Bokt.nl

nikkel schreef:

Littleroosie, als het ter bevestiging is, dan kan ik daar bij nader inzien wel inkomen. Nelleke, neem jij het paard dan over.?

tamary schreef:

Elisa2 schreef:

Klopt, maar er zijn er met dit soort klachten die het super doen dus lijkt me best het onderzoeken waard? Tenzij hij van nature al heel paniekerig oid is.

Probleem is dat je pas uitvindt dat het riskant is als paard voor de kar aan de ren is, en dat kan meteen zijn of zelfs pas jaren later ... Mennen is mooi, maar ongelukken er mee zijn ernstiger door complicatie kar er achter.

Gini schreef:

Los van dit verhaal waarin ik inslapen zeker een optie vind als het paard niet pijnvrij paard kan zijn, ga ik persoonlijk wel slecht op dit soort reacties:

Zonnetje81 schreef:

Naast of het eerlijk is richting het paard verbaas ik me. Hier heeft iedereen een geldboom om een paard 20 jaar als grasmaaier te houden. En is het meteen tot in de eeuwigheid. Zo werkt het leven niet.

Een paard waar je niet op kan rijden is nog steeds een paard. Een levend wezen dat een bepaalde leeftijdsverwachting heeft en inderdaad onderweg ergens kan sukkelen met de gezondheid. Als je die verantwoordelijkheid en dat risico niet wilt, bestaan er maneges, bijrijdpaarden en andere constructies waarbij je alleen een dienst afneemt.

Ibbel schreef:

Het is geen schande om een paard met een ernstige blessure en een slechte prognose te laten inslapen.

Het is ook geen schande om dat te doen als dat paard door er heel veel geld tegenaan te gooien misschien wél nog kan functioneren. Zelfs niet als je dat geld wél hebt, laat staan als je dat geld niet hebt. De afweging: wat kost het, hoe groot is de kans dát een operatie slaagt, hoe lang duurt de revalidatie, wat kost dat en hoe goed moet ik rijtechnisch kunnen rijden om het dier na de operatie heel te houden is een afweging die je echt goed moet maken. Ook met een geldboom in de tuin.

Het is ook écht geen schande om te zeggen: ik wil mijn geld niet misschien wel 20 jaar lang aan een weidepaard uitgeven, want dan kan ik die 20 jaar lang geen rijpaard betalen. Die keuze mag je 'gewoon' ook maken - al zal half bokt mogelijk zeggen: "foei, je houd een paard dat onbruikbaar is gewoon aan. Dan maar geen rijpaard."
Jouw geld, dat kan je maar 1x uitgeven, en jouw hobby. Mag je best keuzes in maken. Bovendien, je hebt alsnog áltijd die zorg: "hoe gaat het vandaag met 'm." Dat vreet aan een mens.

Bovendien, wie zegt dat dat paard als weidepaard alsnog niet 24/7 met rugpijn rondloopt?

Wat je niet moet doen is je verantwoordelijkheden ontlopen door zo'n dier te verkopen of weg te geven.

Gini schreef:

Los van dit verhaal waarin ik inslapen zeker een optie vind als het paard niet pijnvrij paard kan zijn, ga ik persoonlijk wel slecht op dit soort reacties:

Zonnetje81 schreef:

Naast of het eerlijk is richting het paard verbaas ik me. Hier heeft iedereen een geldboom om een paard 20 jaar als grasmaaier te houden. En is het meteen tot in de eeuwigheid. Zo werkt het leven niet.

Een paard waar je niet op kan rijden is nog steeds een paard. Een levend wezen dat een bepaalde leeftijdsverwachting heeft en inderdaad onderweg ergens kan sukkelen met de gezondheid. Als je die verantwoordelijkheid en dat risico niet wilt, bestaan er maneges, bijrijdpaarden en andere constructies waarbij je alleen een dienst afneemt.

Gini schreef:

Een paard waar je niet op kan rijden is nog steeds een paard. Een levend wezen dat een bepaalde leeftijdsverwachting heeft en inderdaad onderweg ergens kan sukkelen met de gezondheid. Als je die verantwoordelijkheid en dat risico niet wilt, bestaan er maneges, bijrijdpaarden en andere constructies waarbij je alleen een dienst afneemt.

Gini schreef:

Los van dit verhaal waarin ik inslapen zeker een optie vind als het paard niet pijnvrij paard kan zijn, ga ik persoonlijk wel slecht op dit soort reacties:

Zonnetje81 schreef:

Naast of het eerlijk is richting het paard verbaas ik me. Hier heeft iedereen een geldboom om een paard 20 jaar als grasmaaier te houden. En is het meteen tot in de eeuwigheid. Zo werkt het leven niet.

Een paard waar je niet op kan rijden is nog steeds een paard. Een levend wezen dat een bepaalde leeftijdsverwachting heeft en inderdaad onderweg ergens kan sukkelen met de gezondheid. Als je die verantwoordelijkheid en dat risico niet wilt, bestaan er maneges, bijrijdpaarden en andere constructies waarbij je alleen een dienst afneemt.

Bieden schreef:

Ik lees dat het diertje te berijden was tot het wat meer doorgevraagd werd.

Hutcherson schreef:

Zijn er daadwerkelijk botafwijkingen/vervormingen gezien? Bij kissing spines bij jonge paarden kan het ook zijn dat de m. Latissimus dorso extreem gespannen (hypertoon) is (en vaak dan de m mulitifidi ook) die zorgen dat de compressie op de wervelkolom verhoogt en de ruimte tussen de spinozi (de doornuitsteeksels) verkleint waardoor het effectief elkaar raakt zonder dat er botafwijkingen zijn. Dan zit het puur in de musculatuur en neurologie en is het zaak dit op te lossen. Een spier wordt nooit vanzelf gespannen, dat wordt altijd neurologisch aangestuurd.

Wellicht is dit nog een optie?

Gini schreef:

Zonnetje81 schreef:

Ik verbaas me steeeds meer. Tegenwoordig is alles zielig maar een paard met KS berijden omdat je gewoon ten koste van alles het toch moet proberen, grenzen opzoeken of over grenzen heen gaan vanwege je plezier of omdat iemand bedacht heeft 'dat je een dier niet mag opgeven' is DOODNORMAAL????

De mensheid is gek geworden.

Je zit zo in de emotie dat je niet leest wat ik schrijf.

eshz schreef:

Soms doen zulke paarden het nog wel goed voor de wagen. Mocht je toch nog iets willen proberen.