Sinds kort ben ik weer wat actiever op Bokt. Met name omdat ik op zoek ben naar een andere pony erbij. Mijn eigen pony heb ik namelijk 4 jaar geleden op pensioen gezet. Hij is mijn grootste vriend en een andere pony erbij is dan voor mij ook een hele stap. Ik mis het werken met mijn grote vriend namelijk enorm en ik voel me eigenlijk schuldig als ik aan een ander paard denk. Na 4 jaar durf ik er dan nu eindelijk toch voor te gaan. Ik mis mijn passie enorm; vertrouwen opbouwen, samen werken, nieuwe dingen leren, ervaringen op doen enz. En daarnaast blijf ik natuurlijk lekker kroelen, knuffelen, poetsen en wandelen met mijn lieve Ademo
En gisteren kwam alles ineens op losse schroeven...
Ik check Ademo heel regelmatig op gezwellen aangezien hij een schimmel is en gister vond ik er 1... Het is een bobbelig, schoon gezwel halverwege zijn geslachtsdeel.. Hij is zo groot als een hele grote aardbei (sorry
). Hij zal niet veel ouder zijn dan een aantal weken, omdat ik daar toen nog gecheckt had.En wat nu? Ademo wordt morgen 19 jaar. Hij staat sinds zijn 15e op pensioen doordat zijn spaakbeen aan zijn ellepijp vastgegroeid is na een ongeluk en hij bij gevraagde belasting pijn krijgt. Als hij zelf gaat rennen dan gaat het gelukkig wel goed. Hij staat nu overdag lekker in het weiland en 's nachts op stal. Hier doet hij het supergoed op en is levendig, energiek, vrolijk en alert. Hij scheurt regelmatig snoeihard door het land
En kwam vorige week nog al hinnikend in volle galop op me af
En dat ondanks dat er in januari cushing bij hem gediagnosticeerd is, afgelopen vrijdag EOTRH en ik dus gisteren het gezwel ontdekte.. Tegen de cushing krijgt hij medicijnen, de EORTH is nog niet problematisch, maar moet ik in de gaten houden en het gezwel? Tsjah... Dit is hetgene wat je ziet, wat er van binnen zit weet je niet.. Ik ben er verschrikkelijk verdrietig onder en ben bang voor wat de dierenarts vanmiddag gaat zeggen...Wat mij betreft, zoals ik er nu in sta, is een operatie in de kliniek hierdoor geen optie
Hij zal stress krijgen (werkt op de cushing) en door het vervoer van de trailer zal hij erge pijn aan zijn been krijgen. Dit is wel weer op te vangen met Metacam, maar wat zal de winst zijn voor hem? Hij krijgt nu het een na het andere lijkt het wel.. Zelf dacht ik aan een ingreep op het land, zoals bij een castratie als dit mogelijk is. Telefonisch werd er aangegeven dat er in sommige gevallen gebruik gemaakt kan worden van een soort stikstof. Heeft iemand hier ervaringen mee? Of met het wegsnijden van het gezwel op het land?
Ik wil dat hij pijnloos en gelukkig doorgaat, maar ik heb gelezen dat het weghalen van het gezwel of zelfs zijn halve geslachtsdeel erg pijnlijk is en er een reeele kans is dat het vervolgens gaat woekeren. De grootste vraag is hoe ver moet ik gaan?
Moet ik ingrijpen? Mijn gevoel zegt ja, maar hoe? Een andere DA gaf telefonisch aan dat ik het beste kan wachten tot het problemen gaat geven en ik dan ga kijken wat de keuzes zijn. Ik wil alleen niet dat hij pijn heeft.. Ik weet dat er ooit een moment komt dat ik hem moet laten gaan, ik ben hier ook heel reeel in. Alleen heeft hij nu geen pijn, is supervrolijk en het is nog zo vroeg
Ik hoop dat er iemand is die zijn/haar ervaring met mij wil delen.
Groetjes Tessa

