Geplaatst: 25-10-15 05:19 Maar nu het verhaal, de korte versie...
Pony met een uitgesproken karakter, was heel erg zuur en wilde nooit wat maar dit zou gewoon zijn karakter zijn. Op een bepaald moment zat het mij toch niet lekker en hebben we wat dingen trachten uit te zoeken, hierna zijn 5 grote dingen (verspreid in tijd) geweest:
1. DA 1 zegt dat het vanuit de knieën (achteraan) komt maar niks dramatisch, waarschijnlijk al jaren eraan gewend dus buiten binnendoor kappen niks aan doen, gewoon in de gaten houden.
2. DA 2 zegt dat zijn rug geen gevoel meer heeft, dood is, en dat hij daarom achteraan niet zo sterk is etc. Zou geen pijn hebben en voor in het bos wat te rijden geen probleem. Achteraf blijkt dit rugprobleem veroorzaakt door vitamine E tekort, sinds supplement heeft hij weer gevoel in zijn rug en is er eigenlijk niks op aan te merken.
3. Pony gaat heel extreem raar doen, aanvallen en al bijten/trappen als je er nog maar naar kijkt. Na discussie met de hoefsmid zijn de ijzers er op mijn vraag onderuit gegaan en de dag erna was het probleem over...
4. Korte tijd later komt een DA/chiropractor langs omdat ik wel eens het fijne wil weten van die knieën/rug. Zij treft hem op een zeer slecht moment en ziet het somber in. Onregelmatig op de cirkel op het zachte, viertakt galop, ook onregelmatig op het harde, buigproeven komt hij compleet niet door (weigert te lopen). Volgens haar beide achterbenen knieën en waarschijnlijk sprong ook niet goed. Zelfde met de hals (atlas en onderin). Verder onderzoeken kan, maar heeft gezien de leeftijd weinig zin. Enkel nog stapritjes in het bos is het advies, verder niet teveel willen.
5. Na ongeveer een half jaar komt ze weer terug voor een check-up, kijken of het erger geworden is... Sinds haar bezoek heeft pony geen cirkel meer gelopen dus geen idee wat er zou gebeuren. Rechte lijn op het zachte was ok, in draf was hij zelfs brutaal. Voltes op het zachte gingen als vanzelf, draf/galopovergangen puur op stem, geen viertakt, rechtsom een heel kleine onregelmatigheid. Rechte lijn op het harde was grappig, draf was volgens meneer te saai, hij kon best in galop.. Cirkel en buigproeven niet herhaald. Qua verder onderzoek enkel nog rechtsachter, in lichte mate linksvoor en de hals niet helemaal ok (atlas wel weer). Een heel verbaasde DA (en eigenaar) maar wel heel goed nieuws.
En dan zitten we ongeveer op heden, pony is zoveel beter dat ik hem weer ongeveer als normale pony mag beschouwen (uiteraard met rekening houden met.. ) en dat is natuurlijk super. Alleen blijft het een probleem om hem "aan het lopen" te krijgen. Hij doet alles, maar doorgaans in een tempo dat zelfs slakken ons inhalen
Vraag je meer dan wordt hij boos... Maar dan is de vraag: wordt hij boos omdat hij het nog steeds niet kan/iets hem hindert, of omdat hij gewoon niet wil, of omdat hij nog een mentaal issue met bewegen heeft (wegens eerdere ongemakken, iets wat de DA ook zeker niet uitsluit). En daarom zit ik met de vraag: op de foto of niet?Indien wel.. is mobiel goed genoeg? Of moet dat echt in een kliniek voor betere interpretatie? Wat voor kosten zou ik kunnen verwachten? Zou dan gaan voor rechtsachter, eventueel linksvoor en de hals. En wat met de uitkomst.. Voor zover ik zie zijn er 3 mogelijkheden:
1. Pony blijkt toch puntgaaf dus alles zit in het koppie (van hem en/of mezelf
), maar dit verwacht ik niet2. Er is slijtage/artrose te vinden maar hoeft verder weinig problemen op te leveren (pony is boshobbelpony, heb verder ook geen plannen)
3. Er blijkt enorme slijtage/artrose. Wat dan? Stel dat hij op de foto helemaal kapot blijkt, maar hij is wel nog vrolijk (want dat is hij de laatste tijd wel, zolang hij niet hard moet lopen). Hoe kijk je dan tegen zoiets aan?
Denk dat het maken van foto's vooral tegengehouden wordt door dat laatste.. al spreekt DA ook helemaal niet meer van foto's (zelfs het op pijnstilling zetten om te kijken vindt ze hem momenteel veel te goed voor, hebben we eerder wel over gesproken) dus zo erg zou het dan waarschijnlijk toch niet zijn? Maar moeten foto's dan wel? Wanneer beslis je zoiets.. hoe kijken jullie er tegenaan? Gewoon voor gaan of zolang hij zo goed is als nu nog aankijken (maar wat dan met het slakkentempo)?
Overigens.. dat slakkentempo is er enkel als we alleen zijn of met een paard dat zijn tempo aanpast aan mijn pony, gaat er een viervoeter mee die zijn eigen tempo aanhoudt dan kan mijn pony ineens een héél stuk vlotter, en heb niet het idee dat hij zich dan echt forceert want daar is hij het type niet voor (als het echt niet gaat dan stopt hij gewoon met lopen of zakt af en houdt het voor bekeken, vroeger vaak genoeg gehad).
Sorry voor de enorme lange post, maar probeer een zo volledig mogelijk beeld te geven. Moesten er toch nog onduidelijkheden zijn vraag het gerust
En verder ben ik benieuwd naar de meningen 
Edit; nog iets vergeten
Iets waardoor we (= DA en ik) ons ook wat vragen stellen is dat dingen niet lijken te kunnen als het moet, maar wel als hij er zelf voor kiest. Bv die hals, vraagt zij bepaalde buigingen is er veel weerstand (dus niet ok) maar vraag je hem zelf die buiging te maken voor een snoepje gaat dat ineens een pak beter.. En dat merk je met dat lopen eigenlijk ook.. moet hij omdat jij dat wil dan gaat het niet, maar wil hij het zelf (door ander paard of andere interessante dingen) dan is er geen vuiltje aan de lucht.. Misschien toch grotendeels een mentaal iets? Moeilijk.. 
Wel opbouwend natuurlijk 
Verder vind ik het moeilijk want zo kan je bezig blijven natuurlijk. Voor nu lijkt het erop dat hij gewoon niet graag loopt door zijn gewicht en het feit dat hij het laatste jaar niks moest. Het is geen stomme pony natuurlijk.. die vond het best prima hoe het ging 
) onderzoek. Met die achterbenen liep hij bijna een jaar geleden niet goed (niet stokkreupel, maar gewoon niet goed) en de buigproeven kwam hij niet door. Verder in het lichaam zijn geen problemen gevonden (buiten minieme dingetjes die meteen losgemaakt konden worden, en dan die hals) dus ik zie de meerwaarde niet van elk botje in zijn lichaam op de foto te willen zetten.