Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-06-06 20:41

Re:

Geplaatst: 01-06-06 20:41

Ik vindt 40 % kans een reele kans op genezing. Maar ik ben het eens dat niet iedereen die kans hetzelfde ziet. Ik zou mijn paard niet onnodig willen laten lijden. Maar ik zou alles doen om hem een kans op overleving te geven(zeker als de kans reeel is).

Ik kan niet in het hoofd van deze betreffende persoon kijken...mischien had ze wel een goede reden voor deze beslissing die ergens op gefundeert was...Iets wat wij niet weten. Ik kan alleen maar zeggen dat het me een waanzinnig moeilijke beslissing lijkt die ik niet mee hoop te maken.

**Geplaatst**: 01-06-06 21:52

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 01-06-06 21:52

Het is best en moeilijke beslissing. Zo heb ik ook twee gevallen.

Nummer 1: merrie is 13 jaar. Is chronisch hoefbevangen door een geboorteprobleem en heeft daarnaast Diabetes. Moet darvoor heel veel energie hebben om het insuline op pijl te houden maar dat kan de bevangenheid niet aan. Ze heeft hele goede tijden gehad maar de laatste paar maand is ze om de 2 weken kreupel en moet de DA behandelen. Die zegt ook we kunnen niks meer doen. Ik heb zelf nog een speciaal voer voor haar gevonden. We hebben 3 weken de tijd het uit te proberen en anders moet ze worden ingeslapen. Klinkt hel hard en vindt het vreselijk maar we proberen nu al van alles 3 jaar lang. Ze krijgt een voedingsupplementen waar een duur sportpaard u tegen zegt en nu ook nog eens heel duur voer. Er is een kleine kans dat dit aanslaat, die kans krijgt ze dan nog maar is nu wel de laatste hoe vreselijk het ook is.

Nummer 2: Merrie is 3 jaar oud. Kreeg droes in de opfok wat naar binnen sloeg en een gat in de hartwand veroorzaakte. Leek in eerste instantie niet zo erg en zou als rijpaard en fokmerrie geschikt zijn. Met zadelmak maken bleek ze bij minimale belasting al problemen te krijgen. Ze kan eigenlijk zo onverwachts omvallen. De specialist zegt dat fokken moet kunnen maar dan heel vroeg in het jaar als het nog koud is. Veel mensen zeggen doe beide weg, laat ze inslapen, dat scheelt je veel kosten en dan kun je opnieuw beginnen.
Maar ik vindt dat als je de mogelijkheden hebt wel alles moet proberen maar een leidensweg moet het niet worden

**Geplaatst**: 02-06-06 00:09

Re:

Geplaatst: 02-06-06 00:09

Als je me vraagt of ik 2500 Euro over zou hebben voor de behandeling van mijn merrie, zou ik zeggen: ja. En dan maakt me de prognose nog nieteens zo veel uit.

Bij een veulen wordt het een heel ander verhaal. Ik heb zelf een veulen gefokt en daar ook wat problemen mee gehad, maar dat was de eerste, en die was voor mezelf. Op een gegeven moment moet je keuzes maken: fok je voor de verkoop en niet voor jezelf, denk ik niet dat je het iemand kwalijk moet nemen dat hij een economische beslissing maakt. Met 40% kans en 2,500 Euro kostenpost zul je een veulen moeilijk met winst kunnen verkopen...als hem al ooit een gewoon gezond leven gegund is. En aangezien de overlevingskans voor een veulen op zich al niet zo best is (hoe was het ook weer, meer dan de helft haalt het 5de levensjaar niet?)....

**Geplaatst**: 02-06-06 00:34

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 00:34

Misschien zou je iemand met reumatische artritis eens moeten vragen wat die met zo'n veulen zou beslissen? En dan zijn wij mensen nog geen eens bewegingsdieren

Juist bij dit soort beslissingen moet je je emoties uitschakelen en je afvragen of een behandeling met 60% kans op echt verschrikkelijke pijn in je gewrichten nog zin heeft.

**Geplaatst**: 02-06-06 00:45

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 00:45

Ik vind het moeilijk een oordeel te geven over de situatie. Ik zou alleen nooit over een nacht ijs zijn gegaan. Ik zou toch zoeken naar alternatieven. Ik weet zeker dat meer wegen naar Rome lijden dan Utrecht.

Daarbij vind ik percentage antwoorden heel vage. Waarom 40 % en niet 50 % en als een paard daarna gezond wordt is het dan niet genoeg procent. Ik vind dat altijd zo een raar antwoord. Heb je van de dierenarts statistische gegevens gekregen die zeiden dat het 40% is. Ik kan daaar parsoonlijk niks mee.

Hetis mijn mening en ik geloof dat zo een beslissing niet zomaar genomen wordt dus oordeel ik niet over de beslssing zelf. Ik wil wel ff aanhalen dat er alternatieven zijn geboden en die had ik toch ff uitgeprobeerd. Niet om jezelf een mooi paard tegeven maar om het paard zelf te laten vechten voor zijn toekomst.

Maar nogmaals het is een beslissing die iemand neemt op dat moment en ik kan niet oordelen over de situatie.

Karl66: Ik heb reumatische artriitus ik weet wat pijn is ik gil het soms uit maar mij mogen ze niet afmaken. Dit onderwerp heeft niks te maken met reuma of zo iets. De kans op herstel is er en die grijp je altijd aan. Ontstekingen in gewrichten is vreselijk maar er is wat aan te doen en gezond leven, rust houden, niet teveel inspanning, voeding kunnen een zeer positieve bijdrage leveren aan de kwaliteit van leven.

**Geplaatst**: 02-06-06 01:00

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 01:00

Senja, mijn vrouw heeft het ook en ik zou met zo'n grote kans op een veulen met verschrikkelijk veel pijn toch ervoor kiesen om het veulen in te laten slapen.

Een paard is een bewegingsdier en moet veel beweging hebben, zeker als veulen. De vergelijking tussen mens en dier kan je in dit geval ook niet maken als het om inslapen gaat. Wel als het om de pijn gaat en dan vind ik het van meer respect getuigen om de moeilijke keuze te maken om je veulen te laten inslapen dan op basis van je eigen emoties het dier een grote kans op veel pijn te geven.

**Geplaatst**: 02-06-06 09:08

Re:

Geplaatst: 02-06-06 09:08

Als je met een klap geld en onder de 50% kans op herstel als weide versiering zit is het voor mij ook klaar. Er zijn paarden genoeg, ook kneusjes genoeg en als mijn paard dan (bijna) enkel nog door kan als grasmaaier hoeft het van mij niet.

Ik heb ook flink in mijn twenter geinvesteerd een paar maanden geleden. Ik heb haar als (toekomstig) fokmerrie(als hoofddoel) en sportpony gekocht, nu kan ze alleen nog door als sportpony verder.
Als je alleen als gezeldschaps pony verder gekunt had was het (helaas voor haar) over geweest. Het is gelukkig een vechter en ze doet het nu weer super.

Als de kans wel aanwezig is voor volledig herstel wil ik een stuk verder gaan dan voor echte twijfel gevallen of als ze alleen maar wat opgelapt worden.

**Geplaatst**: 02-06-06 09:46

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 09:46

libke schreef:
Ik kreeg eerlijk gezegd van de chirurgen 5 à 10 % kans bij kleine Fighter ...maar ik had zoveel gedaan om de dekking ,11 maanden met spanning gewacht op het veulen ...en dus heb ik met heel veel plezier dat éne kleine sprankeltje hoop van het hele vet-team gegrepen ..omdat ik die beslissing nam om toch te gaan behandelen stond heel de kliniek achter mij ..het was voor hun nieuw ...Er was bij ons ook afgesproken dat we na een week een fikse verbetering moesten zien anders was het einde verhaal maar kleine veulens zijn zo sterk en willen zo graag overleven dat ik de 2 maanden dat wij Fighter intens moesten pijnigen om de pezen en banden te rekken er schreinend hebben bijgenomen en het resultaat mag er zijn

Ik vind het super dat het allemaal goed is afgelopen maar persoonlijk zou ik een andere beslissing genomen hebben.
Desondanks ben ik vorig jaar niet een topic begonnen om te zeggen dat ik het anders gedaan zou hebben.

Ik heb groot respect voor degene die snel de knoop door durven te hakken om een dier lijden te besparen. Ik ben daar zelf minder goed in en laat mijn eigen gevoel dan een belangrijkere rol spelen dan die van het dier en dat is eigenlijk niet goed.

Verder is het van achter je beeldscherm altijd moeilijk om te zien hoe de situatie te plekke is. Vaak zie je bij een dier wel of hij nog de wil om te vechten heeft en als dat er niet is moet je zeker niet meer gaan dokteren.

Laatst bijgewerkt door Apple op 02-06-06 22:39, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: verwijzing verwijderd

**Geplaatst**: 02-06-06 12:57

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 12:57

Karl66 schreef:
Senja, mijn vrouw heeft het ook en ik zou met zo'n grote kans op een veulen met verschrikkelijk veel pijn toch ervoor kiesen om het veulen in te laten slapen.

Een paard is een bewegingsdier en moet veel beweging hebben, zeker als veulen. De vergelijking tussen mens en dier kan je in dit geval ook niet maken als het om inslapen gaat. Wel als het om de pijn gaat en dan vind ik het van meer respect getuigen om de moeilijke keuze te maken om je veulen te laten inslapen dan op basis van je eigen emoties het dier een grote kans op veel pijn te geven.

Karl66 Ik ben het met je eens hoor dat je een dier niet kan vergelijken met een mens. Ik heb ook geen kritiek op de beslissing ik zou het alleen zelf anders doen. Ik vind een kans van 40% groot(wat is 40% en waarop is die gebaseerd) Ik vind dat je in deze je emotie niet kan uitschakelen en alleen rationeel moet denken. We zijn niet bezig met machines maar met dieren.

Ik begreep uit het verhaal dat er bij genezing niet of nauwelijks schade zou optreden als dat het geval is mag het paard zelf kiezen wat het wil. Dit is maar een filosofie van mij hoor. Kijk als het paard een leven lang met pijn zou lopen dan zou voor mij de beslissing makkelijk zijn. Als er bij genezing een gerede kans is op pijvrij en een normaal bestaan dan zou ik die gok altijd nemen.

Wat ik heb gezegd is mijn denkwijze niet meer als dat. Ik kan niet zeggen of de betreffende keuze een goede of een slechte is. Ik wil daar ook nooit iemand op veroordelen door mijn denkwijze neer te zetten kan je andere helpen die ook voor een moeilijke beslissing staan daarom zet ik het er neer, niet meer als dat.

Maar goed de beslssing is genomen en dat is altijd beter als geen beslissing nemen.

**Geplaatst**: 02-06-06 13:22

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 02-06-06 13:22

Ik heb zelf reuma, dag en nacht pijn en er zijn ochtenden dat ik mijn armen niet hoog genoeg krijg om mn haar te kunnen wassen...
Ik ben springlevend, en blij dat ik leef, maar heb wel getwijfeld aan de kwaliteit van leven nu....
Dus... voor een veulen, een dier wat zoveel meer beweegt dan de mens en zoveel meer gewicht moet dragen, ik zou hem hebben laten gaan....

In dit soort situaties komen emoties en verstand in de knel... maar moet je je verstand laten spreken....

**Geplaatst**: 02-06-06 20:40

Re:

Geplaatst: 02-06-06 20:40

Erg lastig. Josiane moest als 5 jarige paard met spoed naar Utrecht. Uiteindelijk heeft ze daar 120 dagen!!! gestaan. Een paar dagen heeft ze tussen leven en dood geleefd. De eigenaar werd speciaal opgebelt met de vraag of ze moesten afspuiten of doorgaan... er werd wel bij gezegd dat ze nog steeds aan het eten was en dat ze niet opgaf.
Ze heeft het gehaalt en geniet nu van haar leven en we zijn 10 jaar verder.

Ik ken ook een veulen wat kreupel in de wei liep en waar van werd gezegd dat valt wel mee. Uiteindelijk sleepte hij met zijn voorbeen en gebruikte het niet meer. Is naar een kliniek gebracht en bleek ook gewrichtsontsteking te hebben. Is 6 keer opengemaakt, terwijl 5 keer ofzo het maximum was. Kreeg thuis een terugval en moest er weer heen. Maar is het nu een op en top gezonde 4 of 5 jarige!

**Geplaatst**: 03-06-06 07:28

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 03-06-06 07:28

Ik heb het 15 jaar geleden gedaan,mijn veulen werd toen met poly artrites geboren .
Hij was 3 dagen oud toen hij samen met zijn moeder naar utrecht ging.
Ze gaven hem helemaal geen kans,

En ik zei dat ze alles moesten doen om hem beter te maken.
Hij heeft daar 7 weken gestaan en is gespoeld en kreeg medicijnen.
Ik zelf gaf hem ook nog zelf elke dag een eigen gemaakte goedje

Toen ik na 7 weken hem weer mee naar huis nam gaven ze me nog steeds weinig kans,maar ik gaf niet op.
Hij groeide op tot een vrolijk paardje dat niet snel opgaf.(wat lijken we toch op elkaar)
Uiteindelijk had hij er geen last meer van ,en we hebben veel rij plezier gehad,(gesprongen ,dresuur en buitenritten)
Ben nog een keer langs utrecht geweest met een foto van hem en aan de dierenarts laten zien die hem toen behandeld had en opgegeven had.
Hij kon zijn ogen niet geloven

Nu na 15 jaar plezier moet ik hem helaas laten inslapen (na de zomer)
Maar dat heeft niets met die artrites te maken.
Als ik dus weer voor zoon zelfde keus kom te staan,doe ik het zo weer

kijk maar voor foto's van hem in mijn profiel

shantih mijn beste vriendje ooit!!!!!

**Geplaatst**: 03-06-06 07:54

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 03-06-06 07:54

Afgaande van de beschikbare info zou ik wel zijn doorgegaan. MAar ik ben dan ook een emotionele paardeneigenaar en niet voorde verkoopwinst. Een dier in mijn bezig wordt bijna gelijk gezien als een kind. Maar, ook ik ga niet tot het oneindige en als er geen zicht is op leven zonder chronische pijn zodat een paard niet zonder zware pijnstillers kan leven is het voor mij ook over.
De 40% die genoemd wordt is mij niet duidelijk. Als ik dat zou horen ga ik ervan uit dat 40% is op volledig herstel tot sportpaard. Zag ook nergens in haar verhaal staan dat 40% herstel was naar grasmaaier. Als een dierenarts met mij praat over herstel en kans is dat altijd naar sportpaard. Daarom kon ik mijn paard vorig jaar laten afkeuren voor de sport en zelfs afvoeren als ik zou willen. Sport is voor mij ondergeschikt, ben zelf aan de gang gegaan en heb hem weer aardig in training staan. Weet ook dat vele mijn paard al lang hadden weggebracht, maar zo ben ik dus niet.
Let wel, het is voor een ieder een eigen beslissing waar je zelf voor 100% achter moet staan. Ik vertel alleen mijn mening die ik niet wil opleggen aan anderen.

**Geplaatst**: 03-06-06 08:27

Re:

Geplaatst: 03-06-06 08:27

Ik zou het een zeer lastig besluit vinden. Zeker omdat het een jong dier is.
Ik heb zelf gewrichts- en peesklachten en weet dus hoe gruwelijk veel pijn dat kan doen. En dan kan ik het nog benoemen en als het echt te erg is een pijnstillert nemen. Ook dan zien mensen (als ik niets) zeg, niets aan de buitenkant. Ik beweeg hooguit wat stijf. Bij een paard met dergelijke klachten die stijf is, wordt al gauw gezegd dat hij maar in beweging moet komen. En ook dat is dus zeer pijnlijk en het dier heeft niets te vertellen. Voor mij reden om een paard met artrose/artritis als ik dat zou hebben dus echt op pijnstillers te houden tot dat niet meer wel en dan (hoe moeilijk ook voor mij) te kiezen voor inslapen.

Voor een veulen vind ik dat dus helemaal ingewikkeld. Hoeveel pijn doe je een dier aan. Hoe groot is de kans dat je een diertje hebt waarbij de ziekte wel stopt, maar de pijn door te grote schade blijft. Dan heb je een bosveulen met een leven van pijn voor de boeg, zonder dat het dier kan aangeven dat het vandaag wel heel erg is en een pijnstiller echt nodig is.

Ik zou dus kiezen voor wel de behandeling proberen, maar tegelijkertijd in het achterhoofd houden dat lang doorgaan niet eerlijk is en veel pijn voor nu en wellicht de toekomst oplevert. En dan ook de consekwenties van niet voldoende aanslaande behandeling nemen.

**Geplaatst**: 03-06-06 09:19

Re:

Geplaatst: 03-06-06 09:19

Ik heb vorig jaar voor de beslissingen gestaan: opereren of laten inslapen, ze was bij voorbaat al afgekeurd als sportpony en verder was het de vraag of ze als recreatie pony zou kunnen dienen, verder was de kans dat ze gewoon pijnloos in de wei kon staan zeer groot. Ik heb gekozen om te opereren, ik vond dat ik haar die kans moest geven, ik heb met haar alles gedaan wat ik wilde, dus vond het niet eerlijk om haar die kans niet te geven omdat ze dan evt. alleen als weide versiering zou mogen dienen.
We zijn nu bijna 1 jaar verder, na 3 maanden mocht ik weer 'n rondje op haar stappen, echter bleef ze onregelmatig in draf, in de winter namen we het besluit dat wanneer ze niet fatsoelijk op wei kunnen staan dat we ze zouden laten afmaken. Na 'n scan in februari vertelde de DA dat ze wel gewoon op wei kon staan, maar dat het de vraag was of ze ooit zuiver in draf zou kunnen lopen. Nu, na bijna 1 jaar loopt ze sinds 2 weken zuiver in draf. Ik ben blij dat ik doorgezet heb en haar die kans heb gegeven. Maar hier hebben we het over een paard die ik al een aantal jaar heb en een emotionele band mee heb. Ik kan niet zeggen wat mijn besluit zou wezen als het hier om een veulen zou gaan.

**Geplaatst**: 03-06-06 12:05

Re:

Geplaatst: 03-06-06 12:05

Gisteren op de manege bracht ik dit verhaal ter sprake. Iemand daar die niet op bokt zit vertelde mij dat ik het volgende verhaal hier neer mag zetten:

Zij heeft 4 jaar geleden hetzelfde gehad en besloten ook voor de behandeling te gaan. Zij was na 2 jaar dokteren 5500 euro armer en heeft alsnog het paardje dood laten spuiten omdat het wel degelijk veel pijn leed en zij kende hierdoor nog 3 gevallen.

Dus er zijn wel degelijk situaties waar het anders bij uitpakt als bij de mensen die hier voorbeelden geven van hoe fijn het is om tegen de verwachting in toch een leuk en gezond paard over te houden.

En de mensen waar het toch goed bij afgelopen is raad ik aan ook een lot bij de staatsloterij te kopen want die zijn onder een gelukkig gesternte geboren misschien.

**Geplaatst**: 03-06-06 12:25

Re:

Geplaatst: 03-06-06 12:25

Wat mij opvalt is dat er reacties zijn waarin een vergelijking wordt getrokken tussen mensen en paarden.
Een paard leeft in het nu en is dus ongelukkig als hij pijn heeft omdat hij niet weet dat het na een tijdje misschien beter wordt en hij dan nog een lang en gelukkig leven tegemoet gaat. (als dat al zo is)
Veder heeft een paard ook geen idee wat er met hem gaat gebeuren als ze hem laten inslapen of hij heeft er in ieder geval niet meer idee van dan dat hij onder narcose gebracht wordt.
Ik denk dat daar wel een heel groot verschil zit waar nog wel eens aan voorbij gegaan wordt.

**Geplaatst**: 03-06-06 18:28

Re:

Geplaatst: 03-06-06 18:28

Katja schreef:
Wat mij opvalt is dat er reacties zijn waarin een vergelijking wordt getrokken tussen mensen en paarden.
Een paard leeft in het nu en is dus ongelukkig als hij pijn heeft omdat hij niet weet dat het na een tijdje misschien beter wordt en hij dan nog een lang en gelukkig leven tegemoet gaat. (als dat al zo is)
Veder heeft een paard ook geen idee wat er met hem gaat gebeuren als ze hem laten inslapen of hij heeft er in ieder geval niet meer idee van dan dat hij onder narcose gebracht wordt.
Ik denk dat daar wel een heel groot verschil zit waar nog wel eens aan voorbij gegaan wordt.

Hier ben ik het dus niet mee eens,mijn shantih had artrites aan 4 gewrichten en had wel degenlijk pijn,maar hij vechten voor zijn leven en wilde dol graag door mensen die hem kennen zullen dit beamen.
Ze geven zelf wel aan wanneer het hun tijd is.

**Geplaatst**: 03-06-06 19:34

Re:

Geplaatst: 03-06-06 19:34

shantihdior schreef:
Hier ben ik het dus niet mee eens,mijn shantih had artrites aan 4 gewrichten en had wel degenlijk pijn,maar hij vechten voor zijn leven en wilde dol graag door mensen die hem kennen zullen dit beamen.
Ze geven zelf wel aan wanneer het hun tijd is.

Ja daaaaag zo'n onzin heb ik maar zelden gehoord. Natuurlijk vecht een paard voor z'n leven. Ik heb er nog nooit een zelfmoord zien plegen. Maar het paard snapt niet waarom ie leeft en waarom hij zo'n pijn heeft. En hoe geeft ie aan dat het z'n tijd is?? Fluistert hij dat in je oor of zo.... Tjonge jonge. Niet te veel naar tekenfilms kijken a.u.b.

**Geplaatst**: 03-06-06 19:37

Re:

Geplaatst: 03-06-06 19:37

Hmm vertel dat maar tegen het paard dat in de wei de meeste dagen staat te creperen van de pijn, al een jaar of drie geen stap fatsoenlijk kan doen en in leven wordt gehouden omdat zijn baasje zoveel van hem houdt.

**Geplaatst**: 03-06-06 19:49

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 03-06-06 19:49

Mensen WILLEN zien dat een paard wil leven... waarom? OMdat ze dan zelf de knoop niet door hoeven hakken...
Maar of dat in alle gevallen het beste is voor het paard? Ik denk nee....

Tuurlijk zijn er gevallen dat het goed komt..... maar er zijn nog veel meer gevallen waarin het niet goed komt en een paard onnodig moet lijden...

**Geplaatst**: 04-06-06 06:50

Re:

Geplaatst: 04-06-06 06:50

slimmerik schreef:
shantihdior schreef:
Hier ben ik het dus niet mee eens,mijn shantih had artrites aan 4 gewrichten en had wel degenlijk pijn,maar hij vechten voor zijn leven en wilde dol graag door mensen die hem kennen zullen dit beamen.
Ze geven zelf wel aan wanneer het hun tijd is.

Ja daaaaag zo'n onzin heb ik maar zelden gehoord. Natuurlijk vecht een paard voor z'n leven. Ik heb er nog nooit een zelfmoord zien plegen. Maar het paard snapt niet waarom ie leeft en waarom hij zo'n pijn heeft. En hoe geeft ie aan dat het z'n tijd is?? Fluistert hij dat in je oor of zo.... Tjonge jonge. Niet te veel naar tekenfilms kijken a.u.b.

Nee ik kijk niet naar tekenfilms ,maar naar mijn paard.
Hij was ooit het gelukkigste,vrolijkste paard wat ik ooit gekend heb,
maar nu moet ik hem laten gaan want hij is niet meer dat vrolijke paardje.
Is dat niet een manier om mij te vertellen dat............
En iedereen die hem kent zal het zelfde zeggen.

**Geplaatst**: 04-06-06 10:33

Re:

Geplaatst: 04-06-06 10:33

Mijn merrie staat met haar veulen in utrecht, bij haar is tijdendens de zwangerschap haar buikspier op 2 plaatsen gescheurd 1 bij de aan hechting van de ribben deze zou operatief nog te herstellen zijn 1 bij het bekken deze is daar helemaal van afgescheurd en is niet te herstellen, de kans op koliek is groot en de kans op beschadiging van buiten af is ook groot ( loopt een speels veulen naast, die graag tegen alles en iedereen opsteigert)
Jolly is in leven gehouden om het veulen op te voeden, staat nu op voledige stalrust, over 4 maanden gaan we kijken of utrecht nog wat voor haar kan doen, anders is het einde verhaal voor haar, weitje zal niet gaan omdat ze te veel kontrole moet hebben en de risico's gewoon te groot zijn, Jolly is mijn alles, maar voel er weinig voor om haar zo door te laten leven, en ik zou dus moeten wachten, tot ik te horen krijg van utrecht, dat er echt niets meer aan te doen valt.
Had dit het veulen betreft was mijn reaktie anders geweest en was de beslissing, het zelfde geweest als bij degene waar dit verhaal over gaat.
Jol leeft nu eigenlijk alleen nog maar voor haar veulen, en dat is voor haar geen leven het is een zeer hard werkende merie, die graag wil werken, dit moet voor haar een hel zijn, zou dan ook niet eerlijk zijn haar, als "grasmaaier"met alle risico's door te laten leven.

**Geplaatst**: 04-06-06 10:47

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 04-06-06 10:47

Mijn paardje is als ik heel eerlijk ben eigenlijk meer kreupel mank en onderweg als dat ik al echt lol met haar gehad heb. Ik had haar net toen was ze onhandelbaar met rijden. Na een half jaar werd ze hoefbevangen. Daar was ze van genezen. Toen kreeg ze een peesblessure die drie maanden duurde. Toen die na drie maanden goed was en ik weer mocht beginnen. Mocht ze een uurtje per dag op het land en ja hoor weer bevangen

. Dit heeft ongeveer bijelkaar anderhalf jaar geduurd voor ik dr weer goed had. En de dierenarts had mij gezegt te stoppen met behandelen. Maar ik wilde dat niet ook niet als ik mij bedacht nooit meer met haar te kunnen rijden. Alles kwam "goed" voor zover dat kan bij een bevangen paardje. Toen heeft ze wel meerdere malen nog onregelmatig gelopen een keer een hoefijzer in dr leven (de lip ervan) toen heeft ze ook goed kreupel gelopen. Later heeft ze nog eens een zware wormeninfectie gehad en daarboven op lendevuur. Dat heeft ook weken geduurd voor ze weer goed was. Toen heb ik een anderhalf jaar goed geluk met haar gehad. Maar helaas ze werd weer kreupel vorig jaar maart, dit maal waren twee van dr pezen half door. Dit heeft tien maanden geduurd en dat waren echt tien zware maanden met stappen stappen en nog eens stappen! Toen waren we weer net bijna opgebouwd (rij recreatief vooral polder ritjes draven stappen heel soms wat galop) ook in de bak waren we weer rustig aan de gang. Tot we op een avond weer even een klein stukje naar buiten gingen. Het was donker en we konden vrij weinig zien van dr bewegingen. Maar ik hoorde het des te beter ze liep onregelmatig. Dit heeft twee dagen geduurd. En al die tijd wel beweging blijven geven maar heel rustig. En op een avond zei ik nog ik vind haar niet rad lopen. Maar stal genoten zeiden nog nee ik zie helemaal niks. Maar het zat mij niet lekker. Een paar dagen later had ze na het rijden een dikke pees. De dag erna met wandelen weer erna pas. Dus dat zat natuurlijk niet goed! Ik naar de kliniek en ja hoor een scheurtje in dr pees

. Weer drie maanden stappen. Ondertussen zitten we nu op vier maanden stappen en ze is nog niet goed! Er zijn er natuurlijk wel een paar geweest die zeiden van wanneer stopt het een keertje...? Maar ik kan het niet, ik kan dr niet weg doen als ik in dr ogen kijk...! De gedachte alleen al, verkopen kan zoiezo niet want een ander hoeft mijn problemen niet! En afmaken...NEE

Nooit tenzij ze zelf echt niet meer wil. Maar ze heeft er zelf nog veel te veel zin in! Maar ik kan mij soms wel voorstellen dat sommige mensen het helemaal zat zijn hoor! Die momenten heb ik ook. Maar gelukkig ben ik nog steeds veel te blij met mn paardje en blijft ze nog heel lang bij mij!

Ik lees hier veel over onnodig laten lijden. Maar mijn paardje heeft natuurlijk pijn gehad. Maar ik denk dat als ik haar los laat in het land en ze rent en bokt en is vrolijk...Dat het nog niet haar tijd is en het voor mijn een teken is dat ze nog altijd plezier heeft in dr leven. Want ook al heeft ze al veel blessure's achter de rug, ze is bij mij geen kasplantje. Ik loop veel met haar ze staat op de wei met een ander paardje waar ze het goed mee vinden kan. En de hele winter heeft ze (ook met dr peesblessure wel op een klein stukje natuurlijk) buiten gestaan met haar soortgenoten.

**Geplaatst**: 04-06-06 17:14

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Geplaatst: 04-06-06 17:14

Hele moeilijke discussie, want wanneer is een leven paardwaardig? Iedereen heeft daar zijn eigen gedachtes over.

Bij mijn 4 jarige shetlandruin werd koliek geconstateerd. We hebben 2,5 week langs alles geprobeerd. De koliek was weg, maar toch was er iets waardoor hij niet opknapte. De dierenarts heeft ons van begin af aan begeleid en de pony werd eigenlijk steeds magerder. Na 2,5 week is er weer bloed afgenomen. Toen werden er spierafbraakcellen gevonden, teken dat hij zijn eigen lichaam aan het "opeten" was. Zijn huid liet ook met haar en al los.. Toen was keuze, hoe moeilijk ook, meteen gemaakt. De dierenarts had niet verwacht dat hij zo snel achteruit zou hollen, maar vond onze beslissing ook de juiste.

Bij mijn andere paard, m'n 23 jarige arabier was het heel ander. Zaterdag avond werd hij ziek, weer dachten we koliek, dezelfde verschijnselen. De dierenarts voelde ook een ophoping, maar verwees ons een paar uur later met spoed door naar de kliniek. Zondag in de kliniek bleek dat hij een tumor ter grootte van een voetbal in zijn buikwand had. Het was heel duidleijk op de echo te zien. De tumor zat tussen de darmen, tegen de ruggewervel aan en deed hem nu dus behoorlijk pijn.. Volgens de DA kan dat jaren goed gaan en ineens is er de druppel..Dat was nu.. Opereren werd wel voorgesteld, hij had alleen nog geen 5% kans op slagen omdat de tumor te hoog in de buikholte zat. Daarnaast speelde zijn leeftijd mee, hij zou waarschijnlijk ook niet uit de narcose komen.. Tevens waren er nog wat andere factoren als bloedwaarde's ed. die ervoor zorgde dat alles bij elkaar de kans gewoon te klein was. De kliniek heeft het me wel 10 keer uitlegd, en alhoewel ik toen wist dat het juiste keuze was, paardwas echt zichzelf niet meer, had duidelijk teveel pijn, denk ik nu soms nog wel eens dat we misschien wel hadden moeten opereren... maar of dat eerlijk was geweest..

Nomineer dit bericht ×