Bokt.nl

smurffie schreef:

Even uitgebreid bericht, ik kan mijn oude bericht niet aanpassen.

Mijn merrie is 2 jaar terug geopereerd aan een stuk kalk tegen haar diepe buigpees en tarsaalschede rechts achter. Liep kreupel en daarom naar de kliniek. Stok maar dan ook stok kreupel op de buigproeven, iets gevulde peesschede en op de foto's heel duidelijk te zien.

Opties waren;

1. inspuiten en kijken hoe lang het goed gaat, daar zou ze goed van lopen maar periodes zouden steeds korter worden dus uiteindelijk zou de slijtage dusdanig zijn dat ze ingeslapen moest worden.
2. opereren, stuk weghalen was niet mogelijk maar freezen wel, daardoor word het kalk gestopt met groeien en halen ze de druk van de plek.
3. inslapen.

Gezien mijn merrie zich niet echt goed liet onderzoeken gekozen voor optie 2. Operatie zelf was relatief goedkoop (1000 euro) en goed geslaagd. Nu afwachten wat de plek ging doen.
Ze is na de operatie wel nog 3 keer ingespoten waarvan 1 keer onder narcose. Duidelijk is dat het stuk kalk niet meer groeit en mooi stil blijft. Peesschede blijft iets gevuld. Gevolg? als ze meer dan 9 uur op stal staat, en dat staan ze in pension snel op stal, kreupel. Dan word het vocht hard en moet ze het eerst los lopen. S'ochtends kan ze daarom iets stijf zijn.

Als ik goed met haar blijf bewegen kan ze licht recreatief gereden worden, voor de kar is uitgesloten omdat er dan te veel druk op komt. Af en toe een sprongetje kan wel en lichte dressuurwerk ( niet op een dragend achterbeen zetten, gewoon nagevelijk over 4 benen en op de achterhand, maar niet dragen.) minimaal 4 dagen per week MOET ze lopen, anders is ze kreupel.

Mijn merrie is een keiharde, maar heeft het echt heel zwaar gehad met het herstel. Helemaal goed wordt ze niet meer. Mijn dierenarts had zo'n 20 van deze gevallen gezien in heel zijn carrière, en bodegraven behandeld een hele hoop rare dingen. Wel is mijn paard met passende stalling (staan dus aan huis) en goede beweging pijnvrij.

Ik reageer vrij hard, waarom? Ik ben zelf over de 4 nullen kwijt geweest aan operatie en nabehandeling, maar mijn paard heb ik niet meer terug gekregen. Mijn merrie is er een die dood ongelukkig wordt van weinig doen en was dan ook echt een ramp tijdens de revalidatie. Nu is ze blij met de uitdagingen die ik haar probeer te geven. Maar ziet ze in het bos een boomstammetje waar ze van mij over heen mag leeft ze helemaal op (was mijn crosspaard) en dat mag ze echt niet meer veel.
Mijn dierenarts heeft duidelijk gezegd dat zij hersteld is op haar karakter, andere paarden waren eerder uitbehandeld geweest.
Begrijp mij niet verkeerd, ik ben heel blij dat ik mijn merrie nog heb en van haar kan genieten. Joy betekend de wereld voor mij maar als ik terug kijk, hoop ik dat de komende jaren op gaan wegen tegen wat ik haar aangedaan heb tijdens de revalidatie en behandelingen. Heb je het geld en is het prima om een recreatie paard over te houden (mijn paard was de prognose dat ze terug kon de cross in maar dat lukt niet meer zo danig dat ik wedstrijden kan rijden) wil ik je aanraden om bij mijn behandelend arts langs te gaan. Er zijn maar weinig artsen in Nederland die dit gezien hebben, wel vind iedereen het interessant (Utrecht wilde heel graag de operatie doen bijvoorbeeld).

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, als je vragen hebt kun je altijd pb'en.

P.s. Wassenaar is een relatief kleine kliniek, die had dit nog nooit gezien of behandeld. Zij opereren niet. Je kunt beter gelijk op bodegraven zijn.