Ik haal inderdaad een stukje staart eraf, een beetje voor mijn fijne verzorgster (xVerax) en een stuk voor mezelf. Ik weet nog niet wat ik ermee ga doen. Maar ik wil het niet weggooien, je weet maar nooit

De acceptatie komt nu een klein beetje gelukkig. Ook omdat ik bedenk dat ik vooral de oude Arwen mis en ga missen, die van het begin. En niet de Arwen die nu pijn heeft.
Wij hebben een met leer gevlochten armband laten maken. Op "zware" dagen draagt mijn dochter hem als steun. 
alles blub koud en depressief... Maandag komt bij DA en dan ga ik ook om advies vragen...
, er attent, oortjes erop, werkwillig.