te prikken en te kijken of de waardes gezakt zijn en of de kuur dus zijn werk doet..
Mijn vraag aan jullie is, heeft er iemand ervaring met paarden met dit soort waardes? Wat zou ik eventueel nog extra kunnen doen om ze te ondersteunen? Eventueel andere opties om ze toch beter aan het eten te krijgen?
De onzekerheid ook dat je niet weet of het aanslaat en of de waardes uberhaupt gaan zakken is ontzettend frusterend...

(Ontwormen is in januari gedaan, moest nu opnieuw, maar op advies van de dierenarts wacht ik hier nog mee, tot ze wat opknappen)