Dag allemaal,
Ik vraag me een paar dingen af over leukemie bij paarden.
Ik heb mijn paard ongeveer een maand laten inslapen door leukemie. Dit kwam heel plots voor mij.. Dit had ik echt niet verwacht en het kwam dan ook heel hard aan. Ik ken zelf niets over deze ziekte bij paarden.
Hoe ik erachter gekomen ben? Mijn paard was een temperamentvolle merrie die graag werkte, en dat was ze ineens niet meer. Ze zakte door haar achter benen dus hebben wij (veel te laat) de dierenarts gebeld. Hij heeft bloed getrokken omdat haar lymfeklieren enorm gezwollen zaten en ze hoge koorts had. Hij dacht eerst aan droes.. (dit was op een dinsdag) En ook had hij iets gegeven tegen de koorts. Hij wou haar zeker elke dag zien en behandelen tot we het zeker wisten wat ze had. Woensdag kwam hij terug en ze zag er al iets beter uit vond iedereen. En hij zei dat zelf ook.
Dan de volgende dag was ik aan het werken en héél benieuwd naar de bloedresultaten natuurlijk. Hij belde me in de voormiddag om te zeggen dat ze gewoon een zware bronchitis had. Maar blijkbaar was dat het dus helemaal niet.. Hij heeft verder onderzocht omdat hij het toch niet vertrouwde. En dan.. zag hij een heel groot teken van leukemie.. maar omdat dit op 31-12 was belde hij eerst naar mijn papa om te vragen of hij het aan mij mocht zeggen, maar mijn ouders hadden liever dat ze het de dag erna pas zouden zeggen tegen me.
Dus op vrijdag 1 januari kwam ik s avonds thuis en dan hebben mijn puders het tegen me moeten vertellen, natuurlijk stortte mijn wereld in.. Maar geen haar op mijn hoofd die dacht om haar te laten afzien. Ze zag er verschrikkelijk uit. Ik heb ook de uitslag van haar bloed gezien. En daar zag je het wel duidelijk. De dierenarts had nog nooit zo'n groot teken gezien van leukemie. Het is allemaal zo snel gegaan. Dit moet allemaal in een jaar zijn gebeurd.. En als we erbij nadenken werd ze in de zomer al afgestoten door de andere paarden.. Die voelde het dus al.. Dus nadat ik het wist ben ik direct naar haar vertrokken. Het deed erg veel zeer om haar zo te zien staan. Ze was al erg opgezwollen, ik kon haar halster amper toekrijgen.. Je zag echt dat ze pijn lijdde.
Ik wou nog wachten tot na het weekend om haar te laten inslapen. Dus zaterdag en zondag mocht ze overdag op de weide staan, door haar spuiten die ze kreeg was de pijn nog ietwat uit te houden. Dus zaterdag ging het nog 'goed' , ze was nog een beetje aandachtig. Maar tegen de avond kon ze bijna nier meer vooruit. De zondag wouden we haar ook buiten steken. Maar dat ging moeilijk na 5 stappen was ze al buiten adem.
En dan de maandag... Verschrikkelijk. De dierenarts kwam om 17u, dus heb ik op mijn gemak afscheid kunnen nemen. En dan is ze in alle rust ingeslapen.
Niemand die mij lastig viel op stal, want niemand wist er nog van. Daar was ik op dat moment heel blij om, want ik had het heel moeilijk om vragen erover te beantwoorden..
Ik mis haar nog elke dag heel hard, en het is heel moeilijk om een nieuw paardje te vinden omdat natuurlijk niets hetzelfde is als haar.
Ik heb deze tekst geschreven om te vragen of jullie iemand kennen of zelf ook deze situatie hebben meegemaakt? Wat weten jullie over leukemie bij paarden, aangezien ik niemand ken die dit ook al heeft voorgehad. Vraag ik het aan jullie..
Alvast bedankt