Geplaatst Hij is pssm positief getest (daardoor bevangengevoelig op de spieren), heeft oa daarvan IR wat ook weer getriggert is door JkK in zijn jonge jaren waardoor zijn lever een opdonder heeft gehad. Hierdoor is hij ook allergisch voor granen waardoor zijn longen niet optimaal werken. Daarnaast heeft hij de pech aan drie benen artrose te hebben en twee keer kanker gehad aan zijn ogen/oogleden dat destijds met succes is geopereerd.
Een hele lijst waar hij vorig jaar echt goed ellendig van was, zowel lichamelijk als geestelijk zat hij erdoor heen waardoor hij drie keer dankzij gelukkig weer opkrabbelen aan inslapen is ontsnapt. De prognose destijds was echt belabbert. In eerste instantie hooguit een paar weken, dat werden een paar maanden en anders niet de winter door halen. Zijn IR was na jaren stabiel zijn opeens volledig ontregeld, pssm was vastgesteld en verslechterde zijn spieren erg snel. Hij was van zijn eten af, had zichzelf een leververvetting aangedaan door het niet eten. Kortom een hoopje ellende.
We hebben toen na lang nadenken en overleggen de keuze gemaakt om hem onbeperkt gras te geven om hem aan het eten te krijgen of om de laatste paar dagen fijn te laten zijn. Alleen tot ieders verbazing heeft hem dat zo goed gedaan dat we nu heel wat maanden verder zijn en een zeker voor zijn doen blij en vrolijk paard hebben.
De meeste kwalen zijn eigenlijk onder controle nu, IR is weer op de rit waardoor zijn gewicht weer netjes is, pssm is rustig door het voedingspatroon dat hij nu heeft. Longen en lever zijn goed ook weer dankzij het eetpatroon. Hij is erg goed de winter doorgekomen dankzij gras. Afgelopen periode was het gras op en zagen we hem weer inkakken langzaam aan. Gras is weer vollop nu en hij is weer zijn fitte zichzelf. En zit zowel geestelijk als lichamelijk goed in zijn vel. Artrose blijft uiteraard aanwezig maar verergert niet en hij beweegt zich weer redelijk soepel stuiterend door de wei.
Alleen
daar zit nu dus ook het probleem. De tumor op zijn oogbol die zo succesvol is verwijdert jaren geleden is weer aanwezig en groeit helaas erg snel. Vorig jaar was de keus ook na overleg met de dierenarts wel duidelijk. Komt dit kreng terug is opereren geen optie omdat hij teveel mankementen heeft en een narcose en herstel niet aankan. Teveel risico op complicaties vanwege IR of artrose waardoor hij niet kan opstaan na de narcose. Of de IR en zijn destijds gigantische opgeblazenheid en slechte lever die samen met narcose een dodelijke combinatie kon zijn.Nu is hij afgelopen maanden zo opgeknapt dat de dierenarts nu niet meer zegt opereren is absoluut geen optie en niet paardwaardig om te doen. Nu zitten we op het punt dat de tumor op zijn oog hem hinder begint te geven. We kunnen het niet meer maanden vooruit schuiven maar eerder weken nog maximaal. Terwijl we een vrolijk en blij paard in de wei hebben rondlopen.
Volgende week dinsdag om half 4 hebben we een afspraak staan met de oogspecialiste die hem al twee keer heeft geopereerd om te kijken hoe erg de situatie nog is. Wat zij of wij zouden kunnen doen om de last van zijn oog te verminderen of wegnemen. En of die keuze ook een paardwaardig herstel geeft waarbij zijn andere problemen niet zullen verergeren in snel tempo. Want eigenlijk is er geen keuze, doen we niks zal hij snel ingeslapen moeten worden. Nemen we de gok van operatie lopen we het risico dat de andere problemen toch opkomen en we hem moeten laten inslapen. Of een operatie slaagt, de andere klachten blijven weg. Hij knapt op en kan nog een tijdje blijven genieten van zijn leven en went desnoods aan het leven met een oog.
