Hooi Bokkers,
Bij mij op stal word er eeerg moeilijk gedaan over welke paarden wel en niet met elkaar kunnen. Meeste behandelen hun paarden soms als porseleinen beeldjes
Aantal van deze paarden staan dan ook alleen op de wei of paddock (lijntje tussen de landjes), maar ik ben hier meestal wat makkelijker in. Zolang de paarden geen achter ijzers hebben vind ik het soms ruige spelen van paarden geen probleem, het zijn nou eenmaal paarden! Een paard waar mijn paard vaak mee staat te spelen is nogal een ruige speler, hierdoor haal ik mijn paard soms met wat kleine schaafwondjes uit de paddock. Vooralsnog geen probleem vind ik. Toen ik hem vandaag er uit haalde zat er op zijn voorbeen, bij de schouder, een plekje van zo'n 3 cm waar de huid weg was, nou wat betadine zalf erop en weer verder dacht ik. Maar nu blijkt hij toch niet goed te lopen, ga er vanuit dat het niks ernstigs is en met een paar dagen weer weg is.
Gelijk riep ik "hij mag niet meer met dat paard hoor!", maar nu ik er over nadenk weet ik het eigenlijk niet meer.
Wat vinden jullie bokkers, hoe voorzichtig zijn jullie en hoe ruig spelen laten jullie toe?
) Daarom bedoel ik dat als je dat echt wilt voorkomen, dan moet je je paard apart zetten. Wil je dat een paard een sociaal leven leidt, dan moet je hem/haar in de groep zetten. Bij dat laatste heb je wat risico op kwetsuren, van schaafwondjes tot ernstiger. Een middenweg is er simpelweg niet.