morgen (of als dat niet lukt eind deze week) ga ik een pony ophalen. Deze pony heeft jaren lang bij kennissen van mijn ouders gestaan. Vroeger is ze bereden geweest, de laatste jaren niet meer. Het is een shetland merrie die waarschijnlijk niet de jongste meer is. Volgens de eigenaresse was ze een jaar of 18. Deze shet is een super lief een braaf beestje, en is groot van formaat. Ze heeft bij mijn weten al jaren alleen gestaan.
Helaas is ze (niet bewust) een soort van verwaarloosd. Ik denk dat de eigenaren niet beter wisten, waardoor ze gewoonweg tekort is gekomen in haar verzorging. Ze heeft enorm lange hoeven, waarvan eentje helemaal om is gekruld. Daarbij (of juist daardoor) is ze gevoelig voor hoefbevangenheid. In welke mate is mij niet bekend. Verder is ze ook best mager, kon het niet helemaal goed zien door de dikke vacht maar haar heupen zijn aardige kapstokken en de ruggengraat is goed te zien.
Ik wil gelijk duidelijk zijn dat het niet mijn idee was om hieraan te beginnen. De eventuele aankomende dierenartskosten / hoefsmidkosten zijn dan ook niet voor mij, maar voor mijn vader. Hij had die mensen al toegezegd dat wij die pony wel wilden, zonder overleg met mij. Hij heeft gevraagd of ik mee wilde gaan kijken, en toen ik dat beestje zag staan kon ik geen nee meer zeggen.. Het gebit leek aardig op orde (voor zover ik daar verstand van heb). Wanneer de pony hier staat zal ik wel foto's plaatsen.
Nu heb ik zelf al twee shetlanders, en ik heb genoeg ervaring om een shetlander te kunnen verzorgen. Ik heb alleen weinig ervaring met hoefbevangenheid. Daarom wilde ik vragen wat ik het beste kan doen en waar ik aan moet denken. Ze moet namelijk aankomen, maar ik las dat paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid geen krachtvoer mogen eten? Wat is dan het alternatief?
En kan ze gewoon bij mijn andere shetlanders, of is het beter om haar eerst apart te zetten?
Alle tips en suggesties zijn welkom!
)