Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-03-15 12:23

OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-15 12:23

Hai iedereen,

Onlangs heb ik bij mijn paard, een 3 jarige KWPN hengst Gelders type, een rontenlogisch onderzoek laten uitvoeren omdat ik het wilde laten verzekeren. Uit het onderzoek bleek dat hij bij zijn beide achterbenen, links bij het spronggewricht en rechts bij zijn kniegewricht, een OCD heeft. De DA zei dat de mate waarin paarden hier last van krijgen verschilt van totaal geen last tot kreupelheid. Hij zei dat ik twee opties had. Namelijk het 'gewoon' afwachten en mocht hij er later alsnog last van krijgen hem laten opereren. Of hem preventief te laten opereren. Hij zei dat het deze operatie bij 90-95% van de gevallen succesvol is en dat de paarden daarna klachtenvrij zijn.

Mijn vraag is wat zijn jullie eigen ervaringen met OCD op zich en met de eventuele bijbehorende operatie.

Alvast bedankt!

**Geplaatst**: 26-03-15 18:12

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 26-03-15 18:12

Mijn paard is op 4 jarige leeftijd geopereerd. Ze had in totaal 7 fragmenten los. 3 aan de ene kant 4 aan de andere kant. De operatie heeft ruim 3 uur geduurd. Operatie zelf is goed gegaan. Ze is alleen hierna atactisch geworden. Hier zijn we na 2 jaar dokteren achter gekomen doordat ze compenseerde had ze telkens een ander probleem waardoor het echte probleem niet zichtbaar was. De sprongen van haar waren door de operatie iets gevuld wat je altijd wat blijft zien. Verder geen klachten. Op haar 11de heeft ze spat ontwikkeld, of dit er mee te maken heeft weet ik niet. Maar ze wordt dit jaar alweer 16 en is in blakende gezondheid.

**Geplaatst**: 26-03-15 18:16

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 26-03-15 18:16

Ik heb mijn nu 15 jarige ruin laten opereren toen hij 2 en een half was, een achterbeen, en hij heeft er nog nooit laat van gehad, hij is spijkerhard en erg goed in sluiten en dragen in het dressuurwerk

**Geplaatst**: 26-03-15 18:17

Geplaatst: 26-03-15 18:17

Mijn paard is op haar 4e geopereerd aan een miniem OCD in beide sprongen.
We kwamen erachter doordat haar sprongen overvuld waren.
Ik had geen zin in afwachten en heb gelijk voor een operatie gekozen.
Operatie en revalidatie zijn prima verlopen. Sprongen zijn helaas wel blijvend overvuld maar dat is nu niet meer dan een schoonheidsfoutje.

Paard is nu 8 jaar en loopt volop in de sport zowel dressuur, springen als SGW.
Ze is nooit een dag kreupel eraan geweest.

**Geplaatst**: 26-03-15 19:15

Geplaatst: 26-03-15 19:15

Ik zou het paard preventief laten opereren. Als hij last krijgt van de chip kan er veel schade in he gewricht onstaan. Geloof mij, dat wil je niet.

Mijn paard heeft een half jaar geleden een kraakbeen operatie gehad om de schade te herstellen en staat nu nog steeds op rust. En niet zeker of het weer goed komt....

**Geplaatst**: 30-03-15 09:39

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 30-03-15 09:39

Nou ik heb een verse ervaring voor je. Of je er iets aan hebt weet ik niet. Want ik heb gewoon pech.
Mijn paard heb ik al 3 jaar. Nog nooit wat mee gehad. Nog geen dag kreupel en de hardste benen die er zijn.
Nu was ze 7 jaar en op M2 niveau. Tijd om haar te verkopen. Gelijk super leuke kopers gevonden. Maar helaas had ze ook 1 ocd in haar linker sprong. Kopers laten de koop niet door gaan maar zouden we op het paard wachten als ze geopereerd zou worden. Even over na gedacht en toch besloten haar te opereren voor eigen risico. Mocht het allemaal goed gaan dan deden de kopers de helft van de operatie bij de vraagprijs op. Mooie deal dacht ik zo.

De operatie liep voorspoedig. Het botstukje wat er uit kwam was een mooi rond stukje van 1 cm en was makkelijk te verwijderen. Gewricht is nog super mooi. Nu de revalidatie. Wat een hel was.
6weken boxrust. Ik vind het zo paard onvriendelijk. Terwijl haar vriendjes buitenspelen dat zij zich op te vreten in de stal. Uiteindelijk hebben we dit ook allemaal doorstaan.
Nu mocht ze weer naar buiten. Hoe pak je dit aan. Eerst maar los gelaten samen met een ander paard in de paddock. Ze ging als een malle te keer. Maar na een half uur was het meeste er wel af.

Volgende dag gewoon mee met de rest naar buiten. Hoe sneller ze weer in het normale ritme zit, hoe beter.
Dit ging een week goed. Heb er twee keer opgezeten en rustig gereden. Precies 1 week nadat ze weer naar buiten mocht kwam ze op 3 benen uit de wei. Kreeg ongeruste appjes van mijn stalgenootjes. Ik als de wiedeweer naar stal. Bleek ze rechtsvoor stok kreupel. Niks warm of kapot. Even een paar dagen aanzien dacht ik. Misschien beetje verdraaid ofzo. Donderdag avond viel ze bijna de stal uit zo zielig! Vrijdag gebeld met de kliniek en ik moest langskomen.
Ze konden geen duidelijk antwoord geven maar ze dachten aan een hoefzweer aangezien ze een kloppende ader had aan de binnenkant. Ik heb besloten haar daar te laten staan zodat ze zo goed mogelijk behandeld kon worden. Aangezien ze voor 26 april verkocht moet zijn omdat dan de rontgenfotos verlopen en dan moet je voor de verzekering weer een complete keuring aanleveren.
Hopen dat ze er snel boven op zou komen. Vrijdag had ik haar er heen gebracht. Maandag kreeg ik nieuws dat de hoefzweer was uitgebroken. Super blij. Dit gaat goed komen. Ze moest nog even blijven aanzien en zouden woensdag laten weten of ze naar huis mocht.
Woensdag avond belde ze met het nieuws dat ze een peesblessure heeft. Oke toen zakte de grond wel even onder mijn voeten weg. 4 tot 6 maanden revalideren.

Niks geen verkoop en het alle ergste ze moet weer op boxrust. Echt waar om te huilen, dat arme dier is zo de dupe van die stomme verzekeringswereld en dierenartsen ook. Die een paard niet meer goed vinden als ze een klein onschuldig botstukje zien. Zelfs bij een paard van 7 waar de kans op verschuiving van het stukje nihil is.

Mijn ervaring is echt een drama voor mij geweest. Gelukkig ben ik nu over de teleurstelling heen en heb ik me volop de revalidatie gestort.

Als jij je paard wilt verkopen op den duur dan zal je wel moeten helaas. Als je hem houd voor je leven zal ik er niet aan beginnen.

**Geplaatst**: 30-03-15 09:46

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 30-03-15 09:46

Mijn paard heeft ook een OCD, als ik me goed herinner rechts achter in het knie gewricht. De DA heeft toen gezegd dat een operatie een mogelijkheid was maar dat hij het niet zou doen. Ik heb toen ook besloten om het niet te doen.
Ik doe alles met haar, dressuren, springen, crosstrainingen en buiten rijden en ze heeft er nog nooit last van gehad.

Ze is trouwens gewoon door de keuring gekomen.

**Geplaatst**: 30-03-15 18:23

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 30-03-15 18:23

Ik heb een vraagje kan je vergevorderde ocd ook aan een paard zien ? Gaan ze dan echt kreupel lopen of gewoon anders ? Vraag ik inverband met ons belgje waar in het ras helaas veel ocd voorkomt. Had al filmpjes gegoogeld maar kan helemaal geen voorbeeldjes vinden van paarden met ocd hoe die zeg maar lopen.

**Geplaatst**: 30-03-15 18:32

Geplaatst: 30-03-15 18:32

Mijn ondertussen 7 jarige merrie heeft OCD in haar linker achter kogel. Dit is vast gesteld op 3 jarige leeftijd. Wij hadden ook de keus om te opereren of af te wachten. Wij hebben het gewoon zo gelaten en tot op heden heeft ze er nog geen last van gehad. Wij denken zo: een operatie is zo gedaan maar de gevolgen van de operatie zijn niet te voorzien, het kan volledig genezen maar je kan ook dat ene pech geval zijn, wij wachten tot dat ze er echt last van krijgt.

**Geplaatst**: 31-03-15 03:25

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 31-03-15 03:25

Mijn inmiddels 28 jarige grote vriend had ook OCD door ongeval in het land op 2,5 jarige leeftijd.
Rechtsvoor meteen laten opereren en nooit meer last van gehad, ook geen verdikking.

**Geplaatst**: 31-03-15 07:59

Geplaatst: 31-03-15 07:59

Mijn merrie is 3 jarige laten opereren voor OCD (oude eigenaar gedaan) en helaas hebben ze een stukje laten zitten en kon ze op 12 jarige leeftijd weer onder het mes.

Ze heeft er nooit geen dag kreupel mee gelopen, wel altijd overvulde sprong. Ik geeft haar glucosamine ter ondersteuning.

Liesen, misschien raar.......maar na 6 weken boxrust je paard los gooien in de paddock is te vragen om problemen? Of zie ik dat verkeerd?

**Geplaatst**: 31-03-15 11:17

Geplaatst: 31-03-15 11:17

Dimple schreef:
Mijn merrie is 3 jarige laten opereren voor OCD (oude eigenaar gedaan) en helaas hebben ze een stukje laten zitten en kon ze op 12 jarige leeftijd weer onder het mes.

Ze heeft er nooit geen dag kreupel mee gelopen, wel altijd overvulde sprong. Ik geeft haar glucosamine ter ondersteuning.

Liesen, misschien raar.......maar na 6 weken boxrust je paard los gooien in de paddock is te vragen om problemen? Of zie ik dat verkeerd?

Heb wel 3 weken eerst aan de hand gestapt. Longeren was er ook niks aan te houden en was heel slecht voor het gewicht. Maar het is ook later in de wei gebeurt anders had ik het wel eerder gezien.

**Geplaatst**: 31-03-15 11:57

Geplaatst: 31-03-15 11:57

liesen schreef:
Nou ik heb een verse ervaring voor je. Of je er iets aan hebt weet ik niet. Want ik heb gewoon pech.
Mijn paard heb ik al 3 jaar. Nog nooit wat mee gehad. Nog geen dag kreupel en de hardste benen die er zijn.
Nu was ze 7 jaar en op M2 niveau. Tijd om haar te verkopen. Gelijk super leuke kopers gevonden. Maar helaas had ze ook 1 ocd in haar linker sprong. Kopers laten de koop niet door gaan maar zouden we op het paard wachten als ze geopereerd zou worden. Even over na gedacht en toch besloten haar te opereren voor eigen risico. Mocht het allemaal goed gaan dan deden de kopers de helft van de operatie bij de vraagprijs op. Mooie deal dacht ik zo.

De operatie liep voorspoedig. Het botstukje wat er uit kwam was een mooi rond stukje van 1 cm en was makkelijk te verwijderen. Gewricht is nog super mooi. Nu de revalidatie. Wat een hel was.
6weken boxrust. Ik vind het zo paard onvriendelijk. Terwijl haar vriendjes buitenspelen dat zij zich op te vreten in de stal. Uiteindelijk hebben we dit ook allemaal doorstaan.
Nu mocht ze weer naar buiten. Hoe pak je dit aan. Eerst maar los gelaten samen met een ander paard in de paddock. Ze ging als een malle te keer. Maar na een half uur was het meeste er wel af.

Volgende dag gewoon mee met de rest naar buiten. Hoe sneller ze weer in het normale ritme zit, hoe beter.
Dit ging een week goed. Heb er twee keer opgezeten en rustig gereden. Precies 1 week nadat ze weer naar buiten mocht kwam ze op 3 benen uit de wei. Kreeg ongeruste appjes van mijn stalgenootjes. Ik als de wiedeweer naar stal. Bleek ze rechtsvoor stok kreupel. Niks warm of kapot. Even een paar dagen aanzien dacht ik. Misschien beetje verdraaid ofzo. Donderdag avond viel ze bijna de stal uit zo zielig! Vrijdag gebeld met de kliniek en ik moest langskomen.
Ze konden geen duidelijk antwoord geven maar ze dachten aan een hoefzweer aangezien ze een kloppende ader had aan de binnenkant. Ik heb besloten haar daar te laten staan zodat ze zo goed mogelijk behandeld kon worden. Aangezien ze voor 26 april verkocht moet zijn omdat dan de rontgenfotos verlopen en dan moet je voor de verzekering weer een complete keuring aanleveren.
Hopen dat ze er snel boven op zou komen. Vrijdag had ik haar er heen gebracht. Maandag kreeg ik nieuws dat de hoefzweer was uitgebroken. Super blij. Dit gaat goed komen. Ze moest nog even blijven aanzien en zouden woensdag laten weten of ze naar huis mocht.
Woensdag avond belde ze met het nieuws dat ze een peesblessure heeft. Oke toen zakte de grond wel even onder mijn voeten weg. 4 tot 6 maanden revalideren.

Niks geen verkoop en het alle ergste ze moet weer op boxrust. Echt waar om te huilen, dat arme dier is zo de dupe van die stomme verzekeringswereld en dierenartsen ook. Die een paard niet meer goed vinden als ze een klein onschuldig botstukje zien. Zelfs bij een paard van 7 waar de kans op verschuiving van het stukje nihil is.

Mijn ervaring is echt een drama voor mij geweest. Gelukkig ben ik nu over de teleurstelling heen en heb ik me volop de revalidatie gestort.

Als jij je paard wilt verkopen op den duur dan zal je wel moeten helaas. Als je hem houd voor je leven zal ik er niet aan beginnen.

Met alle respect maar je paard na 6 weken boxrust zo de paddock in knallen is niet echt handig. Had je geen revalidatie schema gekregen.

Ik heb ervaring met meerdere gevallen, zowel op mijn werk als bij een eigen paard. Als er nog geen schade is en de ocd is makkelijk te verwijderen (en je revalideert op de juiste manier) is het gewoon goed te doen. Is het gewricht al wat gevuld dan weet je dat er reactie is op de ocd en is verwijderen noodzakelijk. Ik heb zelf een paardje gehad die had een ienieminie ocd wat ik puur voor de verkoop heb laten verwijderen. Hij had super droge benen, nooit kreupel gelopen. operatie ging van zelf zonder problemen. Ook de revalidatie ging top. Ik vond wel dat hij lichamelijk lang moest herstellen voor hij weer op nieveau was (m1 dress/ L springen), wel vond ik dat hij uiteindelijk beter liep dan ervoor. ik ben er dan ook een voorstander van om paarden op ocd te checken als ze nog jong zijn (1,5/2) dan laten operenen ( en evt castreren) en daarna nog lekker een paar maanden de wei op voordat ze aan het werk gaan. In jouw geval zou ik het er eruit laten halen en hem daarna nog even tijd geven (paar maanden).

**Geplaatst**: 31-03-15 23:04

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 31-03-15 23:04

fijn om hier ervaringen te lezen!

bij mijn paardje is er gister ocd vastgesteld in de kliniek..

linkerknie met 2 losse fragmentjes en al wat lichte artrose als gevolg van de ocd...
schade aan het kraakbeen of banden is nog niet duidelijk, ze gaan hem 14 april opereren en dan meteen de schade aan de weke delen opnemen...

veearts rade sterk een operatie aan, hij was linksom niet helemaal rad, en zijn knieen sloegen steeds op slot (de reden dat ik naar de kliniek ging) het was dan ook even slikken toen ze vertelde dat hij ocd heeft...

**Geplaatst**: 31-03-15 23:50

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 31-03-15 23:50

Mijn. 10-jarige is als twenter geopereerd aan ocd en heeft tot op de dag van vandaag nergens last van

**Geplaatst**: 01-04-15 00:23

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 01-04-15 00:23

Wel of niet opereren hangt mijns inziens volledig af van de locatie, grootte, vorm van het chipje en of het gewricht overvuld is of niet. Ook leeftijd van het paard en gebruiksdoel zijn van belang. Heeft je dierenarts je niet geadviseerd?

Laat anders de foto's nog eens beoordelen door een andere dierenarts en vraag een advies.

**Geplaatst**: 01-04-15 02:14

Geplaatst: 01-04-15 02:14

Ik heb ook een redelijk recente ervaring. En sorry de mijne is ook niet echt positief.

Mijn merrie had een chip in de kogel rechtsachter. Heet Birkeland fractuur. Die zat half in het gewricht. Uit voorzorg is ze in feb 2013 eraan geopereerd. OP heeft meer dan 4 uur geduurd, die chip vloog alle kanten op, en elke keer als ze hem hadden en moesten spoelen was hij weer weg. Ze hebben alle tangen uit de kliniek geprobeerd, zelfs die van de kleindieren. Ja ze waren echt heel blij, not

De revalidatie verliep redelijk. Ze was erg geirriteerd door het verband om het been. En ik heb dr ondanks dat ze er niet uit mocht om de dag even eruit gehad om op de rijbak te rollen. Ze werd anders depressief. Huishoudfolie om het verband en ducktape om alles vast te houden, en rollen maar. Na 6 weken mocht ze een inimini stukje paddoc. En na 8 weken hernieuwde foto's gemaakt. Niet goed. Was iets van artrose aan de ene kant van het gewricht en de andere kant vertoonde een dunner wordend bot. Dus ingespoten met hyalyron en een tildren infuus gehad. 9 weken later hernieuwde check. Nog steeds niet goed. Ze heeft meer dan 9 maand kreupel gelopen, en ik had dr al opgegeven, tot ze in oktober ineens rad liep. Hernieuwde foto's. Nog steeds niet goed, opnieuw hyaluron en tildren en over de winter heeft ze alleen maar op het land gestaan. Voorjaar/zomer erna heel rustig aan opgepakt, maar na een maand of 4 ineens weer kreupel, stond op 3 benen. Weer naar de kliniek, hernieuwd foto's en raad eens, juist niet goed. Het bot groeit terug maar heel langzaam en is dus nog lang niet op volle sterkte. Weer hyaluron en tildren (en nee ik wil de rekeningen niet meer zien

) weer over de winter op het land gelaten, en dit voorjaar hernieuwd foto's laten maken. Wilde zeker weten dat het bot nu ok was om te belasten. En je raad het al nog steeds niet goed. Vanaf dat moment is ze met pensioen gegaan. Het kan dat met een jaar of mss 2 jaar het bot weer op volle sterkte is, maar ze is een pechvogel van de bovenste plank en ik wacht nu dus gewoon op het volgende mankement. Ze heeft nl ook al dr kaak gebroken gehad en daarbij flink ontstoken kiezen gehad, en precies in 2013 toen ze nog kreupel liep is 1 van die voormalig ontstoken kiezen dwars door de midden gebroken. Die had er ook eigenlijk uit geopereerd moeten worden. Gelukkig vond ik een tandarts die hem er zo uit durfde te halen. Ik kan haar gewoon niet heel houden, dus mag ze nu grasmaaier spelen. En tis een dure grasmaaier

**Geplaatst**: 01-04-15 05:27

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 01-04-15 05:27

Mijn paard is als drie jarige succesvol geopereerd aan een chipje in zijn linkerspronggewricht. ik heb hem met 5,5 gekocht en zijn spronggewrichten zijn beide iets overvuld maar niks om mij zorgen over te maken.

Toevallig in augustus foto's laten maken van beide sprongen en knieeen vanwege vage kreupelheid, je kan op die foto's precies zien waar het chipje gezeten heeft. Dat vond ik wel grappig. Weet iemand of dat altijd zo is?

**Geplaatst**: 01-04-15 05:57

Geplaatst: 01-04-15 05:57

TS mijn advies is opereren. De knie is toch een een risico om ze te laten zitten en als het na een tijdje gaat irriteren kan het gewricht al aangetast zijn en kan er artrose optreden. Mijn merrie had ook een ocd in de knie en die is er ook succesvol uitgehaald een drie kwart jaar terug.

ittheclown schreef:
Ik heb een vraagje kan je vergevorderde ocd ook aan een paard zien ? Gaan ze dan echt kreupel lopen of gewoon anders ? Vraag ik inverband met ons belgje waar in het ras helaas veel ocd voorkomt. Had al filmpjes gegoogeld maar kan helemaal geen voorbeeldjes vinden van paarden met ocd hoe die zeg maar lopen.

Vaak krijgen ze een dik gewricht en na gaan ze daar vroeg of laat door kreupelen.

**Geplaatst**: 01-04-15 07:39

Geplaatst: 01-04-15 07:39

bliver schreef:
liesen schreef:
Nou ik heb een verse ervaring voor je. Of je er iets aan hebt weet ik niet. Want ik heb gewoon pech.
Mijn paard heb ik al 3 jaar. Nog nooit wat mee gehad. Nog geen dag kreupel en de hardste benen die er zijn.
Nu was ze 7 jaar en op M2 niveau. Tijd om haar te verkopen. Gelijk super leuke kopers gevonden. Maar helaas had ze ook 1 ocd in haar linker sprong. Kopers laten de koop niet door gaan maar zouden we op het paard wachten als ze geopereerd zou worden. Even over na gedacht en toch besloten haar te opereren voor eigen risico. Mocht het allemaal goed gaan dan deden de kopers de helft van de operatie bij de vraagprijs op. Mooie deal dacht ik zo.

De operatie liep voorspoedig. Het botstukje wat er uit kwam was een mooi rond stukje van 1 cm en was makkelijk te verwijderen. Gewricht is nog super mooi. Nu de revalidatie. Wat een hel was.
6weken boxrust. Ik vind het zo paard onvriendelijk. Terwijl haar vriendjes buitenspelen dat zij zich op te vreten in de stal. Uiteindelijk hebben we dit ook allemaal doorstaan.
Nu mocht ze weer naar buiten. Hoe pak je dit aan. Eerst maar los gelaten samen met een ander paard in de paddock. Ze ging als een malle te keer. Maar na een half uur was het meeste er wel af.

Volgende dag gewoon mee met de rest naar buiten. Hoe sneller ze weer in het normale ritme zit, hoe beter.
Dit ging een week goed. Heb er twee keer opgezeten en rustig gereden. Precies 1 week nadat ze weer naar buiten mocht kwam ze op 3 benen uit de wei. Kreeg ongeruste appjes van mijn stalgenootjes. Ik als de wiedeweer naar stal. Bleek ze rechtsvoor stok kreupel. Niks warm of kapot. Even een paar dagen aanzien dacht ik. Misschien beetje verdraaid ofzo. Donderdag avond viel ze bijna de stal uit zo zielig! Vrijdag gebeld met de kliniek en ik moest langskomen.
Ze konden geen duidelijk antwoord geven maar ze dachten aan een hoefzweer aangezien ze een kloppende ader had aan de binnenkant. Ik heb besloten haar daar te laten staan zodat ze zo goed mogelijk behandeld kon worden. Aangezien ze voor 26 april verkocht moet zijn omdat dan de rontgenfotos verlopen en dan moet je voor de verzekering weer een complete keuring aanleveren.
Hopen dat ze er snel boven op zou komen. Vrijdag had ik haar er heen gebracht. Maandag kreeg ik nieuws dat de hoefzweer was uitgebroken. Super blij. Dit gaat goed komen. Ze moest nog even blijven aanzien en zouden woensdag laten weten of ze naar huis mocht.
Woensdag avond belde ze met het nieuws dat ze een peesblessure heeft. Oke toen zakte de grond wel even onder mijn voeten weg. 4 tot 6 maanden revalideren.

Niks geen verkoop en het alle ergste ze moet weer op boxrust. Echt waar om te huilen, dat arme dier is zo de dupe van die stomme verzekeringswereld en dierenartsen ook. Die een paard niet meer goed vinden als ze een klein onschuldig botstukje zien. Zelfs bij een paard van 7 waar de kans op verschuiving van het stukje nihil is.

Mijn ervaring is echt een drama voor mij geweest. Gelukkig ben ik nu over de teleurstelling heen en heb ik me volop de revalidatie gestort.

Als jij je paard wilt verkopen op den duur dan zal je wel moeten helaas. Als je hem houd voor je leven zal ik er niet aan beginnen.

Met alle respect maar je paard na 6 weken boxrust zo de paddock in knallen is niet echt handig. Had je geen revalidatie schema gekregen.

Ik heb ervaring met meerdere gevallen, zowel op mijn werk als bij een eigen paard. Als er nog geen schade is en de ocd is makkelijk te verwijderen (en je revalideert op de juiste manier) is het gewoon goed te doen. Is het gewricht al wat gevuld dan weet je dat er reactie is op de ocd en is verwijderen noodzakelijk. Ik heb zelf een paardje gehad die had een ienieminie ocd wat ik puur voor de verkoop heb laten verwijderen. Hij had super droge benen, nooit kreupel gelopen. operatie ging van zelf zonder problemen. Ook de revalidatie ging top. Ik vond wel dat hij lichamelijk lang moest herstellen voor hij weer op nieveau was (m1 dress/ L springen), wel vond ik dat hij uiteindelijk beter liep dan ervoor. ik ben er dan ook een voorstander van om paarden op ocd te checken als ze nog jong zijn (1,5/2) dan laten operenen ( en evt castreren) en daarna nog lekker een paar maanden de wei op voordat ze aan het werk gaan. In jouw geval zou ik het er eruit laten halen en hem daarna nog even tijd geven (paar maanden).

Zoals ik al eerder zei heb ik wel gerevalideerd. Heb het schema gewoon opgevolgd. Ik ben zelf niet achterlijk.
Er zitten gewoon altijd risico's aan. Als ik het weer bij een paard zou tegen komen dan zou ik het weg halen wanneer het paard nog jong is.

**Geplaatst**: 01-04-15 10:32

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 01-04-15 10:32

Juist die ene keer geke doen kan fataal zijn. Ook bij het verhaal van Rina. Ik kan er serieus niet bij dat als je boxrust opgelegd krijgt je je paard er dan toch uithaalt en laat rollen. Zulke kleine dingen kunnen voor botopbouw fataal zijn. Het kan bij jou gewoon pech zijn hoor Liesen, maar waarom niet even sederen met opbouwen? Het kost je een maandje extra met opbouwen, bij sommige paarden minder en kan een hoop ellende schelen.

Rina hoe liep jouw paard voor het operatie? Dat vertel je niet en dat is wel relevant!

**Geplaatst**: 01-04-15 14:08

Geplaatst: 01-04-15 14:08

Bliver voor de operatie zag je niks. Alleen toen ze ijzers kreeg, slidingplates aangezien ik western rijd, viel het mij direct op dat dat been een klein beetje opliep. Daarop heb ik dus het ijzer er weer onderweg gehaald en ben naar de DA gegaan voor foto's. Daar kwam dus die Birkeland fractuur eruit. Ze heeft er dus geen pas kreupel om gelopen. De DA stond dan ook weer eens versteld over mijn zintuigen voor mijn paarden. Aangezien die half in het gewricht zat adviseerde de DA hem eruit te laten halen. Dat is ook pas een jaar later gedaan omdat ik haar niet in het voorjaar/zomer die boxrust wilde aandoen. Ze is nogal een portret en haar kennende zou ze op dr achterbenen gaan staan als zij er niet uit mocht en de rest wel. Nou deed ze dat toch wel ondanks dat het in de winter gedaan is. En zelfs ondanks dat er altijd een stalgenootje bij haar binnen bleef. Dus ja wat wil je dan nog???

Het is wel zo makkelijk gezegd "ik kan er niet bij dat je het paard toch uit de stal haalt als het boxrust heeft opgelegd gekregen". Maar het werkt nu eenmaal niet altijd volgens het boekje. Op stal blijven staan veroorzaakte ze meer schade aan dat been dan met buiten zijn. Overigens het eruit halen hier een 40 meter naar de bak lopen, daar rollen en 40 meter weer terug met onderweg grasjes om te eten. En ze is juist op die tijden nooit uit dr plaat gegaan. En ook heeft mijn DA het goedgekeurd dat ik haar eruit haalde. Hij kent mijn paard, haar karakter en weet dat ik niks doe wat de genezing tegen gaat houden. Daarbij weet hij ook hoe mijn paarden onder de plak zitten bij mij, die gaan niet aan de stuiter als ik met ze loop. Ze heeft 3 dagen binnen gestaan voordat ik haar er voor het eerst uitgehaald heb. En ze was echt depressief. Dit is een paard wat elke dag buitenkomt, die kan je niet zomaar dan 6 weken of nog langer binnen houden. Ze had zelfs eigenlijk 14 weken binnen moeten blijven, omdat die eerste foto's niet goed waren. Maar zelfs toen heb ik in overleg met de DA besloten dat ze naar buiten moest en kreeg ze die paddoc van 5x5.

En sederen, zo leuk he je leest het altijd, denk je er wel aan dat met een sedatie je ook de darmen stil legt?? En je dus op dat moment ze niet meer mag voeren? Zou dus betekenen dat je je paard elke dag maar urenlang zonder eten moet laten staan. Lekker als ze zich al op staan te vreten. Ik had zelfs als ik gewild had sedatie kunnen krijgen, maar zowel ik als mijn DA wilden dat niet. Je kan ze beter aan de hand laten grazen dan dat ze in de stal uit hun panty vliegen. En dat was ook zijn mening. Zolang ze rustig naast me stond te grazen mocht dat gewoon. Juist dat vliegwerk is funest.

En even ter info er is niks fataals gebeurd in de botopbouw hier. Het bot groeit zelfs terug ipv dat er een gat blijft zitten waar die chip zat. Alleen neemt dat dus heel veel tijd in beslag. De DA is zeer tevreden over hoe het nu gaat, alleen heb ik zoiets van ik geloof em wel en ze gaat met pensioen. Ze is 12 nu, dus op het moment dat het bot vol terug zou zijn, 13 of nog ouder. Dan nog een keer opstarten voor rijden en dan voor hoelang??? Ik vind em goed, maar ik heb al zoveel ups and downs met haar gehad, ik trek dat zelf geestelijk niet meer. Er is niks destructiever dan elke keer weer je droom in duigen te zien vallen, en dat is wat elk jaar opnieuw gebeurde. De chip en gebroken kaak waren niet het enigste wat ze in haar leven al gehad heeft.

De Draak in kwestie rustig etend naast me http://i71.photobucket.com/albums/i141/ ... 608942.jpg En dr smoewerk kwam niet van de grond zo blij was ze dat ze buiten was. Een stuk beter dan stuiterend op stal denk ik zomaar. En was ook mijn DA met me eens.

Laatst bijgewerkt door rina op 01-04-15 14:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 01-04-15 14:12

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst: 01-04-15 14:12

Mijn merrie had op 2,5 jarige leeftijd een klein fragmentje in de sprong. Ik wilde dit na de keuring op 3,5 jarige leeftijd laten opereren, maar bij het maken van de foto's voor de operatie was het fragment weg.
Vanzelf opgelost.
Je zag wel dat de sprongen niet de gladste waren maar er waren geen losse deeltjes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-15 11:40

Re: OCD bij paarden: eigen ervaringen hiermee

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-15 11:40

Sowieso iedereen bedankt voor de reacties! Toch altijd interessant en nuttig om verhalen van anderen te horen. Ik heb een second opinion gevraagd bij mijn eigen DA (de foto's waren gemaakt bij een andere gespecialiseerde DA) en, ook gezien jullie verhalen, toch besloten dat ik Floris ga laten opereren. Ik wacht er nog wel een halfjaartje mee aangezien boxrust in de lente/zomer me verre van ideaal voor hem lijkt.

**Geplaatst**: 02-04-15 11:59

Geplaatst: 02-04-15 11:59

N_Rouwen schreef:
Sowieso iedereen bedankt voor de reacties! Toch altijd interessant en nuttig om verhalen van anderen te horen. Ik heb een second opinion gevraagd bij mijn eigen DA (de foto's waren gemaakt bij een andere gespecialiseerde DA) en, ook gezien jullie verhalen, toch besloten dat ik Floris ga laten opereren. Ik wacht er nog wel een halfjaartje mee aangezien boxrust in de lente/zomer me verre van ideaal voor hem lijkt.

Scheelt ook voor de bacterie groei in de wond, scheelt een hoop als het niet zo warm is!

Nomineer dit bericht ×