Thomas had gister gelukkig 1 van z'n betere dagen en het lijkt dat net of ie dat wil laten merken.
Met alles komt er dan ineens zoveel kracht van achteren.
Met aandraven en met aanspringen in galop leek het wel of we een meter loskwamen, zo overdreven sprong ie aan.
Daardoor moest ik zo lachen, dat Thomas er, om de lol te vergroten, nog wat schrik-moves achteraan deed, waardoor ik helemaal niet meer bijkwam.
Ik hoop nog heel wat lol samen met hem te mogen hebben voor z'n pensioen er aan komt.
En we kunnen altijd nog gaan wandelen.