Wie heeft er soortgelijke ervaring. Ik heb een IJslander van 25 jaar. In november is hij voor het laatst mee op buitenrit geweest. Hij deed het toen nog redelijk goed en wil graag mee. Hij was al niet de dikste, vroeger wel, maar de laatste jaren niets meer. Nu wordt hij snel erg mager. Hij krijgt subli seniorpriores. Bijvoer is lastig omdat hij iets aan de lever heeft wat niet te genezen is daardoor mag hij veel voeding niet hebben. Ook heeft hij een verminderde nier werking, waardoor je ook weer met eiwitten op moet letten.
Daarnaast valt het op dat hij, als hij gewoon stilstaat, in ruste, hij zijn balans niet kan houden. Je ziet hem heel langzaam naar voren kiepen en dan moet hij een been bijzetten en dat gaat zo door. Ook als hij bv wegloopt begint hij te zwabberen. Als je hem een beetje wegduwt moet je echt opletten, hij weet niet welk been hij moet verzetten. Hij verliest dan zijn evenwicht.
Ook is mij opgevallen dat hij zowel vandaag als 3 dagen geleden een hele lichte bloedneus had. Maar echt maar een klein beetje. Dat heeft hij echt nog nooit gehad.
Ik laat in ieder geval de da volgende week komen om te overleggen. Maar misschien herkent iemand dit.
Geen een Cushing patient is helaas hetzelfde. De ene wordt moddervet op een hongerdieet, de ander wordt nauwelijks een gram zwaarder ondanks overvoeren. De een wordt constant bevangen, de ander krijgt last van hoefzweren en weer een ander heeft helemaal geen voetproblemen. De een is het hele jaar een teddybeer en de ander zit het hele jaar door strak in het pak. De aandoening is zo vreselijk divers helaas.
Mijn merrie had ook last van haar balans. Die viel op een gegeven moment gewoon om en kon niet meer overeind komen, soort "epilepsie" leek het bijna wel, maar ze was volledig bij bewustzijn. Na 10 minuten spartelen en overeind proberen te komen kwam ze dan eindelijk weer in de benen en was het de eerste tien minuten net een standbeeld, dan durfde ze geen stap te zetten. Na medicatie nooit meer last van gehad.
Pandora2
Berichten: 20417
Geregistreerd: 04-01-13
Woonplaats: Belgie
Geplaatst: 17-01-15 18:04
Als hij snel mager wordt, teren de spieren ook in...wat dan weer een gebrek aan kracht geeft en dat wankelen en zwabberen veroorzaakt...ik zeg ook testen op cushing
Ga ik zeker doen. Ik kom bij de ziekte van cushing niet als symptomen, wankelen ed tegen. Maar ik snap wel dat als er spierverlies is een paard meer kan gaan wankelen. Wat mij zorgen baart is dat dit met de dag erger lijkt te worden.
oneside
Berichten: 158
Geregistreerd: 09-05-12
Geplaatst: 17-01-15 18:25
Let daarbij ook even op met de bloedneus. Even aangeven bij DA.
tamary
Berichten: 31010
Geregistreerd: 19-06-02
Woonplaats: Drenthe
Geplaatst: 17-01-15 18:26
Weet je zeker dat hij nog kan/durft te gaan liggen om te slapen (ivm moeite met opstaan)? Want niet plat kunnen liggen en niet door de gehele slaapcyclus heen kunnen (ook paarden hebben rem-slaap nodig) levert ook een constant wegzakkend paard op dat lijkt om te vallen.
Cushing is ook een goede verdachte, maar samen kan ook, zeker wegens het spier/gewichtsverlies.
Het zou mij ook niet verbazen als hij een tikje in de hersenen heeft gehad. Het is nu altijd aanwezig. Het gaat niet vanmiddag beter dan vanmorgen bv. Hij heeft problemen met het verplaatsen van zijn benen en balans houden. Maar komt hij bij het draadje aan, dan gaat hij weer de andere richting op. Ben heel benieuwd naar de mening van de da.