Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-08-16 08:41

Geplaatst: 03-08-16 08:41

Shenavallie schreef:
Misschien gooi ik nu wel de knuppel in het hoenderhok, maar soi. Zelf heb ik het idee dat er tegenwoordig steeds meer dieren behandeld worden om er nog wat aan te kunnen verdienen, dan dat er werkelijk naar het welzijn (of in dit geval niet-welzijn) van het dier gekeken wordt. Wat dat betreft zouden de ouderwetse VA-en wel weer terug mogen komen. Degenen die nog wel reëel waren en - ondanks dat het geen makkelijke taak was - de dieren lieten gaan om ze te verlossen van hun lijden. Alles wordt tegenwoordig maar (onnodig) gerekt, waarbij je ik weet niet hoeveel geld mag neertellen. En alles uiteindelijk ten koste van het dier.

Hoe denk je dat het komt dat die ouderwetse VA-en er steeds minder zijn? Dat kan ik je wel vertellen: omdat die de lol in het werk kwijtraken door al die paardeneigenaren. Die bijvoorbeeld veel te lang willen doordokteren met paarden die gewoon op zijn. Die bijvoorbeeld voor elke snottebel een uitgebreid onderzoek willen. Die bijvoorbeeld voor elke scheet willen dat de VA met spoed uitrukt 's avonds en in het weekend. En die de VA met de nek aankijken en vragen of die andere collega niet wil komen die tenminste wel doet wat die eigenaren willen.
Mijn ervaring is dat het de DA's vaak helemaal niet om geld gaat, maar dat ze simpelweg meegaan in wat wij, de paardeneigenaren, van ze zijn gaan vragen.

**Geplaatst**: 03-08-16 09:18

Geplaatst: 03-08-16 09:18

Die indruk heb ik ee ook niet van. Eigenaren zijn vaak ook niet helemaal realistisch. Die wiebelen ook tussen hoop en verstand. Dierenartsen moeten ook maar navigeren tussen de verwachtingen van de klant en de mogelijkheden die er nog zijn. Daarom blijf ik er bij dat je wanneer je een senior paard hebt je eens een goed gesprek met je dierenarts moet hebben over hoe en wat. En niet in het heetst van de strijd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-08-16 10:06

Geplaatst door de TopicStarter : 03-08-16 10:06

tiwi1969 schreef:
Ik snap wel dat het voor een DA die een dier niet goed kent moeilijk is om het in te laten slapen. Dat is wat bij TS ook gebeurd is, 5 verschillende dierenartsen voor de diverse klachten en kwalen maakt het niet overzichtelijk.

Ik pak even dit stukje quote eruit om hier wat toelichting in te geven. Meerdere mensen geven aan dat het feit dat er meerdere dierenartsen in het "spel" waren en dat dit de situatie niet overzichtelijk maakt voor de dierenartsen.

Om de dierenartsen zo anoniem mogelijk te houden, want nogmaals, ik wil ze absoluut niet zwart maken!, heb ik er niet bij verteld dat deze dierenartsen (op DA3 na), dierenartsen waren die Irene al heel wat jaren kenden.

DA1 heeft haar meer dan 10 jaar behandeld, wij waren daar vaste klant.
DA2 werkt alleen nog als tandarts (is officieel dierenarts) en heeft haar 8 jaar behandeld. DA2 is in dit verhaal ook alleen als tandarts betrokken en heeft tijdens haar jaarlijkse check/behandeling haar hartkwaal geconstateerd. Omdat haar jaarlijkse check samen viel met haar ziek-zijn in april, komt deze DA voor in dit verhaal.
In april hebben DA1 en DA2 overlegd met elkaar. En de uitkomst van beide heb ik teruggekoppeld naar DA4.

Omdat ik 2,5 jaar geleden Irene verhuisd heb naar de paddock paradise, welke 100 km verderop lag, moest ik een nieuwe "vaste" dierenarts. Dit was de praktijk van DA4 en DA5. Deze kliniek was dus al meer dan 2 jaar Irene's vaste DA en kende haar (Irene had een abonnement op zichzelf verwonden met hechtingen tot gevolg). In de praktijk is altijd DA4 langs geweest als er iets was (entingen, wonden, koliek, ed) of een vervanger vanwege avond/weekend-diensten. Het is puur toeval geweest dat DA5 in deze 2,5 jaar nooit langs is geweest voor Irene.

Bij deze hoop ik het misverstand/aanname verholpen te hebben dat deze situatie een gevolg was van "voor elke kwaal een andere DA".
Ja, in april heb ik ervoor gekozen om terug te gaan naar een kliniek uit een periode van voor haar verhuizing. Dit omdat ik met deze kliniek al jaren ervaring had en bekend en vertrouwd was met deze dierenartsen. Dit is een bewuste keuze geweest, mede omdat ik nooit had verwacht dat het inslapen van een oud paard zo moeilijk kon zijn. Ik was juist bang dat DA's niet meer verder wilde kijken dan een oud paard -O-

(voordat mensen gaan vallen over dat Irene vaak verwondingen had, dit lag niet aan de veiligheid van de stal maar aan Irene zelf. Op elke stal kreeg Irene het voor elkaar, vaak ook al binnen een week na de verhuizing, om zichzelf compleet open te halen. Zet Irene in een weide met sloten => ze lag elke maand wel een keer in de sloot :oo

Zet Irene in een weide met een omheining => Ze hing met regelmaat in het hek. Of hooibak, of dakspant, of of of

Het is haar zelfs 3 jaar geleden gelukt om na een operatie (gebroken griffelbeen) zichzelf op te hangen in de uitslaap-box van een kliniek, waarvan de grond en muren compleet bedekt waren met dikke matten.
Laten we het erop houden dat ze niet zo goed was in wiskunde/meetkunde

)

En tot slot nogmaals. Ik wil geen enkele DA zwart maken. Namen blijven dan ook anoniem.
Ik heb dit topic geopend omdat ik mij afvroeg of ik de enige was die zo'n lang traject heb moeten doorlopen om mijn paard in te mogen slapen. Puur of dit een uitzondering is, of dat ik dit in de toekomst anders moet aanpakken om deze situatie met een volgend dier te voorkomen.
Via pb's heb ik meerdere verhalen gekregen waaruit blijkt dat ik helaas niet de enige ben die zo heeft moeten strijden, maar gelukkig heeft de meerderheid betere ervaringen.

**Geplaatst**: 03-08-16 11:38

Geplaatst: 03-08-16 11:38

Olympia96 schreef:
CharleyT schreef:
Jammer dat we in dit verhaal geen reactie/uitleg van de verschillende dierenartsen gehoord hebben. Nu kennen we alleen de kant van de eigenaar.
Uithalen naar de betreffende DA is makkelijk maar goedkoop. Als je het echt zo triest vind neem je het heft in eigen handen en bel je de slager, dan weet je dat je beestje echt uit haar lijden verlost is.
Dat is nu niet gebeurd, een gemiste kans, en langer lijden tot gevolg. Ja, langer lijden, want we kunnen als baasje wel denken dat we ons paard volledig begrijpen en aanvoelen maar dat is natuurlijk betrekkelijk.

Wat een waardevolle bijdrage. Totaal respectloos richting TS. En het klinkt niet alsof jij ooit voor die keuze hebt gestaan. Dan is het altijd makkelijk oordelen hè?!

Dat jíj je paard na een keer knipperen met je ogen een kogel door z'n kop laat jagen, wil niet zeggen dat dat de manier is waarop anderen afscheid willen nemen van een trouwe vriend.

Ik vind het niet respectloos, zeker niet. Charly heeft een andere kijk op hoe ik het zie, maar ik vind deze bijdrage zeker niet respectloos. Als je al het "gevoel" eruit trekt is dit wel the bottom line, en is het ook zeker zo dat er geen verweer is van de betreffende dierenartsen.
Eerlijk gezegd vind ik het dik gedrukte behoorlijk respectloos, op de man en ook nog eens geheel ongefundeerd

**Geplaatst**: 03-08-16 12:05

Geplaatst: 03-08-16 12:05

TS, naar dat je zo'n lange zoektocht hebt gehad voordat Irene ingeslapen kon worden. Hoewel, als je het later in je berichten leest, eigenlijk zijn het "maar" drie dagen teveel geweest.

Bij ons in de buurt is 1 DA die dus nooit, maar dan ook nooit bij mijn paard mag komen. Die is ook van het doordokteren, nog eens doordokteren en dan tenslotte nog eens doordokteren. Oudere paarden die bij hem onder behandeling waren/kwamen in hun laatste levensfase, hebben naar mijn idee ( en dat van vele stalgenoten) veel te lang op het verlossende spuitje moeten wachten.
Van de andere DA-en die hier in de buurt zitten weet ik dat die het welzijn van het paard hoger in hun vaandel hebben staan. Die geven soms aan dat het tijd wordt om erover na te gaan denken, soms geven ze aan dat een paard echt heel veel lijdt, maar die zijn er naar mijn idee op deze momenten echt voor het paard. Dan blijft het wel aan de eigenaar om die eindbeslissing te nemen en jammer genoeg slaat dat dus vaak weer door naar die andere kant, dat eigenaren te lang wachten.

Overigens vind ik dat bij mensen vaak ook zo gaan hoor. Pilletje hier, infuusje daar, drankje zus, hapje zo en als het lijden al een tijd aan de gang is, is versterven of palliatieve sedatie misschien aan de orde... Laat staan euthanasie, daar staan echt weinig artsen voor open.

**Geplaatst**: 03-08-16 14:11

Geplaatst: 03-08-16 14:11

Jeee... wat een naar traject hebben jullie nog moeten ondergaan zeg.
Sterkte met dit te verwerken, het zal je vertrouwen zeker een deuk gegeven hebben.

Dit herken ik zoals velen ook niet. Mijn pony was voor het oog zeer gezond, maar had vele blessures en na 6 jaar blessureleed te hebben gehad, was ze op en ben ik gestopt met proberen. Mijn dierenarts protesteerde in eerste instantie ook, maar toen ik netjes uitgelegd heb dat ik het na 6 jaar proberen wel zat geworden was, begreep ze dat direct. Het probleem (en daarbij meerdere) kwamen namelijk elke keer terug en de stapel werd steeds groter. Na een maand genieten op de wei is mijn pony ingeslapen. En zo hoort het in mijn ogen ook.

**Geplaatst**: 03-08-16 18:20

Geplaatst: 03-08-16 18:20

Wendy schreef:
Shenavallie schreef:
Misschien gooi ik nu wel de knuppel in het hoenderhok, maar soi. Zelf heb ik het idee dat er tegenwoordig steeds meer dieren behandeld worden om er nog wat aan te kunnen verdienen, dan dat er werkelijk naar het welzijn (of in dit geval niet-welzijn) van het dier gekeken wordt. Wat dat betreft zouden de ouderwetse VA-en wel weer terug mogen komen. Degenen die nog wel reëel waren en - ondanks dat het geen makkelijke taak was - de dieren lieten gaan om ze te verlossen van hun lijden. Alles wordt tegenwoordig maar (onnodig) gerekt, waarbij je ik weet niet hoeveel geld mag neertellen. En alles uiteindelijk ten koste van het dier.

Hoe denk je dat het komt dat die ouderwetse VA-en er steeds minder zijn? Dat kan ik je wel vertellen: omdat die de lol in het werk kwijtraken door al die paardeneigenaren. Die bijvoorbeeld veel te lang willen doordokteren met paarden die gewoon op zijn. Die bijvoorbeeld voor elke snottebel een uitgebreid onderzoek willen. Die bijvoorbeeld voor elke scheet willen dat de VA met spoed uitrukt 's avonds en in het weekend. En die de VA met de nek aankijken en vragen of die andere collega niet wil komen die tenminste wel doet wat die eigenaren willen.
Mijn ervaring is dat het de DA's vaak helemaal niet om geld gaat, maar dat ze simpelweg meegaan in wat wij, de paardeneigenaren, van ze zijn gaan vragen.

Als je iets verder leest in het topic, dan zie je dat ik iets dergelijks ook aanhaal.

Nomineer dit bericht ×