Vanmiddag kwam ik aan bij de paarden om te voeren, een extra beurt omdat ik vanmorgen haast had. En dat was maar goed ook.
1 van mijn paarden lag, wat opzich niet zo erg is. Ik ging hooi pakken en hij stond niet op. Mijn andere paard kwam ook niet aanlopen. Ik ernaar toe en op dat moment gingen ze met zn tweeen liggen. Het was doodeng. Geprobeerd omhoog te krijgen, uiteindelijk met geweld maar ze stonden beide niet meer op. DA gebeld en die kwam er onmiddelijk aan.
Langste kwartier van mijn leven heb ik bij ze zitten wachten terwijl ze zich kreunend helemaal op hun zei lieten vallen en lagen te stuiptrekken. Ik dacht werkelijk dat ze dood lagen te gaan en zo hun laatste adem uit gingen blazen
Vlak voordat de DA arriveerde stond er 1 paard op en begon wat hooi te knabbelen. Even daarna stond het andere paard ook weer op. Ze zijn beide opgevoeld, helemaal bekeken en er is bloed afgenomen. Ik dacht meteen aan ze vergiftigd zijn maar heb helemaal niks kunnen vinden.
Ze hadden beide wat lichte koliek verschijnselen en het is echt héél erg toevallig dat ze zo syncroon ineens heel erg ziek werden. Ze hebben een spuitje metacam gehad en staan nu suf te zijn, en een klein beetje vervelend omdat ze niet mogen eten voor ze hebben gemest. Wat ze beide nog niet hebben gedaan.
Ik ben nu aan het wachten op poep. Want er is geen haar op mn hoofd die eraan denkt om nu weg te gaan zonder dat ze hebben gemest.
Het was echt het bizarste wat ik ooit heb meegemaakt en ik ben ook best wel benieuwd wat er uit het bloed komt...