Geplaatst Half december stond mijn paard ineens met hoge koorts, sloom en niet willen eten.
Aangezien er 2 paarden op stal droes hadden, waar hij geen contact mee had gehad maar toch, leek het vrij voor de hand liggend dat dit droes was.
De koorts liep op naar 40 graden en toen heb ik toch de dierenarts gebeld.
Koortsremmers gehad (geen antibiotica), en even aangekeken, geen opgezette klieren of iets anders wat op droes leek.
De koorts zakte, hij at weer en leek weer wat vrolijker.
De volgende dag stond hij weer suf in de stal met dikke blubber uit zijn neus en weer 40 graden koorts ondanks de koortsremmers.
Dierenarts weer langs gekomen, hij dacht zelf aan een voorhoofdsholte ontsteking maar voor de zekerheid toch een swab afgenomen om te testen op droes en verder gaan met de koortsremmers.
Na een week was zijn neus weer schoon en kreeg ik de uitslag dat het toch wel droes was, wat via de neus eruit gekomen is.
Aangezien de droes inmiddels verder verspreid was over stal had quarantaine geen zin meer, en mocht ik hem zodra zijn neus schoon was aan de hand stappen en longeren.
Vandaag was zijn neus 3 weken schoon en mocht hij weer in de paddock.
Nu is mijn paard normaal een enorme heethoofd met veel te veel energie, die onwijs uit zijn plaat kan gaan.
Maar tot nu toe wil hij helemaal niks, hoog uit een beetje stappen.
In de paddock rolt hij wel en rent een rondje, maar dat is het dan ook.
Ik snap natuurlijk dat hij een flinke klap gehad heeft, en dat hij moet herstellen wat tijd kost.
Het is ook zeker niet mijn doel om zo snel mogelijk weer te rijden etc. Ik heb de tijd.
Maar dit normaal dat hij nu nog zo 'down' is?
Wat zijn jullie ervaringen hier mee?
Hij is duidelijk niet zichzelf.
Bedankt voor het lezen!
Ps. Hij is 12 jaar en heeft het op zijn 3e ook gehad, toen onder de kaak. Was voor mij nieuw dat ze het dus meerdere keren kunnen krijgen.
