De patient in kwestie is mijn supergave, eigenwijze 31-jarige merrie Tessa:

Het begon hartje zomer met:
- lichte koliek
- een virus
- gevolgd door een einschussbeen
- lichte koliek van de antibiotica voor haar einschussbeen, dus antibiotica tijdelijk stopgezet ...
- en natuurlijk kwam haar einschussbeen weer terug
- om vlak nadat ze genezen verklaard was een fikse hoefkneuzing op te lopen
Na een paar maanden rust was het weer raak in oktober:
- weer lichte koliek door de weersveranderingen
- om diezelfde week nog een flinke trap te incasseren in de wei
Dit ging een paar weken goed, maar vorige week:
- was ze ineens verschrikkelijk kreupel en blijkt dat ze hoefbevangen is. Argh!
- om na slechts 1 week helemaal pijnvrij te zijn (da DA kon het gewoon niet geloven haha)
- helaas ging ze bij de 1e keer losgooien in de binnenbak helemaal uit haar plaat (31 jaar hè
) en liep ze de dag erna weer te kreupelen, dus nog maar even doorbehandelen. Afijn, eergisteren liep ze weer rad ...- Verslikt ze zich in haar eten!! (en goed ook, DA zei dat het helemaal tot bovenaan vast zat)
Gistermiddag mocht ze voor het eerst weer even naar buiten en dat heeft ons allebei erg goed gedaan ... behalve een jaap aan mijn vinger toen ze als een malle onder het draad doorstoof omdat ze niet even kon wachten tot ik de knip eraf haalde
Donderdag komt de DA voor de zekerheid weer even langs om naar haar longen te luisteren en dan maandag ook weer om x-rays van haar hoeven te maken wanneer de smid haar ijzers verwisseld. Zou het dan toch eindelijk af zijn?
Duimen jullie mee dat we dit alles in 2015 achter ons kunnen laten, anders zit ik straks aan droog brood en water (... en valium)

