Omdat ik mij langzamerhand echt zorgen begin te maken over het gewicht van mijn merrie, ben ik benieuwd wat jullie meningen/ervaringen zijn. Ik probeer zo zorgvuldig mogelijk te zijn, mocht je geen zin hebben om de hele lap te lezen: onderaan staat een samenvatting.
Mijn Welsh Mountain merrie heb ik gekocht toen ze 2,5 jaar oud was. Dit was in de winter toen ze netjes op gewicht was. Toen ze vervolgens de zomer op de weide ging, werd ze erg dik. In de winter viel ze dan weer af doordat ze op een kale weide/stal stonden met enkel ruwvoer (beperkt). Ze is altijd wat dik geweest in de zomer, maar dan vooral heel buikig. Wanneer ze op het gras gaat, krijgt haar buik de vorm van een skippybal, maar zodra ze dan een aantal uur van het gras gaat wordt dit veel minder. Vorig jaar is ze tijdens mijn vakantie enorm snel aangekomen. Toen ik terugkwam van vakantie ben ik enorm geschrokken van hoe dik ze was geworden, haar nek was echt massief. Ze is in de winter wel weer afgevallen, maar ook deze zomer is ze uitzonderlijk dik geworden. Ik ben verhuisd van stal zodat ze zo'n 15 à 17 uur per dag op de paddock kan en de rest op lang en stengelig gras. Inmiddels is het gras bijna op en staat ze 24/7 op de weide. Ik had verwacht dat ze af zou gaan vallen icm met meer beweging, maar ze wordt steeds massiever. Het buikige is weg, maar haar nek is echt enorm hard. Ook heeft ze vetophopingen op haar schoft en zijn haar ribben met geen mogelijkheid te voelen. Ik ben nu op het punt gekomen dat ik mij echt zorgen begin te maken omdat ik haar nog nooit zo dik heb gezien. Ze krijgt momenteel zo'n 4 à 5 keer beweging per week. We zijn nog in de opbouwfase omdat ze lang heeft stilgestaan. Ik longeer, gooi los of spring met ze. Dit vaak zo'n 20 m in à half uur. Dit zijn we nog aan het opbouwen.
Mijn shetlander merrie staat op hetzelfde rantsoen als zij. Zij is sinds de verhuizing mooi op gewicht gekomen en daar hoeft niet (veel) meer vanaf.
Ik heb haar inmiddels al 7 jaar en dit heb ik nog niet eerder gezien. Het buikig, winderig en wisselende mest heeft ze altijd al gehad.
Klachten op een rij:
- Heel buikig van gras, maar dan ook echt heel buikig.
- Valt normaal gesproken in de winter af, maar lijkt nu steeds dikker te worden.
- Gigantische nek, veel vet op schouders/schoft, vetbulten bij de uiers en de ribben zijn niet te voelen.
- Altijd al gevoelig geweest op de hoeven, loopt op eieren.
- Wisselende mest, vaak water bij de mest.
- Wanneer ik haar beweging geef, mest ze zo'n 4 keer tijdens 20 minuten (licht) werken.
- Mijn shetlander merrie krijgt exact hetzelfde gevoerd en heeft geen overgewicht.
Hoe ze er 3 jaar terug uit zag op een kale weide met stressgras

Afgelopen zomer voor de verhuizing


Na de verhuizing, toen ze 7 à 9 uur op de weide stond. Wanneer ze dus de paddock op ging, verdween de skippybal voor 75%.

Uiteraard ben ik bezig met afvallen, zo krijgt ze zo vaak mogelijk beweging (longeren, losgooien, springen), staat ze op een kale weide en krijgt ze niets bijgevoerd.
Ik lees op internet dat o.a. een tekort aan magnesium een aantal van de klachten kan veroorzaken, maar wil ik dat gaan voeren moet ik ook weer brok voeren om dit mee te combineren.
Wie heeft de gouden tip?