Geplaatst Aangezien er erg veel mensen met ons hebben meegedacht en meegeleefd, wilde ik toch nog de uiteindelijke afloop plaatsen. Voor mezelf, omdat ik het er erg moeilijk mee heb en veel tegen onbegrip om me heen aanloop. Maar ook, omdat het topic afgelopen jaar enorm heeft bijgedragen aan het vinden van de oorzaak.
De voorgeschiedenis is hier te lezen:
http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=3&t=1862692
Vervolgens opende ik dit topic:
http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=3&t=1873740
Inmiddels is de stand van zaken als volgt:
Shiloh is zondag vertrokken naar Equitom, in Lummen (Melbert, België). Hier is hij gisteren voor de eerste maal geopereerd aan de botcyste in de kaak. De tweede keer zal over 10-14 dagen zijn en dan zullen er stamcellen worden ingespoten om de cyste op te vullen en te verwijderen. Gisteren was een hevige dag en zijn ze uren bezig geweest met abcessen en ontstekingen weghalen en spoelen. Het was schijnbaar schrikbarend. Hij moet veel pijn hebben gehad. Doordat ze zo lang bezig zijn geweest hebben ze de cyste wel kunnen vinden en wat cellen afgenomen om de juiste stamcellen straks in te spuiten. Als we geluk hadden gehad kon dit allemaal in één operatie, echter was de boel zo aangedaan (weefsel, fibra nog iets en dergelijke was allemaal kapot door de ontsteking, alleen de discus zelf was niet aangedaan) dat ze het echt in twee keer moeten doen. Erg sneu. Bij het wakker worden in de recoverybox ging het niet zo soepel. Hij was overstuur en is wild om zich heen gaan slaan. Hier was ik al bang voor, omdat het zo'n pittig en eenkennige pony is. Helaas is hij gevallen en tegen een muur gebotst waardoor hij zijn hoofd heeft open gehaald. Hierdoor moest hij gehecht worden en heeft hij nu 3 hechtingen op zijn hoofd. Ik zou nou zo graag heen gaan en nog op bezoek komen.
Gelukkig is zijn shetlandervriend mee. Ze staan dus samen als 2 huis tuin en keuken pony's op Equitom, in de meest prachtige faciliteiten. Geen gezicht, haha.
Over 10 dagen krijgt hij een geografie. Tot die tijd moet hij veel rusten en krijgt hij medicatie en natuurlijk pijnstillers.
Daarna volgt operatie twee en gaan ze de botcyste verwijderen door stamcellen te spuiten.
De 21e maart gaan we m weer ophalen zoals het er nu uit ziet. Dan heeft hij daar 3 weken precies gestaan. Tot dan is het erg leeg op stal.
Ik ben heel blij dat ik m heb laten opereren en dat hij nu weer de oude kan gaan worden. Zo zie je maar weer dat artsen het niet altijd bij het juiste eind hebben. Utrecht heeft in het rapport letterlijk staan dat dit medisch irrelevant is. Ik heb meerdere klinieken gesproken en in Nederland kon eigenlijk niemand iets voor hem doen. Terwijl T.om M.arien ook echt heel daadkrachtig aangaf dat een botcyste juist altijd zal groeien, altijd ongemak meegeeft en nog erger, uiteindelijk toch tot ontstekingen en daarbij behorende grotere problemen zorgt. Dat ding laten zitten was volgens hem geen optie. En hij had gelijk.
Wat moet mijn arme pony een pijn hebben gehad, al die maanden. Gezien de ernst van de abcessen en ontstekingen liep hij er inderdaad al verscheidene maanden mee, wat overeenkomt met wanneer het gedrag begon.
Tegen de tijd dat hij thuis is hebben we nog een laatste osteo behandeling staan, gaat de gewone smid het weer overnemen van de kliniek smid en hebben we hopelijk een pony welke weer kan gaan genieten van het leven.
Zo lieten we ze achter:
Volgen jullie mee
?