Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 09:58

Geplaatst: Gisteren, 09:58

Mijn paard is de afgelopen twee jaar ook veranderd in het gedrag. Hij is wat rustiger geworden, maar wel volop in bloei. Hij vindt het nog steeds leuk als we iets gaan doen of een wandeling gaan maken buiten. Eerder kon hij nog wel eens spoken, vooral onder het zadel. Nu is dat echt wel minder. Ik denk dat het bij hem zit, dat hij nu alleen nog senioren ritjes doet en niks meer "moet" wat hem misschien eerder wel pijn deed, vanwege zijn artrose/mankementen.[/quote]

Of je ben zelf kalmer geworden omdat het “ moeten” weg is ?

**Geplaatst**: Gisteren, 18:45

Geplaatst: Gisteren, 18:45

Mijn merrie wordt straks 19 en heeft ook wat kwaaltjes. Artrose, maar ook verbening van het hoefkraakbeen. Haar rug begint nu ook wat te zakken, kuiltjes boven haar ogen heeft ze niet en ze is nog steeds te snel te dik. Nu in de winter is ze soms stijf maar als ze goed opgewarmd is loopt ze als een zonnetje. Korte bochten heeft ze moeite mee, dat zie ik duidelijk. Als ze haar rust pakt zonderd ze zich wat meer af van de groep en waar ze vroeger hoog in rang stond is dat inmiddels meer in de middenmoot. Ik ben pas begonnen met groenlipmossel en ben benieuwd of dat nog wat ondersteuning biedt. Maar idd, het is soms lastig om ze te zien veranderen. Ik heb haar vanaf veulen en dan is het besef daar wel, haar 'beste' jaren zijn geweest. Desondanks trainen we nog wel, lekker rustig aan, en soms wil ze niet rustig aan dus dan voelt het wel als je juiste keuze om nog fijn samen bezig te zijn.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:44

Geplaatst: Vandaag, 08:44

Ander gedrag gaan vertonen is inderdaad wel een goede graadmeter vind ik.

Nou is mijn oudje altijd al een luiwammes geweest. Eentje die niet perse stond te popelen om te werken maar in het werk wel enthousiast kon worden. En dat is hij nu nog steeds. Gecombineerd met stijfheid en artrose nu dus. Omdát ik hem al zo lang ken kan ik dus ook tegen mijn bijrijder zeggen: Gewoon gáán. Als hij halverwege het bos nog steeds geen enthousiasme of looplust heeft hoef je je pas zorgen te gaan maken. Maar dat is wel makkelijker met 27 jaar ervaring met hem, dan met 3 jaar ervaring met een paard.

Dus ben ik wel die heks die tegen hem zegt: lópen oude gek }:)

Als je met dit specifieke paard aan de slag gaat met de mentaliteit 'lekker rustig aan' was hij op zijn 15e al met pensioen gegaan....

**Geplaatst**: Vandaag, 10:11

Geplaatst: Vandaag, 10:11

Ik vind het een nare gedachte dat oudere paarden pijn lijden door artrose en een slechter wordend gebit.Daarom neig ik zelf naar ontzien ipv voorwaarts houden .
Ik vind het lastig te zien of een paard niet wil of niet kan met rijden .

**Geplaatst**: Vandaag, 10:32

Geplaatst: Vandaag, 10:32

Dat vind ik ook een lastige. Daarom vorig jaar nog met röntgen gecheckt op EORTH. En binnenkort ook benen en voeten weer eens op de röntgen. Mijn paard is snel te dik, is ook insuline resistent, dus helemaal stil zetten is ook geen optie. Hard werken hoeft ze niet maar in beweging blijven is wel noodzakelijk.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:46

Geplaatst: Vandaag, 13:46

Die van mij heeft helaas grijze haren bij de fournituren van het halster gekregen. In dit geval is het toch echt ouderdom, had ze vroeger niet.
En de linkergalop heeft ze duidelijk minder sprong dan vroeger. Maar ik rij haar niet anders dan vroeger, ik spring er gewoon mee. Ik durf niet zo hoog meer, maar ook al wordt ze in mei 23, anders rijden of trainen, nee, dat gaan we niet doen, ik rij alleen wat korter sinds ik geen wedstrijden meer rij, en dat is al 15 jaar geleden. Ook met buitenrit gaan we soms nog even echt HARD. Paard blij, ik blij. Ik rij haar alleen niet meer moedwillig in de krul voor de wedstrijdhouding, iets wat vroeger natuurlijk moest omdat we serieus wedstrijden reden. Klinkt wat hard zo, maar toen vroeg ik echt wel aanleuning als het moeilijk was voor haar, nu mag ze het hoofd houden waar ze maar wil, maar ik wil nog steeds appuyementen of een galopwissel zien als ik dat vraag, maar mag het zonder aanleuning. Ik rij vaak een half uurtje, vroeger ook wel rustig een uur totdat ik vond dat het goed ging. Nu rij ik nog wel eens langer, maar dan is het een buitenrit.
Artrose of gevulde benen heeft mijn paard gelukkig niet.
Mijn paard is altijd al liever lui dan moe geweest en is dat nog steeds. Als ik haar en de jonge ruin in de bak doe, dan kan de ruin flink bokken en mijn paard doet soms 20m mee, geeft een bok, zet eens aan en dan is het weer het liefst stilstaan. Vroeger rende ze op dat gebied wel meer. Nu is er vaak wel even een longeerzweep nodig om wat meer actie te krijgen, want het opeens wegrennen bij veel energie zit er nog steeds in en ik blijf graag in het zadel.

Er is bij haar 1 hoektand afgebroken, geen idee van hoe of wat, maar die was er ineens niet meer. Ze heeft nooit wat laten merken, dus heeft er geen last van. Je ziet wel wat gele vlekken op de tanden en natuurlijk check ik dat af en toe, maar ik heb dus ook een paard waar je niet elk jaar een tandarts voor langs hoeft te laten komen. Dat is ook echt geluk, dat besef ik. Ze heeft gewoon altijd een netjes en goed gebit gehad met amper tot geen haken.
Tandarts heeft ze echt een hekel aan, dus dat zal dan nog steeds een gevecht zijn vrees ik. Zolang er dus geen echte haken zijn ga ik haar er ook niet mee pesten.
Eet goed, neemt bit prima aan, op die halve tand na zit alles er nog netjes in.

Om eerlijk te zijn moet ik er niet aan denken dat het moment komt dat er echt kwaaltjes ontstaan. Ik zeg altijd dat ik hoop dat mijn paard dan ineens weg is, dat ik geen beslissingen moet gaan nemen voor haar.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:53

Geplaatst: Vandaag, 13:53

@Bieden en Phrono: dat snap ik helemaal.
Aan de andere kant weten we best veel over die aandoeningen en heb ik zelf vaak genoeg last van mijn lijf om er wel een aardige inschatting van te kunnen maken. Tegenwoordig wordt (passende) training en beweging júist aangeraden.

Opstart pijntjes en stijfheid zijn niet te voorkomen met de jaren. Maar zeggen weinig over wat daarna komt en fatsoenlijk bewegen.
Ik kom als 40+ nu al soms lastig van de bank wat niets zegt over hoe ik daarna kan bewegen.

Dus het is een combi van je paard kennen. In kunnen schatten welk ongemak hij ervaart in welke mate en vooral ook kijken naar de volgende dag. Is hij dan beter? hetzelfde? of slechter?
Dát zegt pas echt iets over of je het 'goed' gedaan hebt imo.

En bij mijn oude sok is het antwoord tot nu toen bijna altijd: minimaal gelijk de volgende dag. Dat geeft ook weer vertrouwen de volgende keer dat je twijfelt.
En wat het bij mij extra makkelijk maakt: ik zie hem 5 min na het werk, 5 uur, 5 dagdelen en 5 dagen na het werk dus ik kan hem veel makkelijker opvolgen omdat hij thuis staat.

Nomineer dit bericht ×