Afgelopen vrijdag heeft mijn fjord (20 jarige merrie) een toeval (ws tia) gehad. Ze lag in de bak, eerst lag ze nog 'rechtop' zeg maar en merkte je weinig. Ineens ging ze haal hals plat naar voren leggen en haar hele onderhoofd vlak in het zand... Dit zag er naar uit. Ook ging ze een soort van snurkend hinniken, ik kan het niet goed omschrijven, maar ik herkende dat geluid wat m'n vorige pony deed tijdens het inslapen. (van meerder hersenbloedingen)
Direct de DA gebeld en die kwam er aan. In die tussentijd (wachten duurt zo lang) ging ze nog een keer helemaal plat liggen lag ze heel licht beetje te stuipen....
Tien minuten voordat de DA arriveerde, stond ze op, schudde wat, liep naar de hoek van de bak en ging mesten. Vervolgens komt ze doodnormaal naar ons toe lopen en ging ze op zoek naar een snoepje in mn jas. Alsof er niks gebeurd was!
De Da heeft haar onderzocht en ze lijkt rechts achter licht atactisch te zijn. Ze heeft pijnstilling en ontstekingsremmers gehad en ze staat voor een paar dagen apart. (Normaal staan ze in een uitloopstal met een kleine verharde uitloop eraan. Sinds twee weken is er een 3 jarige ruin bijgevoegd , ze staan nu dus met drie merries en 1 ruin, zij is duidelijk de dominante merrie)
Voorheen was ze het er totaal niet mee eens als zij even apart moest staan, nu lijkt ze het helemaal prima te vinden, geen zenuwachtig gedraai of gehinnik. Terwijl het eigenlijk wel tegen mijn gevoel in gaat, maar nu is ze wel rustig, anders loopt ze nog een beetje op de ruin te jagen.
Over twee weken komt de DA weer kijken hoe het is.
Gister zijn we een stukje met haar wezen lopen, en ze was al veel beter in balans en echt vrolijk. Liep stevig door.
Maar goed, hoe nu verder... Heeft er iemand ervaringen met toevallen / Tia's?
Ik zet mijn paarden ook in als coachpaard, dat vind ik een serieus risico. Ook wordt er op gereden.
Voorlopig heeft ze een rij-verbod en ik geloof niet dat ik daar komende weken inzet met een sessie. Ik moet er niet aan denken dat er ineens 550 kilo paard opzij valt... (Of gaan ze niet zo steil als beton vallen??) Van de week ging ze echt door haar benen zakken en liet ze zich het laatste stukje vallen.
Ik weet dat het niet zo vaak voorkomt bij paarden, en ik heb echt de bizarre pech dat m'n vorige pony 4 jaar geleden is overleden aan hersenbloedingen... Bij hem kwam het ineens een maand later weer, en toen heb ik hem laten gaan.
Dus ondanks dat ik 'weet' dat een tia ook een eenmalige storing geweest kan zijn, houd ik me hart vast voor de toekomst...
Maar welke opties zijn er dan?? Ze is veel te goed (denk ik) om in te laten slapen. Verkopen of weg geven is geen optie, wat als iemand er strak weer fanatiek op gaat rijden??
Zijn er mensen die na een tia nog op hun paard zijn geklommen??
Die van mij heeft met 13'jaar eens zo iets gehad...ze ging liggen....in de kuil. plat in de wei en kreeg wat stuiptrekkingen...wat epileptisch achtig.... Daarna stond ze op en was dr niets aan de hand....was ze weer volkomen normaal..ze liep in land met veulen..ik reed haar toen niet. .ze was ook niet kreupel oid.
Ze heeft daarna weer veulens gehad en ook gereden, en heb t nooit weer gezien..en ze heeft t ook nooit weer gehad..
@Oomens: Dat soort tijdelijk heeft niks te maken met het al of niet herhaald optreden ervan.
Vaak is er een oorzaak voor tia's te vinden. Het kan bijvoorbeeld aan de hartfunctie liggen. Ik zou proberen om achter de oorzaak te komen. Die is vaak wel te behandelen en zelfs als dat niet kan, wordt het duidelijker voor je.
Dank jullie wel voor de reacties, De dierenarts heeft verder weinig raars kunnen ontdekken, hart , longen klonken perfect. Darmen waren Iets rustiger, maar niet noemenswaardig. Ze heeft haar nog opgevoeld.
Ze kan idd eventueel naar een kliniek en dan voor een mri en scan enzo... Maar dat veranderd verder niks aan het gebeuren en kost een hoop geld. Ik vind dat een paard alle recht op medische hulp heeft, en daar heb ik een mooie rekening voor, maar het moet wel reëel zijn. De dierenarts raadde het in ieder geval niet aan.
Nickas
Berichten: 1176
Geregistreerd: 01-02-09
Woonplaats: Heiloo
Geplaatst: 22-03-15 10:54
Mijn vorige paard heeft een hersenbloeding (wel iets anders dan een tia) gehad op 11jarige leeftijd. Dit was ook na een verhuizing waar hij niet helemaal kon aarden en zich continu druk liep te maken. Ik kende hem overigens toen nog niet, de vorige eigenaar wel. Hij is echt half verlamd geweest en heeft een lange periode van herstel gehad. Maar hij is hersteld en later gewoon weer normaal op gereden. Uiteindelijk is hij 22 jaar geworden en om een hele andere reden aan zijn einde gekomen. Het enige wat hij er uiteindelijk aan overgehouden heeft, was een scheef koppie en hij kon zijn voorbenen niet op slot zetten. Dat laatste maakte dat hij, als hij wilde gaan slapen, voorover kukelde of op een andere manier omviel. Hij was dan wel gelijk weer wakker.
Toen ik hem kreeg (hij was daarvoor mijn verzorgpaard) en hij op een andere stalling kwam te staan, was ik wel heel erg bang dat dit hem weer zou overkomen. Hij was behoorlijk gestrest in het begin. Maar hij is er goed doorheen gekomen en ook met rijden is er nooit iets voorgevallen. Ik heb het wel altijd in mijn achterhoofd gehad maar dat heeft me uiteindelijk nooit weerhouden om met hem op pad te gaan.
Ik heb er geen ervaring mee maar ik kan je wel vertellen dat paarden heel naar kunnen vallen als ze in t hoofd niet goed zijn. Dus idd inzetten lijkt me niet slim.
Mijn pony heeft jaren terug een soort aanval gehad, op advies van de dierenarts verder geen onderzoek naar laten doen, de kans dat je kan behandelen als er iets uitkomt was toen heel klein. Pony loopt nog steeds en als de aanvallen te frequent worden word ze afgemaakt. Dat is natuurlijk lastig te zeggen, ik ben er niet hele dagen en 10 minuten na een aanval is ze weer helemaal normaal. Ik rij er niet meer mee, ze liep voor de wagen maar dat risico vind ik te groot.