Geplaatst 
Bijna een jaar geleden ondertussen, heeft mijn merrie Legend of Zelda heeft tijdens de nacht van 10 op 11 januari 2015 een lelijke wond opgelopen aan haar sprong. Hoe het is gebeurd is tot op heden nog helemaal niet duidelijk omdat niemand dus iets gehoord of gezien heeft.
Maar ik vermoed het volgende:
Er stond al geruime tijd geen stroom op de wei (sinds de koeien op stal stonden) en dit heeft maanden lang geen enkel probleem gegeven. Echter vermoed ik dat mijn merrie haar 'frank' is gevallen dat er geen stroom op stond toen ze ermee is in contact gekomen enkele dagen voordien. Ze is toen door de draad heen gegleden, zonder wonden en met een triomfantelijke blik...
Ze is die nacht op de een of andere manier uit haar paddock geraakt... Ik vermoed dat ze er overheen is gesprongen, hoewel de draad toch zeker 1m50 hoog hangt. Er zijn ook weinig andere sporen te zien van afzet en landen voor en na de sprong, maar dit is het meest logische dat ik kan bedenken... De draad was namelijk op geen enkel punt stuk en hing ook nergens door. Hij hangt ook laag genoeg bij de grond om moeilijk onder te kunnen kruipen. Haar paddock is logischerwijs omheind met ronde draad, zonder prikkels !
Door uit haar paddock te 'ontsnappen' is ze in de wei voor de koeien terecht gekomen. Deze wei is (helaas voor mijn merrie) omheind met prikkeldraad voor de koeien. Deze wei is groot en staat vol gras. Ik veronderstel dus dat mijn merrie super blij zal geweest zijn en door de wei zal gegaloppeerd hebben. Helaas lag de wei glad... Volgens mij wou ze afremmen toen ze bijna aan de omheining was en is ze door de gladheid doorgegleden, dwars door de draad en in de gracht...
's Morgens heeft mijn vriend haar gevonden in de wei van de koeien, dus ging hij haar gaan halen. Toen zag hij die wond op haar been... Hij heeft Zelda in haar paddock gestoken met hooi in haar inloopstal om haar bezig te houden. Dan is hij mij komen halen.
Ik heb natuurlijk meteen de dierenarts gebeld.
De DA is gekomen en vreesde het ergste voor Zelda. De wond zat namelijk exact op de sprong en het risico was enorm groot dat het gewricht was geraakt en ze moest ingeslapen worden... En omdat ze dan ook nog een keer in dat vuile grachtwater was beland...
Mijn hart brak ! Zelda is amper 4 jaar, moest ik ze nu écht al afgeven ?! En dan nog wel voor zoiets 'stoms' als een wond ?! Ik heb me op dat moment echt een oog uitgehuild...
Hoe dan ook... Na het schoonmaken van de wond heeft de DA vocht (en antibiotica) ingespoten rechtstreeks in het gewricht om te kijken of er lekkages waren. Gelukkig geen lekkages te zien op het eerste gezicht ! Al meteen een pak van mijn hart, want dat was zowat het meest angstwekkende half uur van mijn leven...
Sindsdien zijn we bezig aan het herstel.
En ook dat ging gepaard met hoge ups en diepe, diepe downs...
Zelda staat sinds 11 januari op een pensionstal hier in de buurt. De staleigenaar verzorgt haar been en neemt ook foto's ervan wanneer ik er niet bij kan zijn.
Maar beginnen bij het begin.
(foto's in link, want ze kunnen als schokkend worden bevonden)
Januari:
11 januari
http://i61.tinypic.com/2ylwz2o.jpg
http://i62.tinypic.com/2nqsf3k.jpg
12 januari
http://i61.tinypic.com/2qdok15.jpg
http://i58.tinypic.com/4v49lf.jpg
13 januari
http://i60.tinypic.com/30mo1hl.jpg
19 januari
http://i60.tinypic.com/30mo1hl.jpg
26 januari
http://i57.tinypic.com/anyb7.jpg
27 januari
http://i59.tinypic.com/2db5tnb.jpg
28 januari
http://i57.tinypic.com/ruxr7o.jpg
31 januari
http://i60.tinypic.com/xen48y.jpg
http://i57.tinypic.com/2wee2ya.jpg
In deze maand ging het eventjes niet goed... Mijn merrie heeft in het begin ook met kolieken gestaan, waarschijnlijk ten gevolge van de verdoving, de verandering van omgeving, op stal moeten staan met 'weinig' beweging, opeten van het stro als ze weer in de stal mocht,... Maar Zelda heeft er zich opnieuw maar eens door geslaan ! Ze begon naar het eind van de maand toe wel lastig gedrag te vertonen wanneer ze uit de wasplek werd gehaald met een been in het verband. Dit lastig doen uitte zich in slaan met het desbetreffende been naar de muur, haar evenwicht verliezen hierdoor en zich dan bijna laten vallen... Precies of ze raakte niet vooruit met dat been. Eens de eerste stap gezet was, was er geen probleem meer te merken.
Op naar maand 2 !
Februari
5 februari
http://i57.tinypic.com/293y8g8.jpg
7 februari
http://i59.tinypic.com/9vgv2b.jpg
9 februari
http://i57.tinypic.com/hx2ceq.jpg
11 februari
http://i58.tinypic.com/2nicnqx.jpg
15 februari
http://i59.tinypic.com/5n6tdc.jpg
17 februari
http://i61.tinypic.com/2ahinex.jpg
20 februari
http://i60.tinypic.com/f57rkp.jpg
24 februari
http://i58.tinypic.com/155i905.jpg
26 februari
http://i62.tinypic.com/i5db9k.jpg
28 februari
http://i60.tinypic.com/11gt7vb.jpg
http://i62.tinypic.com/34pgjs8.jpg
http://i60.tinypic.com/6jplhh.jpg
Deze maand ging alles eigenlijk goed. Begon een beetje lastig, gezien het verband steeds afzakte en we de rede hiervan niet wisten... Tot mijn merrie bloed aan haar neus had. Ja, ze beet het dus zelf los... Sindsdien deden wel anti-bijt spray met hertshoornolie aan toegevoegd op het verband. Zelda liet het verband erop en de wond verbeterde zienderogen !
Helaas op het eind van de maand kunnen afsluiten met een klein stapje achteruit... Er was een 2de wond ontstaan, achteraan haar been net boven de hak... Deze wond was ontstaan door het verband die errond werd gedaan. Dit had een drukpunt op het weefsel veroorzaakt. Resultaat: geïrriteerde pees, onderhuidse ontsteking en dood weefsel op die plek. Op zich was de wond niet zo ernstig, maar het verband mocht/kon er nu dus niet meer omheen... Sindsdien staat de wond niet meer onder verband.
Maart
5 maart
http://i61.tinypic.com/a9o08x.jpg
http://i58.tinypic.com/wbumpz.jpg
10 maart
http://i59.tinypic.com/2gxh1de.jpg
http://i59.tinypic.com/2qs6ujp.jpg
11 maart
http://i60.tinypic.com/flc4z7.jpg
http://i59.tinypic.com/6yzm29.jpg
20 maart
http://i67.tinypic.com/s665o4.jpg
http://i63.tinypic.com/fcqycy.jpg
Deze maand zijn er weinig foto’s genomen van de wond, gewoonweg omdat het herstel amper vooruit gaat nu het niet meer onder verband zit. De wond wordt 1 maal daags verzorgd, afgespoeld en ingesmeerd met zalf. Ondertussen heb ik van de dierenarts ook groen licht gekregen om haar opnieuw te laten bewegen ! Dit gaat op stal echter niet zoals ik heb gehoopt… Zelda overzet zich door tal van bokkesprongen uit te halen en overbelast hierbij haar been. Bovendien ligt de piste ook behoorlijk zwaar… Hierdoor loopt ze dan onregelmatig tot zelfs op 3 benen rond in de piste…
Om die rede komt mijn merrie dan ook naar huis op 1 april. Ze zal dan weer in haar paddock komen te staan, zodat ze van zichzelf voldoende kan rondstappen. Om dit nog meer te stimuleren zal ik haar ook op verschillende plekken wat lekkers aanbieden zodat ze zowat gedwongen wordt in beweging te blijven.
Het enige waar ik steeds aan kan denken terwijl ik dit alles uittyp, is hoe dankbaar ik eigenlijk ben dat mijn merrie nog leeft en ook vol levenslust zit !
April
1 april:
http://i65.tinypic.com/33cwtwk.jpg
http://i68.tinypic.com/14yc21f.jpg
5 april
http://i68.tinypic.com/2gvkdg7.jpg
http://i64.tinypic.com/ibj803.jpg
11 april
http://i67.tinypic.com/24d4pd1.jpg
http://i67.tinypic.com/wstgjm.jpg
21 april
http://i63.tinypic.com/m81uyp.jpg
http://i63.tinypic.com/68d6cw.jpg
28 april
http://i67.tinypic.com/2d0f42g.jpg
http://i65.tinypic.com/2yvnbjl.jpg
Omdat het makkelijker was voor mij en de staleigenaar, is Zelda naar huis gekomen op 3 april.
Best Birthday Present Ever ! (jaja, ik was jarig die dag)
Sinds Zelda bij mij thuis staat, werd de wond 2x per dag verzorgd met L-Mesitran honingzalf; 1x ’s morgens en 1x ’s avonds. Deze manier van werken had duidelijk zijn resultaat, want de wond bleef doorheen de dag mooi vettig, vochtig en gehydrateerd
Zelda had dus nog amper last van korstvorming op de wond, waardoor de verzorging ook snel en vlot verliep. Gewoon een emmertje met lauw water, een washandje, een handdoek en mijn zalf waren voldoende en de wond was volledig schoon om amper 5min Geen irritante sproeikop meer op haar been met koud water om de korsten los te weken, geen gepulk aan de wond om de korsten los te krijgen,… Ook duidelijk een opluchting voor mijn merrie, want ze bleef gewoon stil staan Ze was zelfs zo flink dat ik haar naar het eind van de maand gewoon los in de paddock kon verzorgen, zonder vast te zetten !! Toch vlotte het herstel van de wond niet zo snel als ik had gehoopt deze maand… Maar het feit dat ze terug thuis stond, het verzorgen toeliet en de wond proper bleef was toch al een heuse stap vooruit !!
Mei
1 mei
http://i66.tinypic.com/259c046.jpg
http://i67.tinypic.com/sgk5cn.jpg
8 mei
http://i68.tinypic.com/qxjjps.jpg
http://i63.tinypic.com/295vnnk.jpg
14 mei
http://i64.tinypic.com/yeb13.jpg
http://i65.tinypic.com/2jalutj.jpg
17 mei
http://i66.tinypic.com/2s1axcy.jpg
http://i64.tinypic.com/1zlg3mf.jpg
20 mei
http://i64.tinypic.com/20039f5.jpg
http://i66.tinypic.com/10yh2ex.jpg
27 mei
http://i67.tinypic.com/161cfut.jpg
http://i68.tinypic.com/2n1b9ya.jpg
Deze maand even wat geminderd met verzorgen, omdat ik een job had gevonden en het erg moeilijk was om de wond ’s morgens te verzorgen voor ik naar het werk ging. Zelda voelde namelijk meteen aan dat ik ‘gehaast’ was en wou bijgevolg ook geen seconde stilstaan. Dus enkel nog maar zalf gebruikt ’s avonds. Op zich ging dit eigenlijk wel goed.
Via http://Bokt.nl kreeg ik een privébericht met de vraag of in interesse had in een testertje Vetericyn Spray voor op de wond. Gewoon sprayen and that’s it ! Natuurlijk toe gezegd, alle hulp was welkom. Als de wond er maar sneller van genas
Sinds 17 mei enkel nog maar Vetericyn Spray gebruikt op de wond, geen zalf meer. Dit ging eerst best goed, al had ik steeds meer werk met het verwijderen van korsten… Deze werden dikker, stugger en duidelijk ook pijnlijker voor mijn merrie… Ze liep met een stijf been, logisch ook als de korsten op de wond scheurden en bloedden… Op 20 mei dan maar weer zalf gebruikt ’s avonds en overdag 2 tot 3x Vetericyn Spray erop gespoten 
Zo ging het stukken beter met de wond ! Korsten waren weer makkelijk te verwijderen, en overdag kon ik ook vlot verzorgen want de spray spuiten nam geen tijd in beslag !
De wond ging écht zienderogen vooruit !!
Eind deze maand zelfs voor het eerst sinds 6 maand terug met mijn jonge merrie gereden !!
Eerst een vriendin om de eventuele bokkesprongen (die nooit kwamen) uit te kunnen zitten, dan ik om uit te stappen.
Zelda was buitengewoon braaf !!
Zelfs zo braaf dat ik het lef had om eens op nekrope rond te rijden, iets wat ze nog nooit heeft gedaan
(hoofdstel nog om voor extra sturing ) Nadien zelfs hoofdstel af gedaan en even op touwhalster rondgestapt, wat ze ook nog nooit heeft gedaan. Om het helemaal af te maken, ook maar gewoon zadel eraf gegooid en rondgestapt met enkel touwhalster en mijn cap 
Zelda gaf geen kick !!
Welke 4 jaarse merrie is nu gewoon zooo ongelofelijk braaf na 6 maand stil te hebben gestaan ?!
Wat heb ik toch ongelofelijk veel geluk dat ik haar heb
Juni
1 juni
http://i64.tinypic.com/6ftdvm.jpg
http://i63.tinypic.com/3477ivc.jpg
11 juni
http://i66.tinypic.com/jhgcrb.jpg
27 juni
http://i67.tinypic.com/2wggg3m.jpg
http://i64.tinypic.com/23kzrtf.jpg
30 juni
http://i65.tinypic.com/1213jvt.jpg
De zomermaand breekt aan, en dat was naar het einde toe goed te merken… De vliegen waren alomtegenwoordig. Gelukkig is de wond al aardig geslonken de laatste maand, waardoor ik ook minder schrik had voor die prik-vliegjes. Naarmate het warmer werd, wel weer L-Mesitran gaan gebruiken, omdat de Vetericyn-spray ook overdag begon uit te drogen. En dat kleverige honingzalfje hield ook de vliegen weg, die vinden kleverigheid aan de pootjes blijkbaar niet zo leuk
Zelda kreeg ook een zebra-vliegendeken op voor haar eigen gemak.
Juli
2 juli
16 juli
31 juli
De zomer was deze maand volop in het land, wat ik meteen merkte aan de wond… Op zich ging er niks mis, enkel liep de Mesitran-zalf gewoon af de wonde bij warm weer. Het residu op de wond werd erg korrelig en lastig af te wrijven bij het verzorgen ’s avonds…
Dusss…
NIVEA !
Oké, niet meteen wondhelend, maar het hield de huid wel lekker soepel en proper
En opnieuw redelijk vliegjes vrij, omdat het nogal kleeft…Halverwege de maand is Zelda op training gegaan om verder door te rijden. De wond was bijna genezen en ze had er geen last van. Wel moest ze steeds goed warm gereden worden en lang uitgestapt worden om stijfheid te voorkomen. Toch ging alles wonderbaarlijk goed en herstelde het been rustig verder. De doorbloeding door het rijden hielp hier volgens mij ook best goed bij.
Nog steeds werd de wond hier verder verzorgd met nivea
Deze aanpak heeft de wond blijkbaar goed gedaan, want de laatste dag van de maand kon ik met trots zeggen:
“DE WOND IS GENEZEN !!”
Ondertussen zijn we alweer gestopt met rijden owv de winter. Zelda krijgt immers altijd winterrust en wordt in het voorjaar weer opgepakt.
Nu staat ze op haar definitieve thuis; op de wei aan mijn woning. Samen met een pony ruin en een ezeltje vermaakt ze zich daar prima.
De wond is nog steeds zichtbaar als zijnde een witte lijn, maar ze ziet er nog steeds goed uit en behoeft geen verdere verzorging meer !
Bedankt voor het lezen…
Erg moedig van jullie !!
Groeten van mij en een hoefje van Zelda
