Geplaatst 
Net nu Nadirah haar beentje eindelijk genezen is, hebben we dit nu
Ik zal bij het begin beginnen..
De nacht v dinsdag op woensdag vertelde een kennis van me plots dat ze haar paard (een zoon van onze dekhengst) verkocht. Die woensdag zou hij door een opkoper opgehaald worden, want ze kon het stalgeld niet meer betalen en hij moest ten laatste de 14e juli daar weg zijn. Ze had geen tijd meer om een goede thuis te zoeken voor hem, hij moest zo snel mogelijk weg. Ik vond het heel erg jammer en na even vlug met mijn vriend te bespreken, belde ik haar terug dat wij hem zouden kopen van haar en dan zelf een goede thuis voor hem zouden zoeken. We hadden toch de tijd en de plaats ervoor.
Dus die woensdagavond meteen na het werk naar daar gereden om het paard te bekijken (was al enkele maanden geleden dat ik hem gezien had) en om de papieren te tekenen. Vrijdag zouden we om hem gaan. Paard was wat stijf toen hij de stal uitkwam, zijn achterhand was net een driehoek, niks van bespiering, mochten wat kg bij en ze zeiden dat hij bij het rijden de laatste tijd soms wat vervelend deed. Nuja geen probleem, waren dingen die op te lossen waren. Had al meteen de osteopaat geregeld en die zou dinsdag langskomen want ik had vermoeden dat hij ergens wat vast zat.
Vrijdagavond gingen we er om. Degene waar we hem van kochten ging normaal meerijden met ons om te zien hoe hij reageerde, maar toen we daar aankwamen wou ze uiteindelijk dan toch niet mee.
Paard ging braaf op de trailer en was ook rustig bij het afladen. Meteen ontworming gegeven en hij leek zich goed aan te passen, maakte zich nergens druk om.
Zaterdag was ook alles oke met hem, hij kon binnen en buiten lopen zoveel hij wou en dat vond hij wel fijn nadat hij de hele tijd op een manege had gestaan.
Zondagvoormiddag rond 10.30u ongeveer gingen we naar de weide en zag alles er op het eerste zicht normaal uit. Het enige wat we wat vreemd vonden was dat onze hengst neerlag, wat ik in die 2j dat we hem hebben nog nooit had gezien. Ik dacht dus eerst dat hij koliek had, maar dat was het niet. Na hem even aansporen sprong hij recht en deed hij weer normaal, al zag hij er wel heel moe uit. Ook het nieuwe paard (Wahed) zag er heel erg moe uit. Ons andere paarden zagen er normaal uit. Ik stond er verder niet bij stil en ging weer weg.
Zondagavond iets voor 20u gingen we opnieuw naar de paarden. We kwamen toe en zagen dat een van ons draden weg was bij de opening en aan ergens aan de kant lag. Niks kapot, was aan de kant gelegd. Plots zie ik dat Wahed (de nieuwe) op een ander stuk weide staat dan in de voormiddag. De rest van de paarden waren redelijk onrustig, behalve onze hengst hij was nog steeds wat suffig, zij stonden wel nog allemaal op hun stuk weide. Ik ging naar de nieuwe toe en zag toen plots waarom hij zo zielig in het hoekje stond.. hij had een hele grote wonde
Dit was niet goed.. hij kon niet op zijn been steunen. Meteen dierenarts gebeld en ondertussen Wahed naar de stallen geholpen. Dierenarts vreesde het ergste
, waarschijnlijk waren de pezen af. Hij kon er niks meer aan doen. Zou waarschijnlijk inslapen worden. Of we konden voor een 2e opinie gaan. We hebben voor dat laatste gekozen. Snel om de trailer en ondertussen deed de dierenarts een transportverband rond het been. Daarna paard opgeladen en naar de kliniek gereden. Ondertussen had ik de vorige eigenaresse al meerdere keren proberen bellen en gesmst maar ze nam niet op.
Aangekomen op de kliniek moesten we hem eerst wegen. 327kg woog hij, zoals ik verwacht had mochten er dus heel wat kg bij! Daarna werd hij onderzocht, volgens hen waren de pezen niet af, maar er was wel een mogelijkheid dat de peesschede geraakt was. Dit konden ze testen door er vocht uit te halen en te kijken of er infecties/bacteriëen? in te zien waren. We stemden toe om het te laten testen. Gelukkig goed nieuws! Vocht was goed, dus waarschijnlijk geen schade aan de peesschede. Om dit op te lossen moest hij sowieso geopereerd worden onder volledige narcose, aangezien de wonde te gecomliceerd was om zomaar met plaatselijke verdoving te hechten. Als de operatie goed lukt en daarna geen infecties kwamen, had hij een heel goede prognose. Dan zou hij er later geen last meer van hebben en de sport in kunnen. Maar we moesten er ook rekening mee houden dat ze bij de operatie toch nog de pezen konden raken, aangezien de wond gecompliceerd was. Dan zou de prognose heel wat minder zijn..
En toen moesten we beslissen..
Of we lieten hem inslapen, of we laten een dure operatie uitvoeren voor een paard dat we eigenlijk enkel kochten om iemand anders uit de nood te helpen en we zelf gingen verkopen. We hebben het 2e gekozen.. ook al zullen we als hij verkocht wordt nooit het geld wat we aan deze operatie moesten geven terugkrijgen, we konden het niet over ons hart krijgen hem te laten inslapen aangezien er een goede prognose was. Ik en mijn vriend wisten beide dat we er spijt van zouden krijgen als we het niet zouden proberen, dus gaven we toestemming om te opereren.
Ze hebben hem toen meteen in slaap gedaan en naar OK gebracht. Ook al moest mijn vriend deze ochtend om 6u al beginnen werken, toch zijn we deze nacht de operatie blijven meekijken.
Ze hadden wel even werk om de wonde helemaal mooi te maken en een deel van de huid hebben ze moeten wegsnijden omdat het anders toch zou afsterven, maar de operatie was geslaagd!
Hij moest nog even op de recovery en toen we thuis waren kregen we telefoon dat hij wakker was
. Vandaag zijn we hem even gaan bezoeken, maar de chirurg die deze nacht geopereerd had was vandaag ziek, dus hebben we niet zoveel info gekregen. Hij zit nu in een gips die tot onder de hoef gaat. Hoe lang hij moet blijven weten we nog niet, maar de arts zei deze nacht dat hij na een tijdje met de gips ook naar huis kon en dat we het dan door onze DA konden laten opvolgen. Hij zou nu 2 weken in de gips moeten. Wahed zag er alert uit daarstraks en op het papier dat aan zijn box hing, stond dat hij goede eetlust had, goed mest en hartslag was ook goed. Dus ik denk dat het er goed uitziet
. We hebben hoop! Daarnet dan eindelijk de eigenaresse aan de lijn gehad.. zei ze dat ze het eerst niet geloofde en dat ze daarna bang was dat zij de kosten van de kliniek zou moeten betalen en daarom geen contact wou
Heb haar toen ook meteen gezegd dat wij uiteraard de kosten betalen aangezien het paard nu van ons is.. Ze vond het ook 'dom' dat we hem niet lieten inslapen, aangezien we het geld van de operatie nooit gaan terugkrijgen bij verkoop van het paard. Heb haar toen ook maar even duidelijk gezegd dat zijn leven ons meer waard was dan dat geld.
Over hoe hij de wonde heeft opgelopen zijn nog heel veel vragen. De dierenarts heeft met ons overal rondgekeken maar nergens iets gevonden waar hij zich kon aan bezeren, ook nergens haar of bloed gevonden. Ook is de wonde verdacht, op de kliniek zeiden ze dat het was alsof iemand er in gehakt had met iets. En toen dacht ik terug aan smiddags dat de paarden zo suf waren, de draad die open was.. Het blijft enorm vreemd. Maar het belangrijkste is nu eerst dat Wahed helemaal geneest
.Hier een foto van onze knappe man (die ik vorig jaar gemaakt heb v hem)
En hier een foto van de wonde
http://boktimg.nl/img/m/C8tz91.jpg
. Dus hij was duidelijk niet gerust, terwijl hij al meer dan 3j op die weide loopt.. 
mijne doen dit ook als ze iets vreemds zien in hun weide)
