Geplaatst Om even een korte intro te geven: Ik heb kortgeleden een kleine C pony aangeschaft. 2,5 jarige merrie, mengelmoesje. Nu was ze wat mager, schuw (mogelijk mishandeld in het verleden), niet ingeënt etc.
Dus eenmaal bij ons in 'isolatie' gestaan (op paddock met schuistal). Wormenkuur gehad, begonnen met opbouwend voeren en vertrouwen geven in de mens. Eerste week flink ziek geweest waarschijnlijk van overgang dichte stal naar buiten icm slechte weerstand, maar hier ook bovenop gekomen. Uiteindelijk zo ver gekomen dat het halster om en af kon en ze enigszins mee kon lopen. Alleen met mij, vreemden kunnen er niks mee, bekenden weinig en mannen hoeven helemaal niet in de buurt te komen. Eerste inenting gehad (influenza, moet dus nog na 6 wk herhaald) (maar even weggelaten hoe een drama het was het ding erin te krijgen) En na een aantal dagen rust in de paddock op de wei gezet.
Oogprobleem:
Nu begint het Oogprobleem zo'n twee weken terug. Ik had pony lief net in de (open) wei (zonder schuilstal) gezet een aantal dagen terug met een andere (gezonde jonge) pony. Dit ging prima. Tot ik haar in het weekend met een dicht oog zag staan met flinke tranen. Ik dacht dat ze misschien een trap gehad zou hebben, of dat ze een ontsteking zou hebben die wat dwars zat. De dagen erop wezen kijken maar het oog ging weer los en het leek op te knappen. Tot die woensdag. Toen was ineens haar halve oog groen/grijzig. Een hele waas eroverheen. Direct de veearts laten kijken (van een afstandje) en die gaf aan:
Het kan
1) Een fikse oogontsteking zijn met al dan niet een beschadiging aan het hoornvlies (van mogelijke trap/vuiltje in het oog)
2) Maanblindheid (waar de veearts naar neigde)
Bij optie twee opende ik een topic. De vraag naar operatietechnieken/kosten en andere behandelingen gevraagd en opgezocht. Vragen over het stellen van diagnoses etc. En dat alles i.c.m. een 'moeilijk hanteerbare' pony.
Conclusie: Maanblindheid kan pas gediagnosticeerd als het terug komt (recidiverende uveitis).
Wel geven mensen aan dat de Pupilreflex bij maanblindheid tijdens een 'aanval' weg blijft.
Feiten:
1) De Pupilreflex (LIJKT!) gehele tijd aanwezig te zijn gebleven. Wel zelf het idee dat de pupil minder groot is geweest dan 'goeie' oog.
2) Oog is behandeld met een antibioticazalf zo'n 3/4 keer per dag. Verder niks.
3) Na 2 dagen beduidend minder troebel oog, en nu na 10 dagen behandeling nog een heel klein puntje 'groen' onder in het oog wat elke dag ietsjes minder wordt.
Huidige staat van het (linker) oog:
Niet tranend, Normaal open, Normale pupil, Normaal bruine kleur op een klein puntje groen na. Oog wordt dus nog gezalfd.
Andere oog
Kom ik zojuist op stal. Zie ik haar rechteroog half dicht zitten. Tranen uit het oog. En het 'witte gedeelte' van het oog ziet wat rood.
Nu is ze toevallig vanochtend een keer door iemand anders gevoerd die de emmer in de voerbak heeft gezet (ik voer haar uit de emmer want ben bang dat ze haar oog aan de voerbak beschadigd gezien die vrij diep is voor haar). Die emmer is wat onhandig, heeft bij het hengsel twee uitsteeksels zitten waar ze normaliter niet tegen aan komt als de emmer op de grond staat. Nu is de emmer in de voerbak gezet, en kan het dus zijn dat ze haar oog daar aan heeft gestoten.
Echter zit ik nu met drie gedachtes in mijn hoofd:
1) De 'gewone' oogontsteking is van het linker op het rechteroog overgeslagen.
2) Pony heeft oog gestoten aan het uitsteeksel van de emmer
3) Maanblindheid komt nu in het andere oog.
Nu kan ik heel slecht nog objectief beoordelen. Angst slaat me gelijk om de oren.
Maar voor zover het leek (nog) geen groene verkleuring van het oog, en normale pupil. Niet geheel duidelijk maar lijkt iets verdikt boven het oog. Kan natuurlijk uiting van ontsteking of bultje/irritatie van het stoten zijn.
Heeft iemand ervaringen met een oogprobleem zoals hierboven beschreven?
Komt maanblindheid zo 'snel' aan het andere oog voor? Wat is naar waarschijnlijkheid de diagnose/oorzaak?
Logisch ook als jullie er weinig over kunnen zeggen. Maar het helpt met zowiezo al om het van me af te schrijven, en een beetje ervaringen en mogelijk inzichten met medische achtergrond kunnen me wellicht verduidelijking geven of gerust stellen (of juist paniek geven maargoed, als het terecht is dan kan ik er niet omheen heh).
Alvast bedankt voor het reageren
